yerseke

Yazının şarkısı;
https://www.youtube.com/watch?v=iwnBKe-McKI

Renkli bir hayat, renkli gülümsemeler, renkli hayal dünyaları, renkli yağmurlar, hatta renkli göz yaşlarına sahip olduğumuz dönemler varken çocuktuk. Kelebeğin ömrü kadardı süresi çocukluğun ve biz hiç bitmeyecek bir yirmi dört saat sandık yıllarımızı. Kurguladığımız oyunlarda yaşar, onlarda sever, yer, saklanır, dağıtır hatta ölürdük. Dünyanın içinde dünyalara sahiptik. Ispanak yersek Temel Reis kadar güçlü olabileceğimizi sanar, iyi çocuk olursak şirinlerin bize görüneceğine inanırdık. Hatırlarım, kırmızı renginde radyolu bir bisiklet vardı hayalimde, her gece dualarımda yatmadan önce Allahcığımdan istediğim. İmkansız gelirdi, cennete saklamalıyım derdim. Cennet ki, lunaparktan ibaret, kırmızı radyolu bisikletlerle dolu bir ütopyaydı minicik düşüncemde. Oyunun lideri olma çabalarımız, bir yetişkinin dertlerinden daha önemli gelirdi. Timsah gözyaşlarımız dahi vardı, istenileni elde etmek için döktüğümüz. Çocuktuk ve dünyanın bizim etrafımızda dönmesi gerektiğine iman etmiştik. Günlük ve anlık dertlerimiz vardı hepsinin sonunun tatlıya bağlandığı. Şanslı çocuklardık vesselam azizim. Hiç düşünmedik renksiz bir gökkuşağı. Hiç düşünmedik alevler içinde mahalle yahut bombalar altında aç çocuğunu doyuran bir anne. Hiç uyanmadık çığlıklara. Biz şanslı çocuklardık azizim. Sonra büyüdük, hayatın siyah rengini de tanıdık, sahtelik kokan gülümsemeleri de. Yağmurların asla rengi olmadığını öğrendik. Gözyaşlarımızın alev alev yanarak akabildiğini de. Pişmanlık diye bir cehennemle tanıştık çevresinde dönüp durmaktan rahatsız olduğumuz aynı zamanda da müptelası olduğumuz. Yaşamadığımız günahları eleştirdik, zaafımız oldular. 

Çok bildik her zaman. 

Hayrete düşmemize fırsat vermedik. 

Tanışıklığımız olmadı farklı hayatlarla. 

Dokunmadık kimsenin yüreğine hakikatle. 

Kelimelerimiz hükümsüz kaldı hislerimizin karşısında. 

Rüzgarlarımız hep sert ve ters esti. 

Yarım kaldı yaşanmışlıklarımız.

Ve yarım kalacak ömrümüz çünkü dünyanın ismi anılmayacak ahiretsiz.

Öyle ki azizim

Büyüdük ama değiştiremedik mantalitemizi;

‘’Bir kelebeğin ömrü kadar süresi yaşamımızın ve biz hiç bitmeyecek bir yirmi dört saat sanıyoruz geleceğimizi. ’’

Merhaba
6 yaşındaki kardeşime balık yediremiyoruz. Çünkü her seferinde “BALIKLARIN DA ANNESİ BABASI HATTA KUZENİ VAR BİZ ONLARI YERSEK ÜZÜLÜRLER ARKALARINDAN” diyo. Keşke merhamet ve vicdan konusunda herkes çocuklar gibi olabilse.