18/08

Dag allemaal

Ondertussen ben ik al aan de 2e week school hier in Brazilië begonnen en alles blijft tot nu super goed meevallen. In school is iedereen super vriendelijk en mega enthousiast wat ik echt super vind. Iedere dag versta ik een beetje meer van de lessen, het begrijpen van de taal gaat goed vooruit. Het spreken daarentegen is wel wat moeilijker, maar voor de tijd dat ik hier ben gaat het toch al goed vind ik.

De school hier is wel wat anders dan in België. Ze begint iedere dag om 7:15 en is elke dag op een ander uur gedaan, woensdag en vrijdag hebben we maar halve dagen, wat hier tot ongeveer 13u is. ‘s Middags gaan we eten in de kantine, waar echt een buffet klaar staat met eten, dat overigens ook nog vrij lekker is.

Vrijdag ben ik samen met een paar klasgenoten naar het shoppingcentrum hier in de stad gegaan. Daar hebben we wat gegeten en nog meer klasgenoten ontmoet, het was een heel gezellige bedoening. Daarna zijn we met een paar naar Gustavo’s thuis gegaan om een film te kijken en negrinho te eten (iets met gecondenseerde melk en chocolade, echt oooooverheerlijk!). We hebben ons goed geamuseerd en veel gelachen.

Zaterdag was het feest, Felipe kreeg zijn diploma en dat moest natuurlijk gevierd worden. De diploma uitreiking zelf was in het begin wel cool maar toen alle professoren nog één voor één gingen speechen werd het toch maar een beetje saai. De afgestudeerden hier krijgen ook een gek hoedje opgezet en een vreemd pak, nog net iets gekker DAN wat we in België gewend zijn.

image

De afgestudeerden op het podium.

Ik zat naar de uitreiking te kijken samen met Felipe zijn vriendin, mijn andere gastbroer Leonardo (die vandaag trouwens jarig is), mijn gastouders en de zus van mijn gastmama.

image

Leonardo, Felipe’s vriendin Gabrielle en ik bij de uitreiking van het diploma.

Na de uitreiking was het tijd om alles te vieren. Eerst ging ik samen met Leonardo, 2 gastneven en mijn gastnonkel (als dat gast-gedoe zo ver gaat) naar het stadion van internaçional, de ploeg waar zij (en ik nu ook) voor suporteren. Die neven en nonkel komen uit São Paulo en hadden het stadion dat in Porto Alegre gelegen is dus nog niet gezien.

image

Leonardo en zijn neven uit São Paulo voor het stadion.

In het restaurant waar het feest doorging was er erg veel volk, familie, mensen uit het gebouw hier, vrienden van Felipe etc. Het was allemaal heel lekker en ook gezellig. Er was alleen nogal veel lawaai met als gevolg dat ik totaal niks begreep van wat er allemaal gezegd werd, dat was wel een beetje frustreren maarja, dat hoort nu eenmaal bij het leven van een uitwisselingsstudent in zijn eerste weken. Na dat feest is de jeugd nog door gegaan naar een of andere club, maar aangezien de minimum leeftijd voor het consumeren van alcohol hier 18 jaar is mocht ik niet mee :’( . Meer foto’s van Felipe’s “formatura” zullen jullie later hier of op facebook nog wel te zien krijgen.

Zondag was het (alweer) barbecue, deze keer in ons appartement samen met de familie uit São Paulo. Het was weer maar eens super lekker en voor de afwisseling was er ook alweer een dessert dat ik nog niet kende maar ook echt super lekker was. Ooh ja voor ik het vergeet, ik heb ook mijn school uniform gekocht en dat is echt geweldig, een joggingsbroek en een T-shirt en eventueel een golf of een short. Het zit allemaal super comfortabel wat wel leuk is omdat ik het nu iedere schooldag aan moet doen. 

image

Mijn nieuwe, super comfortabele schooluniform.

Ik ga het hierbij laten voor deze keer want ik ben toch alweer eventjes aan het typen en ik wil nog wat andere dingen doen voor ik ga slapen ;)

allez tot de volgende

image

rointheta replied to your post:I was tagged by salleysparrow! :D Lovely, thank…

HAHA. Jag såg översta frågan och tänkte för mig själv “A-brunnar. Lätt a-brunnar.” Sedan scrollade jag ned och såg att du skrivit om det. (det A:et står för avbruten kärlek, iaf där jag kommer ifrån).

Haha du också? :DD MÅTTE VARA EN OMFATTANDE SVENSK GREJ. Jaa, jag hade för mig att det var något med kärlek! Bra å veta vad det är man skyddar sig mot varje gång man undviker en A brunn |D

Eerste twee weken

Holaaa, hier ben ik weer. Mijn eerste week heb ik niet naar school moeten gaan omdat ik mij eerst nog een beetje zou kunnen aanpassen. Nooit gedacht dat ik dit zou zeggen maar ik verlang om naar school te gaan, in de namiddag gebeurt er hier niet veel en dus keek ik alleen maar tv of een boek lezen. Smiddags doen de meesten hier ook een siesta, wat ik wel leuk vind ;) mijn familie is echt groot, ik leer hier iedere dag nieuwe neven en nichten kennen, misschien dat tegen dat ik terug keer naar belgie ik ze allemaal eens heb leren kennen. Mijn spaans is nog altijd een beetje een kleine ramp maar als ze traag praten versta ik het meeste wel, praten daarintegen is een andere zaak. Ook wat minder leuk nieuws want ik ben ziek: koorts en een verkoudheid, het enige wat ik doe is slapen :p het is ook niet zo moeilijk om ziek te worden want de ene dag is het hier 15 of 18 graden en de volgende dag 31 dus dat is ook beetje aanpassen. Normaal maandag naar school maar heb door mn koorts niet kunnen gaan. Dus vandaag (dinsdag) mijn eerste schooldag gehad ja amai, wat was me dat? Het zijn dus effectief zo van die american highschool banken. Waar je bank zo de helft van je stoel is. School begint om 7 en is gedaan om 12u. Maar de meerderheid komt toch te laat toe en dat is natuurlijk geen probleem. Stil zijn? Kennen ze hier niet :) tijdens de pauzes kun je snacks (dus eigenlijk je ontbijt) kopen: pizza, hamburgers, empanadas het kan niet op 😋. Als je geen zin meer hebt om op die plaats te zitten dan hef je gewoon je stoel op en zet je je ergens anders, midden in de les of niet, tis geen probleem :p
Ondertussen heb ik ook al een fitness ontdekt en ben al iedere dag geweest ( kheb hem wel nog maar 2 dagen ontdekt maar dat is bijzaak 😜). In de namiddag wordt er hier dus niks gedaan en m’n zus moet gaan studeren en me broer naar school dus heb ik vanmiddag met Maya een AFS studente uit Duitsland afgesproken en beetje de toerist uitgehangen: ijsje eten en winkeltjes doen en daarna bij haar thuis wat gechillt. Bij mij op school zit er nog 1 AFS student uit Italy, Luca, maar die zit een jaar lager dan ik. Paraguay is echt totaal anders dan dat ik me had voorgesteld zowel in de positieve als iets negatievere zin, maar dat nemen we er ook maar bij 😃 Vandaag was het 32 graden en was het echt stikken, dat belooft voor de zomer… ☀️☀️☀️

anonymous said:

Tja, dat is waar. Het verbaast mij nog steeds hoe anders Belgen en Nederlanders ook klinken. Ik heb het al vaak voorgehad dat een Nederlandse iets aan mij vraagt en mij dan niet verstaat als ik antwoord o.O

Ik versta jullie prima hoor! :D Maar dat komt altijd wel voor. Misschien omdat het Brabantse dialect niet ZO ver weg is van het Belgische. Mensen uit een andere deel uit Nederlands zoals friesland zullen er wel moeite mee hebben. Hell, zelfs ik versta ze niet zo goed. (hun mij ook niet hoor haha)

Primier dia en escuela

Een wekker die om 6uur afgaat om om 7u te kunnen beginnen op school ben ik niet gewoon. 
Maar het was leuk, op school komen met zo’n overwelmende verwelkoming: iedereen die random wuift en lacht, en u een kus geeft of een knuffel, … ben ik òòk niet gewoon! Enkel spijtig dat ik niet veel versta, nu zijn de lessen echt saai!
Ze beginnen hier op school altijd met een speech van de directrice en daarna zeggen ze eerst een weesgegroetje op, en zingen ze met z’n allen het Boliviaans volkslied en daarna het volkslief van Santa Cruz zelf, en iedereen kent die dan ook vanbuiten.. Dat zouden ze in Geel niet moeten vragen. Achja!
Je merkt hier echt dat ze je speciaal vinden omdat je van Europa komt, iedereen komt zoals ik al vertelde praten en nieuwsgierig kijken wie je bent. Ze overrompelen je met allerlei vragen waarop je het antwoord niet eens weet en nemen je overal mee naartoe. Zo ben ik nu dus naar huis gewandeld (al woon ik nog geen 50m van de school) door een groepje jongens die ook meteen mee binnen kwamen ! Beetje awkward, maar was uit eindelijk ook handig omdat Gladys (het kindermeisje) me iets probeerde te zeggen en dan konden die jongens het mij dan in het engels proberen uit te leggen! 
Eind goed al goed. Al mogen de volgende dagen wel iets minder druk zijn!

Fitness is my life …. Fick den översta bilden skickad till mig..there will always be haters (😉) aka lata j*vlar.. #fit #fitfam #fitspo #fitsporation #fitness #fitnessgirl #bikinifitness #bikinifitness2014 #flagom #aldrigvila #jagharviljan #icaniwill #minresaräknas #mrr #muscles #girlswithmuscle #girlswithmuscles #trainlikeagirl #todaysquote

Den här dagen började inte bra. Jag vaknade strax före kl.7 trött och väldigt bakfull och hade framför mig en heldag med barnen. Kändes så jäkla jobbigt, kunde knappt ta mig upp för trapporna till T’s rum på översta våningen. Men åh det har verkligen vart världens mysigaste dag! Första 2 timmarna var otroligt jobbiga men sen när vi begav oss mot Science Museum så kändes det bättre. Vi lekte och lekte i The Garden, som det kallas, för att sedan gå på Bubble-show vilket var lyckat. Sedan överraskade jag barnen med att ta dem till Hyde Park där mina värdföräldrar väntade vid The Serpentine. Vi åt lunch och fikade tillsammans och det hela var väldigt kul. Senare på eftermiddagen tog jag barnen till parken och nu äntligen snussar de. Låååång dag men det är ju sådana här dagar en bara älskar också!

3
Hemma efter CykelVasan har jag reflekterat lite över loppet. Jag är riktigt nöjd med min prestation, men det finns absolut rum för förbättring. Så jag kommer absolut att satsa på att komma med nästa år också. Översta fotot, där står jag vid start och väntar på min startgrupp. I mitten är jag nästan vid Eldris och har nära till kramp i båda benen, på in sidan av låret. Sist är jag hemma och har precis gjort rent hojjen tillsammans med sonen. Mina tider hittas här: results.vasaloppet.se

(Fotot i mitten via happymtb.org)

Och för tredje gången på ett år, fjärde gången på två, tar jag fram flyttkartongerna under sängen. Börjar bygga ihop, sida A först, vik in, ner, så, är ju typ expert nu. 
Står med den tomma lådan framför mig, tittar runt i lägenheten, vad ska en börja med?
Har lovat tjejen som flyttar in att lämna kvar porslinet.
Börjar med att plocka ihop pocketböcker, analoga kameror, mina negativ och fotografier gjorda i mörkerrummet. 
Jag sätter upp håret i en tofs och drar ut översta lådan från byrån bredvid sängen. Börjar rensa bland alla miljontals små grejer som ligger där, sladdar, usb, pennor, tändare. Lägger allt på sängen i högar, spara, slänga och ingen-aning-om-vad-det-här-är. 
Jag stoppar in handen längst in för att få ut ut det sista och får tag på en CD-skiva. 
Tar ut den och läser på fodralet.
Program för minnesstund.
Det hugger till i magen när jag läser igenom alla punkter.
Egentligen minns jag inte så mycket, inte hur det såg ut eller vilka som var där. Jag minns inte heller hur lång tid det tog, vem som sa något, vem som kramade om en efter. Vems hand jag höll i.
Jag minns bara vad det var för dag (måndag), vad jag hade på mig (en himmelsblå klänning med fåglar på), var jag satt och hur fruktansvärt svårt det var att andas.
Det här att man i vanliga fall bara andas utan att man tänker på det, drar in luft, andas ut, det gick inte alls, och allt var suddigt, kunde inte registrera ett enda ansikte i hela rummet.
Så hade jag väldigt ont. I kroppen liksom, inne i kroppen, i hjärtat, men också magen, benen och armarna.

Musiken som spelades har jag hört efteråt. 
Den ena är en sån där radio-låt, kan liksom dyka upp ibland. De gånger jag hört den (har kanske hänt två gånger på fem år) så stannar jag automatiskt upp i det jag håller på med. Får ont i kroppen igen, armar och nyckelben, skuldror och hjärtat. 
Men det är också en annan känsla som tagit vid, slåss där bredvid det onda, någon finare, melankolisk saknad bara. 
Oftast kan jag flina åt din hemskt dåliga musik-smak också samtidigt. 

Känner den där melankoliska saknaden när jag drar med en nagel med avskalat beiget nagellack längs fodralet på den här CD-skivan. 
Lägger ner den i en liten skolåda,  tittar runt i lägenheten på allt annat, suckar och undrar varför man samlar på sig så mycket grejer? 

Food court på japanska

image

Rätt ofta kan det vara svårt att veta vilka restauranger som är bra på resor. I Japan finns det en bra lösning på det problemet, de översta våningen på varuhusen är alltid full med restauranger. Till skillnad från food court på valfri galleria i Sverige är kvaliteten på restaurangerna på den övre halvan, ofta till rimliga priser. 

En middag som bilden ovan går på mellan 80-140 kronor beroende på typ av kök. Varuhusen finns runt järnvägsstationerna och vid större stationer finns det oftast flera olika varuhus att välja mellan. Även om själva varuhusen stänger tidigare håller restaurangerna öppet till mellan klockan 22.00-23:00. 

Text
Photo
Quote
Link
Chat
Audio
Video