Syrische (107) na barre tocht in EU

Syrische (107) na barre tocht in EU

Miljoenen Syriërs zijn de afgelopen jaren op de vlucht geslagen voor de burgeroorlog in eigen land. Sabria Khalaf, een vrouw van 107 jaar, is een van hen. Vandaag kwam ze aan in Duitsland.

De hoogbejaarde vertrok zeven maanden geleden, samen met een zoon, uit Syrië. Ze kwam terecht in buurland Turkije en reisde van daaruit door naar Griekenland. Daar zat ze wekenlang vast.

Parlementslid Annette…

View On WordPress

4

Hé hallo,
Vandaag zijn we opnieuw steentjes gaan bekijken!!!! Na een verkeerde bushalte, aardige maar onverstaanbare Russen en een tocht van 7 km rustig bergop aangekomen bij Stolby National Park. Vanaf toen was het glibberen over het ijs - schaduwzijde van de berg - en modder scheppen tot je er in viel. Volgens de Russische informatie borden waren ze denk ik wel hoog en leefden er best wel veel dieren en mocht je heel veel dingen niet, zoals wapens mee nemen. Dat gaf wel een veilig gevoel. Uiteindelijk toen het bijna donker werd via de rode piste naar beneden gevallen en in de bus terug naar het meest crappy hostel. Pizza zzZzZzzzz

10

Gisteren heb ik tijdens onze trip naar Westpunt ook een kajaktocht gemaakt. We zijn begonnen bij Santa Cruz. Bij Playa Lagun hebben we de kajaks aan land gesleept en daar hebben we de hele middag gezwommen en gesnorkeld. Tijdens het snorkelen hebben we een schildpad gezien, zo gaaf! Aan het einde van de middag zijn we weer terug gekajakked naar Santa Cruz. Het was een mooie tocht!

SCHOLEN DOEN NIETS TEGEN PESTEN

Ik schreef er al eens eerder over, dat pesten van alle tijden is. Over de steekpartij in Voorburg, waarbij een jongen van 15 het leven liet, is veel gezegd en geschreven.
Ongetwijfeld komt er weer een stille tocht en leraren zijn nu in gesprek met elkaar en ouders over hoe dit soort vreselijke incidenten voorkomen kunnen worden.

De dader moet zich vandaag verantwoorden voor de rechter-commissaris die dan beslist of de jonge dader langer in voorarrest blijft.
Nu heb ik ook geen enkel idee wat de directe aanleiding was tot de dodelijke steekpartij, maar het valt mij wel op dat niemand zich afvraagt waarom de dader met een mes naar school kwam en doelbewust zijn slachtoffer opzocht.

Maar was dat wel zo? Want als ik iemand doelbewust zou willen vermoorden deed ik dat niet op een schoolplein. Kan het zijn dat deze jongen gewapend was om zich te verweren tegen de zoveelste pesterij van het slachtoffer?

Zoals gezegd, ik weet het ook niet, maar nu de verhalen de kop opsteken dat de dader depressief was omdat hij al jarenlang gepest werd, past dit wel in het beeld dat al jarenlang heerst. Scholen doen nauwelijks iets aan het pesten.

HAND IN EIGEN BOEZEM NU EENS EEN KEER!

Zinloos geweld?

Zoals iedereen heb ik weleens gezien wat de gevolgen van langdurig pesten kunnen zijn. Pesten kan een enorme invloed hebben op de rest van het leven van het slachtoffer. Met die gedachte in mijn achterhoofd vond ik het wel eens goed dat de pester het slachtoffer werd. Een fractie van een seconde later realiseerde ik me dat ik ongelijk heb.

Die jongen die zijn pester doodstak is nog steeds slachtoffer van de situatie. We hebben er nu echter een slachtoffer bij, namelijk de pester.

Een stille tocht voor de pester lijkt me wat overdreven, maar stilte in het algemeen lijkt me niet ongepast.

De warmste 18 Oktober sinds er gemeten wordt was een fantastische dag. Niet vanwege de temperatuur maar …… samen met Corine een cursus eetbare paddenstoelen gevolgd.

Siegurd van Leusen is een zeer ervaren bushcrafter en erg goed thuis in de wereld van de eetbare paddenstoelen. Het meest prettig vond ik dat hij zich wist te beperken tot een paar soorten. Hierdoor blijft de info duidelijk en overzichtelijk.

Van de tocht met Siegurd heb ik geen track-log. Twee dagen later ben ik met Corine wezen plukken in Dongen. De oogst was niet zo rijk als in Laage Vuursche maar het plezier en de voldoening waren niet minder. De track-log staat hieronder.

Siegurd en Christien, bedankt voor deze fantastische ervaring! Nicolet en Jan, bedankt voor de foto’s!

[mapsmarker marker=”6”]

Paddenstoelen plukken De warmste 18 Oktober sinds er gemeten wordt was een fantastische dag. Niet vanwege de temperatuur maar ……
Schrijver-zijn betekent voor mij stilstaan bij de verborgen wonden die we met ons meedragen, hoewel we ons hooguit een beetje realiseren dat we die wonden hebben; het betekent die wonden geduldig ontdekken, leren kennen, ten volle onthullen, en deze wonden en pijn maken tot een bewust opgeëist onderdeel van onze teksten en identiteit.
Schrijverschap is spreken over dingen die iedereen weet, zonder dat hij weet dat hij die weet. Dat deze kennis wordt ontdekt, dat die wordt uitgewerkt en gedeeld, verschaft de lezer het plezier als van een verbijsterende tocht door een wereld die hij heel goed kent. (…)
Een schrijver die zich opsluit op een kamer en jarenlang zijn talent ontwikkelt, een universum probeert te construeren, begint bij zijn verborgen wonden en schenkt daarmee, bewust of onbewust, de mensheid ook een diep vertrouwen. Het vertrouwen dat anderen vergelijkbare wonden hebben, dat het daarom zal worden begrepen, dat de mensen op elkaar lijken, heeft me nooit verlaten. Alle ware literatuur is gebaseerd op een kinderlijk en optimistisch vertrouwen dat alle mensen op elkaar lijken. Iemand die zich opsluit en jarenlang schrijft, wil het woord richten tot zo’n mensheid en een wereld die geen centrum heeft.
Sneak preview Airlie beach 22-09-2014


We gingen weg van Townsville en onderdag naar Airlie beach kwamen we langs Billabong sanctuary. Dit was een parkje met Koala’s, Wombats, krokodillen en ander typische Australische dieren. Het is zeker de moeite waard om hier een bezoekje aan te brengen.



We vervolgde onze weg naar Airlie beach de plek bekend voor de Whitsunday Islands met o.a. Whitehaven beach. Het is een druk vakantie plaatsje, we gingen gelijk kijken of we nog naar Whitehaven konden en we hadden geluk dat we de laatste 2 plaatsen hadden. De volgende dag gingen we er dus heen, het was even afzien voor de boottocht (zeeziek), maar aangekomen op het strand was het echt prachtig.




De tocht terug was weer afzien, maar we hebben het overleefd. Last minute konden we nog een vliegtuig vlucht over de eilanden heen regelen. Dit deden vervolgens we op onze laatste dag in Airlie beach. Het was mooi om de zee, de eilanden en Whitehaven beach vanuit de lucht te zien. Het is echt aan te bevelen om te doen.




Dit is slechts een sneak preview en op mijn gare laptop kon ik niet echt veel foto’s goed bekijken en plaatsen. Zodra ik weer thuis ben zal ik tijd hebben om wat betere foto’s online te plaatsen.


Jugend.....

Vanmorgen om zes uur vertrokken. Tien voor tien kwamen in Einruhr aan. De rugzakken op en gelijk een zeer stijle opgang genomen om Einruhr uit te komen. Aangezien het de laatste tijd hier nat was en er nu ook soms wat uit de licht viel, was het glibberen, slippen, ja onderuit gegaan. Met de regen viel het best mee, schoenen en broeken zitten onder de modder. Tot de Urfttalsperre langs de Obersee gelopen. Daarna veel door herfstbos en over het land. De zwaarte van de tocht is vier sterren. De zwaarste van alle etappes. Een aantal fikse klimmetjes. Zelfs 16%. Ook langs Vogelsang gekomen. Het boekje schreef daarover: Der Eifelsteig ist gnadig, fuhrt uns rasch an einigen der Gebaude vorbei, biegt aber dann wieder in die freie Natur ab. Wij maken hier dan ook maar geen verdere woorden over vuil.
Een echt mooie natuur route dus.

Text
Photo
Quote
Link
Chat
Audio
Video