Home work for Monday - From Thary

Thary - Thanks for posting.  Good sentences.  Craig

Compute: This math is difficult to compute.

Computerize: I want to computerize this data in my computer.

Condense: You have to condense this story into one page only.

Conserve: We must conserve our precious temples.

Console: He consoled her when she upset.

*He consoled her when she became upset.

Derive: Students derived a lot of knowledge from this course.

Restore: She will be restored in a few months after [the] operation.

Define: It’s difficult to define the meaning of this word.

Propose: She was very excited to the way he proposed to her.

** She was excited by the way he proposed to her.


India

Namaste!

Onze eerste bestemming zit er alweer op: Incredible India!
De slogan van dit land omvat precies onze ervaring ermee: ongelofelijk! Bij alles wat we gezien hebben hier konden we onze ogen niet geloven, in positieve en negatieve zin, vandaar ook dat deze post ook aan de lange kant is…

Onze reis begint in Delhi, waar we direct erachter komen dat de bevolking in deze stad een stuk brutaler is dan in de rest van het land. Zo wordt Thari even duidelijk gemaakt dat Dehli de verkrachtingshoofdstad van de wereld is, en dat alleen omdat we met de metro willen gaan en niet met zijn taxi. Ons vertrouwen in de Indiër wordt hierdoor uiteraard meteen geschaad, wat achteraf nergens voor nodig bleek te zijn. Op zoek naar treintickets voor de verdere reis komen we terecht in een reisbureau dat ons adviseert het eerste deel van de reis met een chauffeur te doen om vervolgens zelf de reis per slaaptreinen te vervolgen. We besluiten dit advies op te volgen en krijgen diezelfde avond en de ochtend erna een ‘city-tour’ door Delhi. We brengen o.a. een bezoek aan de Lotus-tempel en het regeringsgebouw. Cultureel heeft deze stad ons niet verbaasd, maar de manier van leven in deze stad heeft dat zeker wel. De bevolking leeft hier samen met de dieren en het lijkt alsof men hier zonder regels leeft. Het verkeer is chaotisch, iedereen rijdt waar er een plekje op de weg is: waarom zou je op een tweebaans weg met z’n tweeën rijden als het ook met zijn vijven kan? Dat is echter niet het enige bizarre aan het verkeer. Koeien lopen in India overal, dus ook gewoon op de weg, midden op kruispunten en naast winkeltjes. Na 1 dag India werd ons al duidelijk dat dit land met geen enkel land te vergelijken is.

Op dag 2 vertrekken we richting Mandawa, een plaats +/- 200 km (6,5 uur rijden!) ten zuidwesten van Delhi. Deze stad was voor ons totaal niet interessant, alleen de reis door het binnenland van India gaf nog maar eens weer dat het land erg onderontwikkeld is. Verharde wegen zijn verre van standaard en als ze er al zijn zitten ze vol met gaten. Vanaf nu zullen we nooit meer zeuren over de wegen in België!
Vanuit Mandawa vertrekken we naar Jaipur, ook wel de roze stad genoemd. Bij aankomst zien we waar deze stad zijn bijnaam aan te danken heeft: alle gebouwen hebben roze tinten in opdracht van de koning van Jaipur. We bezoeken hier een aantal forten die stad moesten beschermen van indringers. De forten zitten aan elkaar vast met een muur die lijkt op de Chinese muur. Vanuit het bovenste fort worden we getrakteerd op een mooi uitzicht over een lager gelegen fort met daarbinnen een koninklijk verblijf en op een schitterend uitzicht over de stad Jaipur. Jaipur is tevens de stad die ons in heeft laten zien dat de Indiase bevolking ook erg gemoedelijk kan zijn. Vanuit een bezienswaardigheid zien we een stoet met uitgedoste mensen achter een versierde wagen met boxen en knetterharde punjabi-muziek lopen. De mensen zwaaien lachend na ons en willen maar al te graag gek doen voor de film. De reden van deze stoeten zijn ons nog steeds niet duidelijk, maar ze zijn belangrijk genoeg om het verkeer volledig in de soep te laten lopen. In de avond pakken we nog even een tuktuk naar de domino’s pizza, want na een aantal dagen curry’s en massala’s kunnen onze magen (en darmen) wel even iets vertrouwds gebruiken. Ook deze tuktuk chauffeur blijkt een zeer vriendelijke man met wie we nog maar eens de verschillen tussen ons land en zijn land kunnen vergelijken.

Voordat we verder vertrekken naar Agra brengen we nog een bezoek aan de Galta Monkey Tempel. Zoals de naam al zegt is deze tempel gelegen tussen twee rotsen overgenomen door apen. De apen zijn echter gemoedelijk en laten de lokale bevolking gewoon toe. Deze brengen een bezoek aan de tempel om te bidden en zich te wassen in het bad. De mannen en vrouwen wassen elkaar met de kleding grotendeels aan en ze doen dit met veel plezier. Op weg naar beneden komen we een oude man tegen die een hele zak vol met Tjapati (een soort pita). De man trekt met dit brood wel 100 apen aan om ze vervolgens boven te voeden. Deze tempel heeft een onvergetelijke indruk achtergelaten en is voor ons een van de leukste herinneringen aan het land!

Vervolgens stappen we in de auto om richting de grootste bezienswaardigheid van het land te vertrekken: de Taj Mahal. De Taj Mahal (uitspraak: Tash Mahel) is gelegen in Agra, een stad die behalve deze …tombe…, alleen een fort als andere bezienswaardigheid heeft. Omdat we hier 2 dagen zijn en het weer slecht is vullen we onze tijd de eerste dag met een ontspannen hoteldagje. Omdat we via Trivago een goed hotel voor een gunstige prijs hebben geboekt, hebben we de beschikking over een tv met een aantal Amerikaanse filmkanalen. Een dagje niks doen doet ons na deze drukke dagen erg goed.

6:00 uur de volgende dag is het zo ver, we gaan ons vijfde wereldwonder zien! Balen echter dat er een gigantische tropische bui onze zonsopgang moet verpesten. Minder indrukwekkend wordt de Taj Mahal er echter niet van. In het echt is het gebouw nog groter dan de foto’s ons deden vermoeden. Bij deze bezienswaardigheid hebben we ook een gids die ons met slecht Engels probeert duidelijk te maken wat er allemaal speciaal is aan het gebouw. Met deze informatie willen we jullie echter niet lastig vallen. Na een bezoek aan dit mausoleum is ons in ieder geval duidelijk geworden waarom het een wereldwonder is!

Na Agra nemen we afscheid van onze chauffeur. Dit doen we overigens met groot plezier aangezien hij ongeïnteresseerd en bot was. Hij zet ons overigens wel nog netjes af bij het station, waar we 8 uur moeten wachten voordat onze eerste trein vertrekt. Vanaf nu staan we er weer alleen voor, wat toch meer ons ding is. Een treinstation in India is hetzelfde als de rest van het land: chaos. Kinderen lopen vrij op het perron en de rails, honden poepen overal, ratten zijn op zoek naar eten en uiteraard ontbreken ook hier de koeien niet! Nadat we onze tijd gedood hebben met eten, zitten en kaarten vervolgen we onze reis met een redelijk comfortabele, maar overvolle trein richting Khajuraho.

Eenmaal in Khajuraho aangekomen worden we opgewacht door tientallen chauffeurs die maar al te graag blanke toeristen naar hun bestemming willen brengen, omdat ze voor ons uiteraard een vele hogere prijs kunnen vragen. Khajuraho stond voordat we naar India gingen overigens niet op onze ‘to do lijst’, maar dit werd ons geadviseerd door het reisbureau. Achteraf een zeer goed advies, aangezien we een bezoek hebben gebracht aan een aantal zeer oude prachtige tempels en een waterval met daarna een Grand Canyon-achtige rotslandschap. In deze stad hebben we via een Hindoeïstische toerist een hoop informatie gekregen, zodat we de hele betekenis achter de tempels en het geloof te weten kwamen.
Hindoeïsme is echter een geloof wat voor ons moeilijk te begrijpen is. Dit ondervinden we in onze laatste bestemming voordat we naar Mumbai vertrekken: Varanasi.

Ook in Varanasi komen we aan met de trein en nemen we een tuk tuk naar een hostel. De tuk tuk chauffeur rijdt met ons door een aantal smalle steegjes op zoek naar een guesthouse. Het derde guesthouse gaat akkoord met de prijs die wij in gedachte hebben, na goedkeuring van Betina, een Duitse vrouw die al 7 jaar in Varanasi woont. We zijn naar deze stad gekomen vanwege de Ganges, een heilige rivier die zij als hun moeder beschouwen. De bewoners van deze stad doen dan ook alles in deze rivier, ze wassen zichzelf, hun kleren en poetsen er zelfs hun tanden in. Voor ons een hele smerige gedachte, aangezien de rivier ook gebruikt wordt om mensen na hun dood te wassen om ze vervolgens te cremeren. Zwangere vrouwen, kinderen en heiligen worden niet gecremeerd, maar vinden in de rivier hun laatste rustplaats. We besluiten om twee boottochten te doen over de rivier, één keer bij zonsondergang, gevolgd door een ceremonie en één keer bij zonsopgang. Tijdens de avondtocht zagen we niet erg veel. Tijdens de ochtendtocht zagen we kinderen in het water springen/duiken, mensen zichzelf wassen en een ochtendgebed doen. Het geheel zag er voor ons raar, maar begrijpelijk uit, totdat we eerst een dood varken zagen drijven, om vervolgens een aantal dode honden en zelfs een dode vrouw voorbij te zien drijven. Vanaf dat moment is het begrip voor deze rituelen bij ons totaal verdwenen.
Eenmaal terug aan de kant besluiten we om tot slot nog een bezoek te brengen aan een zijdefabriek samen met Betine. In onze gedachte gaan we naar een gigantische fabriek met daarin vele machines, maar in plaats daarvan komen we terecht in een wijkje met daarin smalle steegjes met allerlei verschillende huisjes. In elk huis wordt een apart proces uitgevoerd, van het bedenken van de patronen, tot het naaien van bijvoorbeeld beddengoed. We komen erachter dat het meeste werk nog gewoon door mensen gedaan wordt, een arbeidsintensieve klus. Varanasi heeft veel indruk op ons gemaakt, met name over de cultuur en het geloof in India.

We gaan op weg naar onze laatste stop in India, uiteraard met de trein: Mumbai. De treinreis zelf liegt er niet om, 30 uur aan één stuk in een 6 persoons coupé! We hopen dan ook dat onze slaapgenoten vriendelijk en spraakzaam zijn. Het geluk is aan onze zijde, want we komen in een coupé met een jongen die na zijn legertraining met zijn ouders op vakantie gaat. Verder komt er halverwege de reis een man bij die een filmproducer blijkt te zijn. Nadat we uren hebben gepraat over de verschillen tussen onze landen biedt de producer ons aan om bij hem te blijven slapen, aangezien we gedurende de reis al geconcludeerd hadden dat het erg lastig is om nog een overnachting te regelen slaan we dit dan ook niet af! Manish zorgt bij aankomst zelfs nog voor een warme maaltijd en zet ons de dag erna af bij een ‘Riksja’ die ons vervolgens naar het station brengt. De laatste dag besteden we in Churchgate, het oude Britse deel in Mumbai, bekend om zijn Europees ogende gebouwen. Eenmaal aangekomen bij Manish verzorgt hij nog één keer een diner voor ons om ons tot slot op een taxi naar het vliegveld te zetten.

Een geslaagd einde van onze eerste bestemming! Na een twijfelachtige start heeft India en zijn bevolking ons een hoop avontuur en plezier bezorgd!

Op naar de volgende bestemming…

citadelofshadow said:

Now for something completely different. (for Andrisia)

Andrisia was good at many things, but the one thing nobody really expected was her fluency in multiple languages. Translation was quite a handy skill for someone who used as many sources of magic and crystals as she could find, and who sometimes went through less-than-completely-legal channels in order to acquire her supplies.

The latest project she had undertaken was an ancient dialect of Thalassian which was really closer to Darnassian in its overall sound and grammatical structure.

It was close to done, and she hoped Tharis would be pleased with her work. This was not the first time Andri had served as a translator for someone else, but more gold rode on this than any previous opportunity.

Goodmorning #me #girl #woman #blonde #hair #blondehair #face #makeup #fitness #fitspo #gymrat #gym #goodmorning #instaphoto #nofilter #igers #ignation (insta:thari___)

Vendredi 12/09/14 à 19h30 ● La Poterne, 64100 Bayonne ● 10 €

► Bal2Vieux [ RKK / Moustic / Rapsode ] + Angélique Kidjo

Le Bal 2 Vieux de Guéthary est depuis 2009 une institution au Pays Basque et (parfois) au-delà. Il est né un soir d’août au fronton de la cité Basque, de la volonté de Jules Edouard Moustic, invitant Rémy Kolpa Kopoul, voix historique de Radio Nova et DJ émérite sous le sobriquet de DJ RKK. Les deux tontons ont vite été rejoints, dès l’édition 2010 par Patrick Leygonie aka DJ Rapsode, pionnier des radios pirates et co-créateur de Radio Nova. Et les voilà tous trois rassemblant plus de 3000 personnes sur le fronton du village, recettes entièrement reversées au comité des fêtes local géré par les jeunes. Les tontons platineurs (pas loin de 200 ans à eux trois), mettent le feu avec une sélection sans ornières, latino, soul, electro, reggae, afro, hip hop, balkanique, Brésil, rock, ne s’interdisant aucun remix, excluant simplement les gros clichés.

Forts de son succès, le Bal 2 Vieux de Guéthary devient le Bal 2 Vieux de Guéthary International Tour. Et, depuis 2011, il émigre très occasionnellement, de Feria de Nîmes en Week-end des Curiosités à Toulouse ou le Festival des Nuits Sonores à Lyon. Inaugurant le Festival Black & Basque depuis sa création, les DJs du Bal 2 Vieux de Guéthary auront à leurs côtés des invités spéciaux en les personnes de Laurent Garnier, DJ Oil et DJ LOIC.

► Festival Black & Basque : Site Officiel ● Facebook ● InstagramYouTube ● Billetterie

Rappel ► RKK vous interpelle : collecte de fonds pour le Festival Black & Basque

► Bal 2 Vieux : Facebook / Événement

Text
Photo
Quote
Link
Chat
Audio
Video