terreinwagen

Negen feiten over de IJslandse auto(mobilist).

image

- Hoewel bellen tijdens het rijden verboden is, doet werkelijk élke IJslander het gewoon. En constant. De oplettende voetganger ziet meer mensen mét telefoon achter het stuur zitten dan zonder. Dat is soms best spannend bij oversteekplaatsen.

- Voor IJslandse auto’s wordt doorgaans slecht gezorgd. Een kras, deuk of roestplek is hier meer regel dan uitzondering. De auto is voor IJslanders echt een gebruiksobject, en laten we wel zijn: met voornamelijk gravelwegen door allerlei onherbergzaam en auto-onvriendelijk landschap is zo’n pragmatische instelling niet zo vreemd. Klassiekers zijn hier dan ook zeldzaam.

- Een groot deel van de IJslandse auto’s zijn vierwielaangedreven terreinwagens, omdat men zich op die manier ook in de woeste natuur rondom Reykjavík kan blijven voortbewegen. Dat is dus best begrijpelijk. Maar regelmatig kom ik aanpassingen aan terreinauto’s tegen waarvan ik zeker weet dat ze voornamelijk gedaan zijn om de auto een stoer uiterlijk te geven. Macho in IJsland is je busje tot een halve monstertruck opwaarderen. Qua grootte kunnen zelfs Amerikanen er nog een puntje aan zuigen. Het plaatje hierboven is één van de behoudendere uitvoeringen. O, en met dit soort auto’s rijden ze trouwens gewoon door de smalle straatjes in het centrum.

- De weinige verzorging die veel auto’s krijgen, heeft nog een ander kenmerkend bijeffect: er ligt vrij veel olie op de weg. Ik geloof dat ik om de dag wel een paar flinke olievlekken op het wegdek zie liggen. Kleurrijk, dat wel.

image

- Sinds een goeie twee maanden valt me bovendien op dat een aantal wagens hier rondrijdt met een accessoire die ik Nederland nog niet eerder gezien had: een soort plastieken spoiler voorop de motorkap. De precieze functie ervan is mij niet helemaal duidelijk, maar ik stel mij zo voor dat de gecreëerde luchtstroom de gravel uit de voorruit moet houden. (Ah, kijk aan: volgens Google voorkomt het inderdaad steenslag)

- De verkeersregels zijn op IJsland in theorie hetzelfde als in de rest van Europa, maar ik heb al een aantal keer gemerkt dat dat vooral in theorie zo is. In de praktijk doen de meeste mensen maar wat. Goed opletten is dus aan te raden, want ook voertuigbeheersing is hier wat men met een verhullend woord ‘ondermaats’ noemt.

image

- De scène op de foto hierboven is symptomatisch voor de IJslandse parkeerkunsten. We zien op de voorgrond drie auto’s, waarvan er één redelijk geparkeerd is. De andere staan óf half op de weg, óf half op een onderbroken gele lijn, waar je (zoals u weet) niet mag parkeren. En dit is bepaald geen uniek beeld in Reykjavík. Niet weergegeven op deze foto: de auto die hier nog voor stond, met één wiel op de stoep en de andere wielen op het wegdek.

- Ik weet niet goed of het een gevolg is van slecht onderhoud of dat het een bewuste keuze is, maar aan kapotte uitlaten doet men op IJsland in de regel niets. Regelmatig rijdt er iemand met oorverdovende herrie langs. Ik weet uit ervaring dat dat best even leuk is, maar constant? Nee, bedankt. Schijnbaar denken deze afstammelingen van de Vikingen er hier anders over.

- Ondanks alles zijn IJslanders vriendelijke en schappelijke automobilisten. Vrijwel altijd stoppen ze als je ook maar de indruk geeft dat je zou willen oversteken, en soms zelfs als je dat niet eens van plan was. Dat is dan weer het voordeel van de verkeersregels met een korreltje zout nemen.