stapeler

Ik mag je.
Nee, ik mag je niet.
Ik moet je. Dat bedoel ik.
Ik heb je lief.
Nee, dat heb ik niet.
Ik word je lief. Dat voel ik.

Ik ga met jou.
Nee, ga ik niet.
Ik sta je bij. Beloof ik.

Ben stapel op je.
Hou je vast.
Ik. Hou. Van. Je.

Geloof ik.

Es ist wie beim Tetris. Die Probleme stapeln sich bei mir immer mehr ohne dass ich welche lösen kann. Oder sie stapeln sich weil ich keine Probleme mehr löse. So oder so ich komm nicht mehr weiter. Bald ist der Stapel zu hoch und dann ist es vorbei. 

Lise heeft me meegenomen naar de heide. We zitten op een grafheuvel en proberen een stapel droge takken aan te steken met een lucifer. Als de lucifer is opgebrand, legt Lise hem op haar tong en vertelt me dat hij naar zwavel smaakt. Zij smaakt hetzelfde. We zijn gaan liggen. Ik kijk naar haar lichaam: haar smalle enkels. De moedervlekken in haar hals. Haar afgebeten nagelriemen. De zachte plek onder haar ribben waar ik mijn arm leg te rusten als ze slaapt. Ze pakt mijn hand: eerst voorzichtig, dan helemaal. Haar vingertoppen drukken in de huid tussen mijn knokkels. Ze vraagt: ‘Heb je er ooit over nagedacht om weg te rennen?’ Ze kijkt me niet aan, maar staart naar mijn mond. Ik haal mijn schouders op. De laatste tijd wil ik niets liever.

Ein Sturm

Sie sitzt zusammen gesunken am Tisch.
Ihr blick starrt ins Leere und die untergehende Sonne lässt ihr Haar fast weiß wirken.
Vor ihr ein Stapel unerledigter Hausaufgaben, in ihr ein unsichtbarer Sturm.
“Warum denn das schon wieder” und “lächel es einfach weg” sagen sie.
Ihr Kopf denkt “okay” und sie blickt in den großen Spiegel rechts von sich.
Sieht sich da sitzen und verzieht das Gesicht zu einer grauenvollen Grimasse. Bei dem Versuch zu lächeln steigen ihr Tränen in die Augen.
Ihre Mundwinkel zittern.
Ach wenn es doch nur so einfach wäre. 
Aber sie mag sich nicht ansehen. Nicht diesen Körper sehen, nicht diese Haare sehen, nicht dieses Gesicht sehen aber vor allem nicht diese Augen.
Ihr Körper beginnt zu zittern und die Tränen laufen nun über die warmen Wangen.
Sie steht auf, die Wut und die Traurigkeit der vergangenen Wochen kriechen in ihr auf, erblühen und explodieren schließlich.
Sie stellt sich vor den Spiegel, sieh hinein aber sie kann sich nicht sehen. Sieht nur dieses Wesen da stehen und holt zum Schlag aus.
Einmal, zweimal, dreimal schlägt sie zu, bereits beim ersten Schlag knackt das Glas des Spiegels, beim zweiten reißt er einmal von oben bis unten und beim dritten ergießt sich ein Meer aus Scherben, glitzernd wie Sternenregen über den Boden. Das Blut ihrer Hand tropft darauf, zerspringt und lässt viele kleine Spritzer entstehen. Mitten in diesem Chaos ihre Füße, ihre Beine zittern noch immer und sie wagt es nicht zu atmen.
Sie sieht das Holz an, das nun anstelle des Spiegels vor ihr Steht, sieht es an und sieht endlich sich selber. 
Ihre Beine versagen und sie stürzt, Arme und Beine reißen auf.
Dann endlich ist es still.
Einsamkeit breitet sich aus.
Der Sturm hat sich gelegt.

16.04.2015

Blüten von der Bank of China

Wir sind in China in einer für chinesische Verhältnisse kleineren Stadt südlich von Guilin und benötigen Bargeld. Das Abheben mit Kreditkarte und Pin an ATM-Geldautomaten hat sich als problemlos erwiesen. Um einigermaßen auf Nummer Sicher zu gehen, dass mit unseren Kreditkartendaten kein Unfug angestellt wird, wählen wir Automaten von Banken, die uns vom Namen her vertrauenswürdig erscheinen, wie z. B. “Bank of China”.

Unsere Reisebegleiter ziehen eine vierstellige Summe Yuan (was der Automat ihnen so geben mag) und stecken das Geld ein. Am Abend darauf flucht ein Taxifahrer im wüstesten Mandarin (nehmen wir an): Mit dem Geld scheint etwas nicht zu stimmen. Dass es sich um Falschgeld handeln könnte, liegt aber fern, schließlich kam es aus einem offiziellen Automaten der Bank of China, wie wir problemlos nachvollziehen konnten. Aber auch am nächsten Tag will niemand die Scheine annehmen, z. B. an den diversen Eintrittskartenverkaufsstellen zu Tempeln etc. 

Beim näheren Hinschauen merken wir dann, dass wir einen ganzen Stapel Scheine mit gleichen Nummern hatten. Das Papier fühlte sich auch glatter an als bei anderen Scheinen, das Wasserzeichen schien blasser. Die mit den Euroscheinen vergleichbaren Merkmale wie holografisch wirkender Sicherheitsstreifen und gedruckte Zahlen mit changierenden Farben waren aber gut gelungen. 

(Markus Winninghoff)

so one of my theatre pals has been bringing her bedazzler for her costume and how??? does mabel bedazzle her face it’slike stapeling or sewing bedazzles into your face holy shit

18 april. Onrust in Mexicaanse stad na arrestatie drugsbaas

De Mexicaanse autoriteiten hebben succes gehad in hun jarenlange strijd tegen de machtige drugskartels in het land, maar dit succes heeft de nodige nieuwe problemen veroorzaakt. In de grensstad Reynosa, gelegen op de zuidelijke oever van de Rio Grande, vlakbij het zuidelijkste puntje van Texas, is het zeer onrustig geworden nadat een belangrijke drugsbaron is gearresteerd. Er wordt geschoten in de stad, wegen worden geblokkeerd, stapels autobanden staan in brand, en het Amerikaanse consulaat waarschuwt zijn landgenoten in de stad uiterst voorzichtig te zijn en binnen te blijven.

Het lijkt er op dat er òf wraak wordt genomen op de arrestatie van de drugsbaas, òf dat de bendes hun kans schoon zien nu er een machtsvacuüm is ontstaan waar zij uit alle macht in willen springen. In de regio woedt al lange tijd een verwoede strijd tussen rivaliserende bendes, de Zetas en het Golf-kartel. De gearresteerde crimineel zou ‘El Gafe’ zijn, een topfiguur van de laatstgenoemde bende.

Naast de onderlinge strijd tussen de bendes, die de controle willen hebben over de zeer lucratieve handel van onder andere cocaïne vanuit Zuid-Amerika naar de VS, heeft de Mexicaanse overheid zich sinds 2006 met volle kracht in het conflict gemengd. De zogenaamde Mexicaanse Drugsoorlog begon in dat jaar toen de regering besloot militairen te gaan inzetten om de drugshandelaren te stoppen en het geweld tot een eind te brengen. Tot nu toe zijn ze daar absoluut nog niet in geslaagd.

Mexicaanse criminelen zijn vanwege de strategische ligging van hun land tegenwoordig toonaangevend in de drugshandel tussen Noord- en Zuid-Amerika. Tot in de jaren ’90 waren de Colombiaanse kartels, uit steden als Medellín en Cali, de machtigste spelers, maar door gezamenlijk optreden van de Colombiaanse overheid, paramilitaire organisaties en de Amerikaanse overheid werden de Colombianen zo goed als verslagen. In 1993 schoten speciale eenheden bijvoorbeeld Pablo Escobar dood, een van de rijkste drugsbaronnen die de wereld ooit heeft gezien.

Net als nu het geval is in Reynosa bleek de georganiseerde drugshandel een veelkoppig monster, een Hydra: als je een hoofd afhakt, dan groeit er meteen weer een nieuw hoofd aan. Het waren de Mexicaanse kartels die maar al te graag de positie van de verslagen Colombianen innamen. In 2007 leverden zij 90% van de cocaïne aan de Amerikaanse markt. De Amerikanen hadden slechts bereikt dat de extreem gewelddadige machtsstrijd tussen de kartels onderling zich nu bij hen op de stoep afspeelde.

Op aandringen van de regering-Bush met haar ‘War on Drugs’ (net zozeer tot mislukken gedoemd als de ‘War on Terror’) verklaarde de Mexicaanse president Felipe Calderón in 2006 de oorlog aan de drugsbaronnen. De gewelddadigheden werden hierdoor niet minder, maar het werd zelfs nog erger. Het brute geweld van de drugsbendes, die niet terugschrikken voor allerlei martelingen en de gruwelijkste slachtpartijen, waar IS koude rillingen van krijgt en waarvan iedereen het slachtoffer kan zijn, had in 2013 naar schatting al het leven gekost aan zo’n 120.000 mensen. De activiteiten van de kartels hebben zich bovendien verplaatst naar West-Afrika en Europa, en de meest ingenieuze manieren worden bedacht om de drugs toch de VS in te krijgen (zoals het inzetten van onderzeeërs, de zogenaamde ‘narco submarines’).

Na bijna tien jaar oorlog tegen drugshandel en daaraan gerelateerd geweld lijkt het einde nog niet in zicht. Het is te hopen dat de overheden van de verschillende landen eindelijk eens gaan inzien dat het probleem niet via de aanbodkant opgelost kan worden. De ene crimineel vervangt simpelweg steeds de andere, en die kunnen zo rijk en machtig worden dat ze zich ook buiten de drugshandel, bijvoorbeeld met mensensmokkel, volledig ongestraft kunnen bezig houden.

De oplossing voor het drugsprobleem is tweeledig: arme Mexicanen, Colombianen, Panamezen, Guatemalteken,Peruanen et cetera moeten een alternatieve inkomstenbron kunnen hebben. En wat de vraag betreft: óf de Amerikanen moeten leren op een andere manier aan hun trekken te komen, óf er moet iets gedaan worden aan de illegaliteit van drugs. Oftewel: legalize it!

Außerdem haben wir mich heute morgen bei der Fremdenpolizei angemeldet. Dafür musste Huichang einige Stapel an Formularen ausfüllen, außerdem mussten wir noch ein Passfoto machen lassen, das da mit drauf geklebt wurde. Das ging ganz einfach in einem kleinen Laden, wo ich fotografiert wurde, danach wurden die Fotos digital bearbeitet und ausgedruckt. Beim digitalen Bearbeiten haben sie mich deutlich heller gemacht, das gilt hier ja als schön.