Birer masal kahramanı olup, gecenize bir miktar şiir olmaya geldik. 

Serçekuşun yuvasından kimi ağaçların ruhu oluruz belki ve kanat çırptığımız her şehirde hiç büyümeyen bir hayat bırakırız.

gövdemle büyüyen hüznümle
kimselerden habersiz eskiyen yüreğimin
dinlemiyorlar şarkısını”

-nergis-

Kibritçi Kız 'ın kibritleriyle aydınlattığı hayal dünyasını belki de mutlu bir sonla bağdaştırabiliriz. Burada kimse onun için üzülmesin. 

"aynalar mı yanlış, kendime benzerliğim mi?
neye dokunsam çürüyorum kuytumda.”

-sardunya-

Küçük Kara Balık kadar cesur olduğumuz gün, içimizdeki denizleri okyanusa çevirip biz de sonu belirsiz bir dünyaya kulaç atarız belki.

"Yağmur yağıyor Ömür hanım…
gökten değil, yüreğimin 
boşluğundan ömrümün ıssız toprağına…”

-begonya-

Erlbruch ’un ördeğinin göğsündeki lâlenin kokusuna sığınabiliriz istersek, nehirlerse bizim için.

”varlığın sıcak duygusunu
benim sevdalı dudaklarımın okşayışına bırak
rüzgâr bizi götürecek.”

-lâle-

Parmakkız 'ın uyuduğu saksıda açan çiçeğin gölgesinde kalayım istemiştim ben sadece.

"saçlarımda kiraz bahçeleri
salıncak kuruyor dallarına çocuklar
hep ben düşüyorum, hep ben.”

-papatya-

beş kadın bir masa başında toplaştık. size de sohbetimizden küçük parçalar ayırdık. güzel geceler.

  • Listen
Play

 Özlemek gibi. İnsanın yarasını tatlı talı hatırlatıyor. Gökyüzüne bakasım geliyor sonra. Sanırsın yıldızlar gözlerimden düşüp benim içimi aydınlatıyorlar. 

 Denize çıkan yolları sevdim ben hep. Eski bir mahallenin yokuşuna çıkan, teknoloji içinde boğulmayıp mahalle arkadaşlıklarının hala devam ettiği, taşlardan kalelerini belirlemiş çocukların oyunlarının içine düşen sokakları sevdim. Birde seninle kesişen yada kesişme ihtimali olan sokakları..

 Şu yeryüzünden, dünyadan, gezegenlerden, hayattan, gökyüzünden umudu kesip şarkılardan bir yön çizdim kalbime. Seni bana getireceğine inandığım şarkıları sevdim en çok. Seni anımsatan, seni hatırlatan şarkıları bulup sakladım yaralarıma. 

 Sana anlatamadım hiç. Sustuk biz en çok. Sakladığımız cümlelerimiz vardı bir zamanlar. Artık nerede olduğunu bile hatırlamadığımız. Susmalarımızın içinde kaybolduk.. Kaybettin beni, kaybettim seni.. 

 Hiç bir iz kalmamış.. Bulamamışım sonra seni.. Sen beni aramaktan çoktan vazgeçmiş, kendi içine saklanmışsın bile. 

 Belki hala vardır bir vapurda oturacağımız en köşede bir yerler, yanyana yürüyeceğimiz sokaklar, benim cama, senin omzuma yaslanacağın otobüste iki kişilik yer, içimizi ısıtacak iki ince belli bardak, tatlandıracak şekerler.. 

 Bir yerlerde hala vardır bizi bekliyorlardır da.. Biz yetişememişizdir. Kimbilir.. 

Text
Photo
Quote
Link
Chat
Audio
Video