rublyov

10

An artist never works under ideal conditions. If they existed, his work wouldn’t exist, for the artist doesn’t live in a vacuum. Some sort of pressure must exist. The artist exists because the world is not perfect. Art would be useless if the world were perfect, as man wouldn’t look for harmony but would simply live in it. Art is born out of an ill-designed world.

- Andrei Tarkovsky

youtube

ANDREI RUBLEV filminin kamera arkasıdır. Çok kıymetli yönetmen Andrei Tarkovsky’nin en önemli filmlerinden birtanesidir. Bu kadar önemli bir filmden, iki - üç satır yazı ile bahsedip bırakmak olmaz.

Ünlü ikona ressamı olan Andrei Rublev’in hayatını anlatan film, ilk gösterime girdiğinde sansüre uğrayarak 39 dk. kısaltılmıştır.  Film, tam olarak, biyografiden çok,sanatın özü, inancın önemi ve ikiyüzlülük temalarıyla öne çıkmaktadır. Öte yandan, film aynı zamanda, zulüm ve teknoloji karşısında sanatsal özgürlüğün dile getirildiği bir manifesto niteliğide taşımaktadır.

Biraz daha günümüz diliyle ve matematik ile konuşacak olursak; ben filmi bilinçli bir şekilde izledim, yönetmenin neyi anlattığını, nelere vurgu yapmak istediğini, daha önceki filmlerini biliyordum. Birçok izleyici ise bunu yapmadan izlemiştir bu filmi. Tüm bunların yanında Tarkovsky’nin uzun planları, ağır sekansları, bitmek tükenmek bilmeyen, kasvetli sahnelerine rağmen film IMDb gibi bir siteden 8.2 puan almış. Varın gerisini siz düşünün. 

Bu önemli kamera arkasını paylaştığı için Emre İlgar’a teşekkür ediyorum

İyi Seyirler.

Almost every speaker has asked why they have to be made to suffer all through the three hours of the film [Andrey Rublyov]. I’ll try to reply to that question. It is because the twentieth century has seen the rise of a kind of emotional inflation. When we read in a newspaper that two million people have been butchered in Indonesia, it makes as much impression on us as an account of our hockey team winning a match. The same degree of impression! We fail to notice the monstrous discrepancy between these two events. The channels of our perception have been smoothed out to the point where we are no longer aware. However, I don’t want to preach about this. It may be that without it life would be impossible. Only the point is that there are some artists who do make us feel the true measure of things. It is a burden which they carry throughout their lives, and we must be thankful to them.
— 

"Going through old papers I came across the transcript of a university. There is one remarkable contribution by a maths professor called Manin, Lenin Prize winner (…); I share his views. Not that one should say that about oneself, but it’s exactly what I felt when I was making Andrey. And I’m grateful to Manin for that." 

extract from Tarkovsky’s diaries