religieus

Goddelijk Goddelijk Herken jouw Goden, het is jouw zaak Herinner jouw Goden, wordt wakker en Rijs! Wij omwentelen in het Hemelse Sterrenstof, hoog Niet te onderscheiden van de Gaia’s Korst Rijs en vind je weg naar huis, vindt jouw Goden In je hart zal jij ze vinden, wanneer je ontdekt dat de sleutel naar geluk in zijn ligt Oh mijn beminde, mijn Chaos, mijn Cronos, Mijn fluitspeler, in jouw vertrouwen zal ik vrij zijn!!!

Goddelijk Herken jouw Goden, het is jouw zaak Herinner jouw Goden, wordt wakker en Rijs! Wij omwentelen in het Hemelse Sterrenstof, hoog…

24 februari. Islamitische Staat ontvoert tientallen christenen

De ‘Our Lady of the Annunciation Melkite Greek Catholic Cathedral’ in Boston, Massachusetts

In het noordoosten van Syrië zijn tientallen christenen gekidnapt door strijders van terreurgroep Islamitische Staat, aldus twee mensenrechtenorganisaties. Ze zouden IS-strijders hebben afgeluisterd die spreken over de ontvoering van ‘kruisvaarders’, de als scheldwoord bedoelde term voor christenen. Voor het lot van deze mensen wordt gevreesd: eerder deze maand werden 21 koptische christenen door IS in Libië vermoord.

In het westen hebben christelijke organisaties soms de neiging om dergelijk nieuws als erger te beschouwen dan ander nieuws over moordpartijen door IS of andere organisaties. In mijn ogen maken ze dan dezelfde fout als IS, namelijk het maken van duidelijk onderscheid tussen verschillende geloven, maar dat terzijde. Ik wil het graag hebben over het christendom in Syrië, dat een speciale positie inneemt in de geschiedenis van de grootste religie ter wereld.

Een relatief groot deel van de Syrische bevolking, 10%, is christelijk. Dat is opmerkelijk in het Midden-Oosten, waar religieus getinte conflicten al decennia woeden. Het gaat om zo’n 1,8 miljoen mensen, waarvan het grootste deel in Aleppo woont, de stad in het noordwesten van Syrië met de roemruchte geschiedenis, vanaf de Klassieke Oudheid, via de kruistochten tot de Ottomaanse periode. Hoewel Syrië natuurlijk onderdeel uitmaakte van het Oost-Romeinse of Byzantijnse Rijk, en dus in het deel van het christelijke gebied ligt dat sinds 1054 niet meer bij de Latijnse kerk hoorde maar ‘oosters-orthodox’ werd, is een deel van de Syrische christenen wel degelijk katholiek.

Om precies te zijn gaat het om de Melkitische Grieks-katholieke Kerk. Syrië kent 284.000 aanhangers van deze variant van het katholicisme, die ook buiten Syrie aanhangers heeft. Hoewel deze kerk wat de ritus betreft sterk lijkt op de oosters-orthodoxe kerken die we kennen in landen als Griekenland en Rusland, maakt deze kerk samen met enkele andere kerken en de kerk van Rome onderdeel uit van de overkoepelende katholieke kerk, en luistert dus naar de paus.

Na het Oosters Schisma van 1054, toen paus Leo IX en Michael Caerularius, de patriarch van Constantinopel elkaar wederzijds excommuniceerden, bleven de christenen in West-Europa de paus in ieder geval tot ongeveer 1500 volledig trouw. Echter, enkele decennia na 1054 vond de eerste kruistocht plaats, een veroveringstocht door West-Europese legers in het Midden-Oosten. Zij bevochten daar niet alleen de moslims, maar soms ook de oosterse christenen, en stichten katholieke kruisvaarderskoninkrijken in het Heilige Land. Deze christenen kwamen op een gegeven moment ook in conflict met de patriarch van Constantinopel, de ‘paus van het oosten’. 

De Melkitische christenen zijn afstammelingen van deze christenen, die sinds de kruistochten weer terugkeerden naar de ‘ware leer’ van de paus van Rome. Daarom is het misschien wel zo dat Islamitische Staat het niet zo heeft op deze groepering. Hoewel, ook de meer gangbare christelijke variant in Syrië, het Grieks-orthodoxe patriarchaat van Antiochië, dat gezeteld is in Damascus en wereldwijd 2 miljoen volgelingen heeft, zal ook niet op al te veel sympathie van de extremistische moslims kunnen rekenen waarschijnlijk. Ook al woonden de voorouders van deze mensen al in Syrië voordat Jezus geboren werd, en dus ruim voordat Mohammed ter wereld kwam, een christen is en blijft een christen. Toch zijn deze mensen een stuk Syrischer dan IS.

De veranderingen in de schilderkunst ~ Renaissance

In de Renaissance komt de rijke burgerij op en door hen ontstaat er een interesse voor andere soorten voorstellingen dan alleen religie. Portretten gaan een grote rol spelen in de schilderkunst. Eerst laten geestelijken en rijke burgers portretten van zichzelf maken in een religieus tafereel, maar later verschijnen er zelfstandige portretten. Deze portretten weerspiegelen het toegenomen zelfbewustzijn van de rijke burgerij. De grote interesse in de klassieke oudheid komt terug in de renaissance. Mythologische verhalen worden gecombineerd met Bijbelse verhalen.
De wetten van perspectief worden toegepast in de schilderkunst. Voorbeelden van perspectieven zijn het lijnperspectief en het atmosferisch perspectief. Er wordt veel gebruik gemaakt van verschillende technieken bij het maken van schilderijen. De belangrijkste schildertechnieken in deze tijd zijn olieverf en tempera op paneel, en muurschilderingen op natte (fresco) en droge (secco) kalk. Voor tekeningen werden inkt, krijt en metaal- of zilverstift gebruikt. Ook zijn er verschillende druktechnieken uitgevonden: ets, houtgravure en houtsnede.

Net als in de Middeleeuwen hadden schilderijen in de renaissance als doel de mensen iets te leren. Het grote verschil is dat de schilders uit de renaissance niet alleen geloofswaardigheden, maar ook levensernst, liefde, eerlijkheid en matigheid belangrijk vonden.

De roep om compassie wordt in machtscentra niet gehoord

In onze wereld is geld verworden tot religieus doel dat alle middelen heiligt, zie Griekenland. Daardoor dreigt de gemeenschappelijkheid verloren te gaan. De mens is in de kern echter een moreel wezen. De steeds dwingender wordende economische geest botst daarom als water op vuur op deze …

http://www.wereld-nieuws.com/de-roep-om-compassie-wordt-in-machtscentra-niet-gehoord/