Goldfish and Attachment- 23.10.11

Goldfish have strong associative learning abilities, as well as social learning skills. In addition, their visual acuity allows them to distinguish between individual humans. Owners may notice that fish react favorably to them (swimming to the front of the glass, swimming rapidly around the tank, and going to the surface mouthing for food) while hiding when other people approach the tank. Over time, goldfish learn to associate their owners and other humans with food, often “begging” for food whenever their owners approach. Which is an example of classical conditioning, like the experiment that Pavlov did with dogs, where he conditioned the dogs to salivate (conditioned response) to a bell (which was a unconditioned stimulus but become the conditioned stimulus)


And as some of you might know i just brought two fancy goldfish, and already they are getting used to me, (e.g. coming round to my side of the fish bowl, whereas they would swim frantically when others approach). 

Geven omdat je wilt geven

Als ik om mij heen kijk is het erg gewoon om compromissen te sluiten. Voor wat, hoort wat. Als ik jou iets geef, mag ik iets terug verwachten, zo zogeheten win-win-situatie. Gedurende lange periode observeer ik deze processen zowel bij mijzelf, als bij anderen. Ik ben er achter gekomen dat het zo bevrijdend is om te kunnen geven omdat ik iets wil geven, zonder daar iets voor terug te te willen of verwachten. 

De kunst van het geven, maar zeker ook die van het ontvangen, heeft alles te maken met je interne huishouding. Geef jij jezelf voldoende, om überhaupt te kunnen geven?

Tegenwoordig geef ik, omdat ik veel te geven heb. Liefde, een luisterend oor, aandacht, een glimlach, feedback, tijd, een dikke knuffel en ga zo maar door. Ik vind dit belangrijk. Super belangrijk zelfs! Met enige regelmaat schrik ik van de sociale armoede. Mensen die lelijk tegen elkaar doen, snelle en kortzichtige conclusies trekken en niet verder kijken dan hun eigen vierkante meter. Dit neem ik niemand kwalijk. Gedrag heeft immers altijd een reden. In mijn ogen geeft het slechts weer hoe slecht sommige mensen voor zichzelf zorgen. 

Als ik terug kijk, dan heb ik niet altijd gegeven omdat ik iets te geven had, maar omdat ik dacht dat dat zo hoorde. Wie goed doet, wie goed ontmoet. Daarnaast gaf ik om aardig gevonden te willen worden en omdat ik simpelweg niet wist hoe ik mij anders nuttig kon maken op deze aardkloot. Met andere woorden, ik gaf niet omdat ik wilde geven, ik gaf in feite om te ontvangen. Dit kun je even doen, of misschien je hele leven, maar ik vond het teveel energie kosten en daarnaast ook erg verwarrend. Tot in den treurigheid heb ik dit onderzocht en naar het bewustzijn getrokken. Met soms de slappe lach, schaamte of verdriet als resultaat. Pas als ik mij van dit soort processen bewust word, heb ik een keuze. En als eigenwijze snotneus, geef ik mijzelf graag ten alle tijden een keuze.

Waar begint de kunst van het geven? Juist, bij jezelf. Bij je interne huishouding. Eerst zelf leren fietsen, voor je een ander vertelt hoe hij of zij moet fietsen. Eerst jij, dan de rest. Niet andersom. Eerst jezelf geven, voor je een ander iets kunt geven. Het lijkt zo simpel, maar de praktijk wijst uit dat het tegendeel waar is. Voor jezelf kiezen wordt soms geassocieerd met egoïsme. Fout! Dat is absoluut niet het zelfde. Voor jezelf kiezen staat gelijk aan voor de ander zorgen. Want pas als je voor jezelf leert zorgen, kun je er voor de ander zijn. 

Voor jezelf kiezen is trouwens nog wat abstract. Op mijn opleiding hadden ze daar zo’n leuk woord voor: containerbegrip. Zo eentje die je nog helemaal kunt uitpakken. Wat ik hiermee bedoel is leren luisteren naar je lichaam en geest. Als je moe bent, ga naar bed. Als je honger hebt, eet. Als je je emotioneel incontinent voelt, doe er dan wat mee. Huil, vloek en vraag op tijd om hulp. Als je je alleen voelt, leer dan vrienden met jezelf te worden. Als je je niet sexy of mooi voelt, werk daar dan aan. Zorg voor jezelf. Geef aandacht en liefde aan dat lijf van je en neem jezelf serieus. 

Neem bijvoorbeeld die prachtige handen van mijn geliefde. Twee droomhanden die ik maar al te graag masseer. Niet om terug gemasseerd te willen worden, maar omdat ik daar zelf van geniet. Niet meer, niet minder. Hij kan als de beste ontvangen zonder schuldgevoel. Alle partijen blij. En als ik merk dat ik jaloers word op de liefdevolle behandeling van zijn handen, stop ik direct. De ultieme win-win-situatie door enkel en alleen voor onszelf te zorgen. 

Geef omdat je iets wilt en kunt geven, iets wat je in overvloed hebt. Pas dan kun je onvoorwaardelijk geven. In mijn ogen, een van de mooiste dingen om te doen!

image

Text
Photo
Quote
Link
Chat
Audio
Video