patl

The Godfather: Part III (1990)

Nihayet seriye dönüp bitirdik. Ama şöyle de bi algı var, işte üçleme, dörtleme neyse, hepsini artarda izliyor insanlar. Halbuki bakın, yönetmen bile filmi çekmek için o kadar yıl beklemiş, siz de araya bi kaç gün sıkıştırsanız bi kötülüğü olmuyor.

Ve Çehov’un da dediği gibi, bir sahnede silah varsa filmin sonunda patlıyor. Corleone olsanız bile değiştiremeyeceğiniz şeyler var.

O değil de, Al Pacino geçenlerde 75 yaşına girdi. Adamın filmografinine bakın bir. Bu film de en iyilerden birisi. Ama gene de -Baba söz konusu olduğunda- serinin ikinci filmi başkadır Al için benim gözümde.

dudaklarımın kaşındığını bile bile patlıcan yemem gibi bir şeydi, gelmeyeceğini bilipte inatla seni beklemek. ama tabi sen bunu da bilmiyorsun. aynı papatyaları ne kadar sevdiğimi bilmediğin gibi. çünkü hiç denemedin öğrenmeyi de beni sevmeyi de.

En kötüsü de o ölüm haberi . İnanamıyorsunuz ilk başta . ‘’ O Öldü ‘’ kelimesi anlamsız geliyor .Kötü bir şaka sanıyorsunuz ilk . Beyniniz reddediyor ölümü . Kabul edemiyorsunuz . Yutkunmanız dakikalarınızı alıyor . Felç geçirmiş gibi oluyorsunuz . Söylenenler , gördükleriniz , ağlayan insanlar ... Her şey anlamsız geliyor .Sonra birden başınıza korkunç bir ağrı giriyor sanki tüm damarlarınız patlıyormuş gibi . Gözleriniz doluyor . Kalbiniz yavaş yavaş parçalanmaya başlıyor . Aniden gelen bir kusma hissi . Sanki hava değil milyonlarca küçük jilet soluyormuş gibi acıyor ciğerleriniz . Tarifsiz bir his .Belki ilk başta kahkaha atıyorsunuz . Çıldırmış gibi . Sonra içiniz kan dolmaya başlıyor . Titremeye başlıyorsunuz . Olayın ciddiyetini anlamaya başlıyorsunuz yavaş yavaş . Ama hala kabullenemiyorsunuz gittiğini . Daha birkaç gün hatta birkaç saat önce konuştuğunuz, güldüğünüz , sarıldığınız insan yok artık . Göremeyeceksiniz bir daha . Sarılamayacak bir daha size . Ağladığınızda sizi güldüren tek kişi olamayacak . Sinir edemeyeceksiniz birbirinizi . Kavga bile edemeyeceksiniz bundan sonra .Bunları düşündükçe daha da kötü oluyorsunuz. Sonra o kahkahalar çığlıklara dönüşüyor .Dayanamıyorsunuz birden . İçinize dolan tüm kanı , duyguları kusuyorsunuz . Hıçkırıklara boğuluyorsunuz. Bağırırsanız sanki geri gelecekmiş gibi . Saatler sürüyor bazen sakinleşmeniz. Sonunda tükeniyor göz yaşlarınız . Göz pınarlarınız kuruyor .’’ Ölmüş ha ? ‘’ diyorsunuz kendi kendinize . ‘’Ölmüş.‘’ Tekrarlarken bu kelimeleri boşlukta gibi hissediyorsunuz . Aklınıza birlikte yaşadığınız anılar geliyor .Gülümsüyorsunuz ilk . Sonra kavga ettiğiniz her saniyeye lanet ediyorsunuz. Gene boğuluyorsunuz karanlığa . Ölecekmiş gibi hissediyorsunuz .Konuşamıyorsunuz .Nefes alamıyorsunuz ...Zaten cenaze apayrı bir mevzu hiç girmeyeceğim oraya . İçinden çıkamam çünkü .  Demem o ki şu an sevdiğiniz kişilerle geçirdiğiniz zamanın kıymetini bilin . Seviyorsanız gidip söyleyin . Küsseniz barışın.Saçma sapan meseleler yüzünden kırmayın birbirinizi . Gidip sarılın mesela , öpün konuşun ... Çünkü bunları yapmak ve ya hatanızı düzeltmek için yarın gerçekten çok geç olabilir.
PATL Goes to DaVinci's

We visited DaVinci’s in Midtown on a hoppin’ Friday night.

We ordered:

The Bella Noche (Tomatoes, spinach, artichoke, garlic, red onion, mozzarella, provolone)
The Veggie Deluxe (Mushrooms, artichoke, spinach, broccoli, tomatoes, green pepper, red onion, black olives)
The Soprano (prosciutto, salami, pancetta, red onion, green pepper, mushrooms, mozzarella, provolone)

DaVinci’s goes down in PATL history as the first place to fully satisfy all of our pizza dreams and wishes. Read on for the full, cheesy details!

Keep reading

Uçurumun kenarındayım Hızır

Ulu dilber kalesinin burcunda

Muhteşem belaya nazır

Topuklarım boşluğun avcunda

Derin yar adımı çağırır

Dikildim parmaklarımın ucunda

Bir gamzelik rüzgâr yetecek

Ha itti beni, ha itecek

Uçurumun kenarındayım Hızır

Civan hazır

Divan hazır

Ferman hazır

Kurban hazır

Uçurumun kenarındayım Hızır

Güzelliğin zulme çaldığı sınır

Başım döner, beynim bulanır

El etmez

Gel etmez

Gülce’m uzaktan dolanır

Uçurumun kenarındayım Hızır

Gülce bir davet

Mecaz değil

Maraz değil

Gülce bir afet

Peri değil

Huri değil

Gülce beyaz sihir

Gülce ölümcül naz

Buram buram zehir

Yar yüzünde infaz

Bir gamzelik rüzgâr yetecek

Ha itti beni, ha itecek

Güzelliğin zulme çaldığı sınır

Uçurumun kenarındayım Hızır

Ben fakir

En hakir

Bin taksir

Ateşten

Kalleşten

Mızrakla gürzden

Dabbetülarz'dan

Deccal’dan, yedi düvelden

Korku nedir bilmeyen ben

Tir tir titriyorum Gülce’den

Ödüm patlıyor Gülce’ye bakmaktan

Nutkum tutuluyor, ürperiyorum

Saniyeler gözlerimde birer can

Her saniyede bir can veriyorum

                                       1981

Ömer Lütfi Mete

PATL Social Club! goes to Antico

Antico is touted as Atlanta’s best pizza place. It’s a small establishment on the Westside known for its communal seating and authentic Naples-style pies. The line is always out the door. Rumor has it that Antico’s pizza makes angels sing. We were eager to finally try this godsend for ourselves.

Our team visited on a Wednesday around 7:30 p.m. We ordered the Verdura (broccoli rabe, cherry tomatoes, buffalo mozzarella, garlic) and Diavola (pepperoni, soppressata, buffalo mozzarella).

Keep reading

youtube

Infected Mushroom - Psycho

kötü ve çirkin kadınlar da ağlıyor, 
ağlıyor çocuk,
o ezel gününde, karın boşluğuna sürülmüş kan lekesiyle,
ecel gününe kadar yataklarının altından sızıp duran,
sızıp duran ve bıçağı ellerine sapladıklarından bile kanayan yine bıçaksa
o kadınlar da ağlıyor, ağlıyor çocuk.

gerçekten yapabilir miyim. 
bir gün o mutfaktaki kan gölünde, ağzım mermere dayalı, 
kulaklarımda kızımın o aciz çığırtısı, 
ayaklarımın tepiştiği fayansı ısıtan yarım, yarım, yarım aklımla yazdığım,
bir şiirle ben, gerçekten yapabilir miyim.

(aslında ölürken bırakılan notlara ve şiirlere inanmam. kan beni güya tutuyor!
vücudumdan akan o ılık kan, derin kesikler, dünya üzerinde asılı bıraktığım son cümleler olabilir. kendimi öldürebilmiş olmam, kan gölünün üzerinde yansımam, mutfakta ve patlıcanların ince ince doğranıp tavaya atılmak üzere tuzlu suyun içinde bekletildiği mermerde, öylece uzanıyor olmam, dünyaya son baş kaldırışım olacak.)

kendimi 40 yıllık ev hanımı gibi hissediyorum tabi ki şuanda patlıcanlı patates yemeği yapacak olmamla alakası yok deli misin