NAKAKAINIS YUNG HINDI KAYO NAGPAPANSINAN, AT HIGIT SA LAHAT, YUNG GUSTO MO SYANG PANSININ PERO HINDI MO ALAM KUNG ANO ANG GAGAWIN.

Sobrang hirap nang ganitong sitawsyon, yung hindi kayo nagpapansinan, lalo pa dun sa pagkakataon na magkasama kayo, nasa iisang lugar yung tipong sa inyong magkakaibigan bukod tanging kayong dalawa lang yung hindi nagkikibuan.

Sa babae napakahirap ng ganitong sitwasyon lalo pa’t miss na miss mo na siya kaso di mo alam gagawin mo kase babae ka, syempre ayaw mo isipin na ngpapapansin ka lang sakanya. Minsan di ninyo alam nag-iintayan lang kayong dalawa kung sino unang kikibo.

5

My main crew.

(In order: Gr. 5,1st yr HS, 4th yr HS, graduation day, 1st year college)

I’ve known you since we were in kindergarten. That boy cut hair do of Remzel and Areeyah. Dora the explorer, the hairstyle peg of Sarah. And Charlie, my bestfriend since Gr. 1. Never thought of having you guys until now.

I love you sobra. At miss na miss ko na kayo. I literally can’t imagine life without you, guys. Namimiss ko yung pagsakay sa tricycle nung high school at sabay sabay na uuwi kahit Luzon, Visayas, Mindanao ang mga bahay natin. Yung mga kwentuhan na hindi nauubos (except kung may wifi na talaga nga namang walang pansinan). At lalo naman yung mga tawanan at pang bibitch natin sa isa’t isa. Please. I need to see you right now. ❤️

092114

HAPPY BIRTHDAY SHENG! ❤️

Ayun, simulan natin sa agaw eksena naming di pagpapansinan ni Bespren Kin. Hanggang sa makasakay kami ng jeep papunta dun sa bahay ni Sheng. Wala talagang pansinan. Tampuhan magbest friend ganun. Hayy. Ilang araw ko din sinuyo yung mokong na yun hanggang sa sinukuan ko na. Ayun, pagdating kila Sheng habang naglalakad, bigla siyang lumapit. Nagsosorry. Di ko pinansin. Naiiyak na ako. Nakakapit lang ako kay Migs. Pano ba naman kasi.. Ilang araw akong di makatulog kasi nag-iisip ako ng pwedeng gawin para lang magkaayos kami eh. Tapos hanggansa umiyak na ako. Niyakap ko si Dianne (asawa chuchu ni Kin). Tapos biglang nag-walk out si Kin. Umiyak din pala ang mokong. Oo, moment naming magbespren yun eh. Inintay ko muna na mahimasmasan ako tapos lumapit ako sa kanya. Chenern! OKAY NA KAMI. Di ata ako matitiis nun. ✌️

Birthday ni Sheng. Simpleng handaan at kantahan lang ang naganap. Nakadalawang kanta lang ako kasi nahihilo ako. Maaga naman nagkaayaan mag-uwian. Pinabantayan ko si Migs, yung isa kong bespren.. Nag-iinuman kasi sila. Ayun. Masaya. Worth it kahit malayo. Sa Wednesday, kila Dianne naman kami. Birthday niya. Debut din. Wala na akong pera. Tapos kinabukasan ng birthday niya, acquaintance na. Woooo! Party pa more! MORE PARTY, MORE FUN! Jukks. 😂✌️

Nung MAPEH mag-isa lang ako dun sa bench ng cherifer. Gusto kong mapagisa as in bawal lumapit baka matadyakan ko. Basta wala ako sa mood. Hahahahaha. Tas yun nilapitan ako ni mam may tinanong about sa english month. E kami ni JC incharge dun kaya pinatawag sya ganyan ganyan. Tas umalis na si mam, pero di sya umalis. Tinabihan nya na lang ako. Walang pansinan. Kase wala ako sa mood nga dibaaa. Pero deep inside namamatay na ko sa kilig. Hahahaha. Tas pag may mga lumalapit samin pinapaalis nila April. Hahaha. Mga 10 mins din kaming nakaupo walang imikan. XD Pero sya naghihigit sya ng mga elem para may kausap sya tas tatrashtalkin nya lang. E tuwang tuwa ako pag nantatrashtalk yun kase ang galing. Kaya tatawa ako tas titingin sya sakin tas tatawa ulit. Spark moment 101 puta. Hahahaha

Nakakainis. Wahhhhhhhhh ang awkward awkward na sa room. Literal na walang pansinan. Yung tipong mapapakanta ka na lang ng “story of us”. Tangina. Wala na. Ewan ko ah. Tas pinaalala pa ni cheska yung salamin. Wahhhhhhhhh kingina. 

Hay nandito nga siya. Wala namang pansinan. Lagi na lang ba akong masasawi sa pagibig? Masaquette. Alam niyo yun. Alam ko namang wala akong pagasa eh, hindi din naman ako kagandahan para pansinan niya. Pero..pero..pero wahhhhhh pwede bang ibigay mo na sa akin to Lord. Kahit siya na lang. Pleaseeeeeee!!! Please!

Bakit nga ba nagiging complicated ang isang mag partner? try nating tumingin bilang isa o buo. hindi yung selfish tayo, na palaging sarili nalang ang iniisip, hindi ka makakagawa ng pagkakamali kung inisip mo kung anong magiging reaksyon nya, kaya before mo gawin ang isang bagay mabuting pag-isipan mo muna.
kung may simpleng problema naman. ayusin kagad, o wag muna mag pansinan. tangina kasi parehas lang kayong maarte, ok na sya pero ikaw nag iinaso pa. (wag ganon)
wag maging gahaman, matutong magbigay at magtiis. parati mang may kulang sakanya, pero sobra para sa iba. feeling mo luge ka, samantalang tingin ng iba napakaswerte mo sakanya. makuntento ka.
nagiging perpekto lang ang isang relasyon kapag marunong kayong rumespeto sa mga bagay na meron o wala ang taong mahal nyo.
ganto yan e, isipin mo, makikipaghiwalay ka tapos after a week miss mo na sya? kaya kagaguhan lang yan. solusyon ang sagot hindi pagliban :)

Hu u?

A cycle where i want talk and i dont want to. Paano? Minsan ba sa buhay niyo gusto niyo lang tumahimik, maging mag-isa, walang pansinan sa kahit sino. Ayaw nyo ng may bumabati sainyo? Hindi siya PMS kundi realizations. Realizations kung saan naiisip mo yung buhay mo na nakakapagod pala. Pagod saan? Hindi sa PE, hindi sa activities. Kundi sa lungkot na akala mo kaya mo pala. Kaya mong ano? Kaya mong lagpasan, wag pansinin at maging masaya. Pero hindi. Minsan gusto mo naman na may kausap ka. Kausap hindi sa lovelife, hindi sa pag-aaral, pero kundi sa buhay. Pero malabo :) iilang mayroong pakialam, pero minsan chismosa lang talaga yung iba. Makahanap ng katulad mong tao na maiintindihan ka? Na nakakaranas ng nararamdaman mo? Malabo. Oo, malabo pa sa mata kong may astigmatism pero never naging astig ang buhay ko dahil sakit na to. Sakit na kahit kelan hindi niyo mararamdaman dahil hindi naman kayo si ako. Naiintindihan mo ba? Syempre pipilitin mong intindihin kase nga putangina lang diba? Masarap tumahimik eh, magmasid lang ba. Pero magtataka sila, ano nangyayare sayo. Kung pwede lang sumagot na sana mamatay ka na, bakit hindi? Diba? Kase minsan sa likod ng isip ko, ay bungo. Bungo kung saan pwede akong kumapit kapag bibigay na yung utak ko kakaisip sa paanong pagtakas gagawin ko sa pagbira sa akin ng realidad. Bungo na nagsasabing “tol, kaya nga ako nandito kasi any minute bibigay na yang utak mo eh.” Kasalanan ko ba? Bata lang ako na nakakaranas ng negativity kahit hindi naman dapat. Bata lang ako na iniisip masyado ang buhay pero dapat ay nag-aaral lang naman ako para sa future ko. Bata lang ako na naging komplikado ang lahat dahil masyado akong nag-iisip sa mga bagay na dumadapo sa pagkatao ko na kahit pitikin, paluin at kamutin ko, talagang ipinanganak na akong may ganitong lungkot na baka ako lang talaga nakakaranas nito. Tinatamad na ako babye.

6th-Delta

Nakakamiss ‘yung moment na sabay-sabay kayong kakain kahit na gabi na at pasara na ‘yung SM dahil 8:50 na pero push parin.

Nakakamiss ‘yung moment na wala kayong pansinan kasi nga mabilis pa ‘yung internet connection nyo pero pag patak ng 10:30pm, dun palang magsisimula ang gabi nyo para magkulitan.

Nakakamiss ‘yung moment na kahit lalake silang lahat, rarampa parin sila ng suot ‘yung mga kumot nila bilang gown tapos ako ‘yung maghohost.

Nakakamiss ‘yung moment na hanggang madaling araw nagkwe-kwentuhan lang kami ng kung anu-ano kahit na maaga pa ‘yung pasok namin bukas.

Nakakamiss ‘yung moment na i-istalk namin ‘yung mga crush namin sa fb at twitter tapos lalaitin ‘yung kasama nila.

Nakakamiss ‘yung moment na aawayin namin kung sino sa twitter kasi wala lang, trip lang namin.

Nakakamiss ‘yung moment na bababa kami sa 7/11 ng passed midnight kasi nagutom kami nang dahil sa mga kung anu-anong pinag-gagagawa namin.

Nakakamiss ‘yung moment na magre-reminisce kami ng mga nangyare nung high school days, kahit paulit-ulit nalang na napag-uusapan tuloy parin.

Nakakamiss ‘yung momen na tutugtog ng gitara’yung dalawa tapos kaming dalawa naman ‘yung kakanta kahit wala sa tono.

Nakakamiss ‘yung moment na mag-iinuman kami sa unit tapos pagkinatok kami ng guard akala mo kung sinong mga anghel.

Nakakamiss, ang hirap man tanggapin na ang lahat ng mga ito ay ‘di na mangyayari na kasama ako dahil may iba ng pumalit sa pwesto ko, Siguro mas masaya sila ngayon. Hindi, siguradong mas masaya sila ngayon kasi bawat gabi, rinig na rinig ko ang bawat halakhak nila habang kasama siya, habang ako, tahimik lang na nakikinig sa kanila.

Hays, eh sila, namimiss din kaya nila ang mga ‘to? Namimiss rin kaya nila ako? Sana nga, sana nga…

September 13, 2014: I will completely give up on you. If that's what you want.

Okay. Gusto ko lang ibuhos lahat tong nararamdaman ko sa post na to. It’s been a while na since last kami nag pansinan and YES, I’m getting used to it na. Obviously, he doesn’t care. And I’m starting to feel the same way too. Yung issue ko lang is bakit kailangan pang humingi ng second chance if hindi naman siya sure about it naman pala? I mean you should have think through it. As in really really think through it. Kasi hindi lang kasi ikaw yung masasaktan eh. Buti siguro if ikaw lang yung magssuffer sa mga decisions mo, kaso damay ako eh. I gave you a second chance because I really believed that you deserve it. That this relationship deserve it. Pero I don’t know, pero parang ginawa mo na naman ata akong back up plan or panakip butas or something. Sorry, tanga ako eh. I kept on believing in you and you just kept on taking advantage of it. Sabi ko pa dati na I will not give up again but my heart’s giving up na. I don’t know. Pero sa totoo lang. Ayaw pa kitang isuko. Ayaw pa talaga kitang isuko. Pero parang gusto mo ata na sumuko na ako. Bigla ka lang tumahimik, hindi nagparamdam, ni walang explanation galing sayo. It would have been better if sinabi mo sakin yung totoo. Kung ano ba talaga. Hindi sa tatanungin kita tapos ang masasagot mo is “hindi ko rin alam”.  You know the answers. You’re just confused kung ano yung isasagot mo. Sorry, if its due to the fact na hindi ko mabigay sayo yung gusto mo.It’s because of that promise I made 7 years ago.

Hays. And sino ba naman ako para mag reklamo? At ngayun I just feel like an intruder in your life. They don’t want me to be with you. And you too. Maybe this is my cue to finally back off? Everyone who knows my story thinks na it’s wise to just back off. And ikaw na mismo yung nag reject sakin. A blunt rejection coming from you is more than enough. I could stand against everyone’s rejection but I could never stand against a rejection coming from you. Pero if that’s what you like. Then I will completely give up on you. This time I’ll make sure na kakayanin ko. I’ve done my part. Nabigyan na kita ng second chance, meaning wala na akong marregret if ever. I won’t be tied up with guilt anymore. This time, it’ll be better. And … thank you

Text
Photo
Quote
Link
Chat
Audio
Video