Mannenzaken 4. Zo hang je een schilderij op

Zo hang je een schilderij op

Een schilderij ophangen moet met evenveel zorg gebeuren als het schilderen van de afbeelding zelf.

  1. Kies een geschikte plek. Hang een klein schilderij niet aan een grote, kale muur. Probeer de lijst zo op te hangen dat hij aansluit op de lijnen van het meubilair of de ramen (een langgerekte lijst past bijvoorbeeld goed boven een driezitsbank). Geef een schilderij de ruimte.
  2. Houd een lijst tegen de muur op de plek waar hij komt te hangen en geef op de muur met een potlood de bovenkant aan. Zorg daarbij dat het midden van het schilderij zich op ooghoogte bevindt.
  3. Kies een geschikte spijker of haak. Bij een kleine lijst kun je deze gewoon in de muur slaan, maar bij het ophangen van een grotere, zwaardere lijst moet je zeker weten dat de muur op deze plek stevig genoeg is. Houten balken kun je lokaliseren met behulp van een hout/metaaldetector. Gebruik, vooral bij stenen muren, pluggen voor meer grip en een betere verdeling van het gewicht.
  4. Meet de afstand van de bovenkant van de lijst tot het ophangpunt aan de achterkant. Als het een draadsysteem is, moet je de draad eerst goed strak omhoogtrekken.
  5.  Meet vanaf de markering op de muur dezelfde afstand naar beneden en geef ook deze plek met een potlood aan.
  6. Hamer de spijker op de laatst aangegeven plek in de muur of boor hier een gat.
  7. Hang de lijst op en kijk of hij recht hangt.

Bij feestjes horen versieringen. Hoe meer, des te beter. Maar waarschijnlijk heb je dan hetzelfde probleem als wij hier hebben: op een gegeven moment zijn de gordijnrails, staande lampen, hoge kasten en deurkozijnen wel op! Niets meer om versieringen aan te hangen, met als gevolg veel lege plekken en sommige helemaal vol met ballonnen, slingers en ander decoratiemateriaal.

Gelukkig is het nog altijd zo: waar een probleem is, is ook een oplossing. De Hanggo lostte ons probleem op. Een Hanggo, zul je zeggen? Jazeker. En het is nog goed geschreven ook. Ik zal proberen te omschrijven wat een Hanggo is: ik denk dat de makkelijkste manier om het vergelijken met een boog, je weet wel, van een pijl-en-boog. Maar dan allemaal van eenzelfde dikte kunststof. Op het boogdeel zitten aan de bovenste helft en de onderste helft twee kleine spijkertjes naast elkaar. Op de ‘pees’ van de boog zit in het midden een kunststof haakje waar je iets aan kunt ophangen. Aan de boven- en onderkant van de boog zitten ook twee haken, daarmee breng je de boog op spanning. Daarmee kun je hem buigen.

Snap je ‘m al? Door hem ‘op spanning te brengen’ vouw je de boog als het ware naar binnen. De hoek van de boog wordt kleiner dan 90 graden. Als je die boog nu in een hoek van je plafond en muur plaatst, en je laat de handvatten weer los, dan veert de boog terug (doe dat dus met beleid) en klemt-ie zich met de vier spijkertjes vast! Let wel: je kunt hem niet overal aan vastklemmen. Heel harde materialen bijvoorbeeld, zoals baksteen, werken niet optimaal. Stucwerk, behang, hout en andere zachtere materialen werken perfect.

De Hanggo’s kunnen ongeveer twee kilogram aan decoratiemateriaal dragen. Dat zijn een heleboel ballonnen en slingers. En het mooie is: je kunt ‘m gewoon in het midden van de kamer ophangen, als je dat wil! Daarmee kun je dus geweldig versierde kamers realiseren. Het loshalen van de Hanggo’s moet je ook met wat beleid doen. Knijp je de houdertjes langzaam naar elkaar toe, dan laat eigenlijk geen zichtbare schade achter. Denk maar eens aan de punaises, die je vroeger in het behang prikte. Als je die er een beetje subtiel uithaalde zag je ze al bijna niet. Welnu, de hanggo’s gaan veel minder diep de muur in, en zijn beter los te halen.

Hanggo
Prijs: 4,95 euro voor twee stuks

Je bestelt ze op www.hanggo.eu

Recensie: Hanggo, het handige ophangsysteem Bij feestjes horen versieringen. Hoe meer, des te beter. Maar waarschijnlijk heb je dan hetzelfde probleem als wij hier hebben: op een gegeven moment zijn de gordijnrails, staande lampen, hoge kasten en deurkozijnen wel op!

even snel een update (gewoon omdat ik even snel wil praten over dingen (en dit keer is het niet deprimerend of vol zelfmedelijden lol) ): ik ben begonnen met my fat diary kijken en het is geweldig, ik hou van glass animals en ze geven 25 november een concert en ik wil erheen maar ik heb niemand om mee te gaan (MAAR HET IS MAAR 15 EURO ZAL IK ALLEEN GAAN?? IK WEET HET NIET) en ik heb lichtpastelliggroene vans gekocht want ze waren in de supersale en ze zijn wel leuk maar ik weet het niet maar ja ik ben wel blij want leuke muziek en goede series maken het leven mooi. 

Spelen met de tijd

“Zullen we eens spelen met de tijd?” vroeg Ben.

Ik keek hem aan, zoals ik hem gisteren aankeek toen hij zei dat hij zich ging ophangen. Al wat hij liet zien was een foto van hemzelf, zwemmend, bungelend aan een elastiek. Grootspraak was het, geen grap. Ben was al dagen somber. Ook nu, op blote voeten en met opgestroopte broekspijpen staand aan de rand van een helder stromende rivier. De zon hoog aan de hemel. De schaduwen klein en helder getekend.

“Bind dit elastiek om mijn enkel en loop van me weg,” zei Ben. Hij toonde me een meterslang stuk elastisch touw.

Somberheid is mij te machtig en slaafs bond ik het elastiek om zijn enkel en liep weg.

“Nee, je moet het elastiek vasthouden!”

Ik liep terug naar Ben, raapte het elastiek op en liep weer weg van hem weg.

“Wat zie je voor je?” vroeg hij.

Ik keek met de blik die vertellen moet en zei: “Ik zie een rivier.”

“Ja, hallo! Die zie ik ook, wat zie je nog meer?”

“Mag ik niet zien wat jij ziet?” vroeg ik.

“Nee, natuurlijk niet” zei hij.

“Ok dan…”

Ik liep tot aan de oever van de rivier. Het elastiek was nu strak gespannen. Ik zocht naar iets wat Ben vanaf zijn plek onmogelijk kon zien.

“Ik zie groene bladeren dobberen op traag stromend water.”

“Zie je dat het water traag stroomt?” vroeg hij.

“Ja, zei ik ik, ietwat geërgerd, “dat zie ik”

“Dat kan helemaal niet,” zei Ben.

“Ik ben toch verdomme niet blind?”

“Je wéét dat het water traag stroomt, je ziet dat helemaal niet.”

“Ok.. dan,” zei ik met een diepe zucht. Ben had nogal eens de neiging de filosoof te spelen. Ik probeerde het nog een keer.

“Ik zie groene bladeren dobberen..” Ik kreeg geen kans mijn zin af te maken.

“Je bent echt hopeloos, hoe kun je nou in godsnaam dobberen zien?”

Met boze opzet liet ik het elastiek los dat als een razend vuur op zijn been afstormde en rode striemen in zijn kuiten brandde. Ben leek niets te voelen.

“Wat heeft dit trouwens met tijd te maken?” vroeg ik, na een tijdje.

“Straks!,” zei Ben, “pak het elastiek weer op en loop nog eens naar voren.”

Ik gehoorzaamde en liep tot aan de oever van de rivier.

“Wat zie je voor je?” vroeg Ben.

Ik mat de rivier met mijn blik. Vlak onder mijn ogen verscheen het meest onwaarschijnlijke, het meest onwenselijke, het meest gruwelijke dat op een rivier kan drijven. Ik geloofde pas wat ik zag toen ik het zei.

“Ik zie een lijk drijven.”

“Zit er een elastiek om zijn nek?” hoorde ik Ben nog vragen.

“Ja”, zei ik verbaasd.

Het elastiek glipte uit mijn verstarde handen. Ik durfde niet om te kijken.

ZATERDAG 13 SEPTEMBER - HOF 1

13.00 - opbouw. Wie wil helpen met voorbereidingen, opbouwen van kraampjes, ophangen van versieringen is van harte welkom.

14.00 - opening van het buurtfeest in Hof 1 met muziek, hapjes, drankjes. Diverse activiteiten voor de kinderen: zoals blikgooien, spijkerpoepen, schmink.

14.30 - open podium. Muzikaal optreden van orkest 'Halfje Folklore', waarin een paar buurtbewoners spelen. 

15.00 - workshop volksdansen onder leiding van Liedewijde Mars. Leer verschillende dansen uit alle windstreken.

16.00 - open podium. Muzikaal optreden van harpiste en buurtgenoot Annemieke IJzerman.

Wil jij ook iets laten zien of horen op het open podium? Geef je op via: complex8zuilen@gmail.com

17.00 - afsluiting buurtfeest

NB: dit programma is onder voorbehoud

Text
Photo
Quote
Link
Chat
Audio
Video