medicatiing

I look chinky AF’ in the big picture! Hahaahah STAYLiT!! #me #sweetskunkk #joints #weed #weedstagram #dankynugs #dankydankdank #herb #maryjane #marijuanababes #kushkitty #kushkitty #kush #girlswhosmokeweed #girlsandweed #girlsgoneweed #ggdub #ganjamama #ganjagirl #reefer #smokinweed #medicatiing #medicated #high #jetlife #zoned #faded #happy #afternoon #biclighter #stonersunited #stoned #ilikeweed # (Taken with Instagram)

Experiment

Tegen alle adviesen in en beter weten ben ik toch zelf in het geniep al even gestopt met medicatie nemen. Ik heb gisteren voor het eerst weer eens kunnen huilen in een echt heel lange tijd. Gek dat dat zo kan opluchting, die medicatie legt niet enkel de storm in mijn hoofd stil, het stompt mij ook emotioneel en artistiek af.

Ik voel mij terug voelen, maar ik voel de storm in mijn hoofd ook terug toenemen..

Vervuilde grond

Ik ben zo eenzaam dat ik moet zoeken naar mensen om een kaartje te sturen. Dat klinkt zielig, maar dat bedoel ik niet zo. Ik ben niet zielig eenzaam, maar gekozen eenzaam. Dat kan ook he. Dat anderen je zo moe maken, van het leuk doen en gezellig doen. Van vooral niet de waarheid vertellen, want dat is te zwaar voor ze. Ik heb gehoord van mijn behandelaar dat de verpleegkundige die de deeltijdbehandeling voor mensen met een psychotische kwetsbaarheid begeleidde, binnenkort met pensioen gaat. Ik heb besloten dat ik haar de url van mijn blog ga geven. Dan kan ze kijken wanneer ik wil. En als ik dan mijn boek heb afgeschreven, stuur ik haar het boek. Want dat verdient ze wel. Ze was er voor mij toen ik het hard nodig had. Toen ik psychotisch was, en veelstevroeg in een begeleid wonen- woning werd geplaatst. Toen ik suïcidaal was en mijn toenmalige behandelaar op vakantie was. Toen ik weer eens een keer suïcidaal was en ik weer opgenomen moest worden, lichtte zij mijn behandelaar in. Ik kon haar niet aankijken. Ook toen de stress zo hoog was dat ik tegen de muren opklom, maakte zij een afspraak met mijn psychiater om de medicatie te verhogen. Ik had het zelf niet eens in de gaten dat mijn medicatie opgehoogd moest worden. 


God, wat heb ik veel mensen met een psychotische kwetsbaarheid voorbij zien komen tijdens de deeltijdbehandeling. In de kern ben ik geen groepsmens. In het begin was het nog wel te doen voor me, toen de groep klein was. Hoe langer ik bleef, hoe groter de groep werd. Mensen die heel de dag zaten te zeuren. In de ontkenning zaten. Mensen die niets zeiden en mensen die manipuleerden. De grenzeloze mensen vond ik het ergst. Die racistisch waren of continu over seks praatten. Mensen die hun hele privé leven deelden, met tot hun uithuisgeplaatste kinderen aan toe. De open beenwonden van hun partner fotografeerden en aan iedereen wilde laten zien. Wat ik shockerend vond waren de verhalen van een deelnemer over haar vriend als hooligan bij een grote voetbalclub. Hij had ‘Dutch Meat’ in zijn nek laten tatoeeren. Ik heb haar meegemaakt in haar psychose toen we allebei op de gesloten afdeling waren opgenomen. De bodemloze grenzeloosheid straalde diep van haar af. ‘Ik was een moordmachine’, zou ze zelf later zeggen toen haar psychose was geweken. Ik zag in haar ogen dat het ook echt zo was. Ze heeft een keer geprobeerd om mijn kamer binnen te komen, toen buiten een vrouw aan het schreeuwen was en alle verpleegkundigen ingezet werden om daar de kalmte te bewaren. Ik schreeuwde tegen haar dat ze weg moest gaan en dat deed ze ook. Gelukkig.
Een andere deelnemer die mij shockeerde, was een oudere man die eigenaar was van een tuinderij met bomen. Dat op zich vond ik niet shockerend, maar wel het gesprek dat hij in een hoekje hield met een andere deelnemer die lesbisch was tijdens creatieve therapie. ‘Houden jullie niet van een pik?’, vroeg hij. ‘Heb jij weleens een pik in je gehad? , vroeg hij aan haar. Ze gaf op alle vragen antwoord, terwijl ze fluisterden. En niemand die het hoorde, behalve ik. Zij had een post traumatische stress stoornis, geloof ik. Dat maakte ik er in ieder geval van in mijn hoofd. Ze had duidelijk moeite om haar grenzen aan te geven, maar ik betwijfel of ze doorhad dat de vragen ongepast waren en antwoord op deze vragen al helemaal niet hoefde. Wat was deze man toch pervers.


Dus ja,” veilig voelen” is wel een ding. Zeker voor een vrouw als ik. Er word vanuit gegaan tijdens de deeltijdbehandeling dat je zelf je grenzen aan kunt geven. Ook bij mensen met een psychotische kwetsbaarheid met vaak nog andere diagnoses. Ik vind het niet realistisch om te doen alsof het therapeutisch klimaat veilig is. Want de verpleegkundige is vaak weg. Mails beantwoorden, mensen bellen, eten voor de lunch regelen. En dan zit je in een ruimte met 10,11,12 mensen die iets heel ingrijpends hebben meegemaakt. Van verschillende leeftijden, uit verschillende windstreken. Ik voelde me in het gebouw niet veilig, omdat de opname afdelingen, therapieruimte en separeercellen in hetzelfde gebouw staan. Een lang jaar lang ben ik wekelijks twee keer langs het raam gelopen van de separeercel waar ik in heb gezeten. In de separeer cel zag ik groepjes mensen naar de gymzaal lopen over het terrein. Een aantal maanden later was ik degene die er zelf langs liep. En dan kun je leuk praten over behandeling en herstellen, maar soms is vervuilde grond gewoon vervuilde grond. Dat gaat niet voorbij, door je op het grasveld te richten of de heg of de bloemetjes in de berm. Soms is opgesloten gewoon opgesloten en duurt het een hele tijd voordat dat gevoel je aderen kan verlaten. Ik ben er nog steeds mee bezig om mijn ervaringen van de afgelopen jaren te verwerken. Ik pleit voor een individuele behandeling bij mezelf. Zoals ik al zei: Ik ben geen groepsmens. Ik ben een vrije vogel waarvan de vleugels zijn gebroken. Omdat gebroken vleugels minder erg zijn dan helemaal dood zijn. Zeggen ze dan.

Cerotto antidolore: GOLD STANDARD nel dolore localizzato

Cerotto antidolore: GOLD STANDARD nel dolore localizzato

Mal di schiena, dolori muscolari, artriti e artrosi sono alcune delle sintomatologie più frequenti che colpiscono oltre 20 milioni di italiani: 1 adulto su due.

Si tratta di un dolore localizzato ed è spontaneo pensare ad una soluzione che riesca ad agire proprio dove c’è il dolore.

I farmaci per uso locale (topico), in particolare i cerotti medicati antidolore, con oltre 5 milioni di confezioni…

View On WordPress

Ook psychiaters voor minder medicatie bij adhd-kind

Ook psychiaters voor minder medicatie bij adhd-kind

Na de huisartsen willen nu ook de kinderpsychiaters minder vaak medicijnen tegen adhd bij kinderen uitschrijven. Volgens de Nederlandse Vereniging van Psychiaters (NVvP) is het gebruik van middelen als Ritalin en Concerta zonder grondig onderzoek vooraf ‘niet zonder gevaar’.

Lees hier het artikel: Volkskrant.nl – Wetenschap

View On WordPress

follow this GANJA SMOKiN’ MOFO! My brotha from anotha mothaaaaa - @chango909 @chango909 @chango909 @chango909 @chango909 @chango909 @chango909 @chango909 !!! KEEP IT LIT! ;) #toking #blazingup #weed #weedstagram #dank #afternoon #session #bro #familybonding #ganjasmoking #medicatiing #guyswhosmokeweed #blazed #faded #high #thattime #sweetskunkk #skunk #stonersunited #mmj #reefer #cannabis #litup #fire #follow #weeds #shoutout #smokey (Taken with Instagram)

New Post has been published on http://www.piovegovernoladro.info/2015/04/14/tensioni-e-code-nei-tribunali-napoli-avvocati-sfondano-ingresso-due-agenti-feriti/

Tensioni e code nei tribunali: Napoli, avvocati sfondano ingresso. Due agenti feriti

Momenti di forte tensione al Palazzo di Giustizia di Napoli. Un gruppo di avvocati ha prima bloccato via Grimaldi, dove vi è uno dei tre accessi al tribunale, dopo ha tentato di sfondare il varco d’ingresso protetto da una vetrata.

Un vetro è stato infranto e due agenti della polizia penitenziaria sono rimasti feriti e sono stati medicati in ospedale. I disordini si sono verificati per i forti disagi provocati dalle nuove disposizioni in materia di sicurezza, misure che rallentano notevolmente l’accesso al Tribunale.

Dopo gli incidenti il procuratore generale della Repubblica di Napoli, facente funzioni, Francesco Mastrominico, ha dato disposizione, per motivi di ordine pubblico di consentire l’accesso agli avvocati con la sola esibizione del tesserino e non passando per i metal detector.

La situazione appare più grave rispetto alla critica giornata di ieri, quando si erano registrate file lunghissime agli ingressi, in quanto il martedì, così come il giovedì, sono fissate le udienze civili. I due avvocati che hanno partecipato all’assalto sono stati identificati dalla polizia penitenziaria e molto probabilmente saranno denunciati.

Fonte: qui

1

Hier rondlopen is wat anders dan in nederlanď. Wit zijn hier is een schoonheidsideaal. Vrouwen roepen naar je dat je mooi bent en iedereen wilt met je op de foto. Een keer duwde bijvoorbeeld een vrouw haar baby in mijn armen en wilde een foto van mij met haar kind maken. Dat kind begon gelijk te janken dus ik weet niet of het zo'n leuke foto was geworden maargoed.. Je moet oppassen met de producten die je koopt want bijna overal zit bleekmiddel in. In cremes, shampoo en deo. Veel mensen nemen hier medicatie dat als bijwerking heeft dat je wit word en ze doen regelmatig talkpoeder op hun gezicht.

Ik heb de afgelopen week al twee bevallingen gezien. Een vrouw kwam de ER binnen en je kon het hoofdje van de baby al zien. Dus toen was het rennen naarde deliveryroom. Ik vond het vrij luguber om te zien to be honest maar twas wel lief omte zien hoe de baby zn oogjes voor het eerst open deed en hoe blij demoeder was.
Tijdens een andere bevalling schreeuwde een vrouw dat ze een keizersnede wilde. Maar toen werd even besproken wat haar dat ging kosten dus toen ging het niet door.
Veel mensen moeten hier bijbetalen voor zorg. Zo kiezen ze er soms voorom een pijnmedicatie te gebruiken of een antibioticakuur te verkorten. Spuitjes en handschoenen worden hergebruikt en infuusnaalden worden gewoon weer gebruikt als moet worden hergeprikt.

Filipinos zijn erg aardige mensen en hierom om het ziekenhůis heen leeft een hele community. De ‘vaste zwervers’ krijgen eten en schone kleren van mensen die hier wonen. Er lopen heel veel kindjes rond Die allemaal je naam kennen en je elke keer in je armen vliegen als je aan komt lopen.

We zijn al een aantal keer uit eten geweest want om de zoveel dagen zijn we de rijst drie keer daags rijst weer zat.

Doei

Met verlof dag 1

Vandaag zou dan de derde dag worden in de kliniek. Maar ik moest met verlof. Gisterenavond lag ik al om tien uur in bed. Daarvoor had ik nog even gerookt met een meisje, maar toen het tijd werd voor mijn medicatie ben ik naar mijn kamer gegaan. Het was een lange dag. Rond 1 uur viel in slaap en ik werd om precies 8 uur wakker. Ik was in de veronderstelling dat ik 8 uur op moest staan en half 9 moest ontbijten. Om half 9 stond ik dus aangekleed en wel klaar en had ik mijn tas voor het verlof al ingepakt en mijn bed netjes opgemaakt. Ik liep naar de woonkamer, maar er was helemaal niemand. Ik rookte een sigaretje buiten en ging weer naar binnen. Ik was nogal in de war, ik snapte er niks van. En ik was er helemaal niet meer bij. Op een gegeven moment kwam er een verpleegkundige. Die vroeg mij wat ik wilde. Nou ik wist het niet en staarde voor me uit. Ik kreeg m’n medicatie en ben weer naar m’n kamer gegaan waar ik tot half 11 nog heb geslapen. 

Nu ben ik bij opa en oma. Morgen om half 8 moet ik weer terug zijn.

anonymous asked:

Naar de dokter gaan en faken dat je pijn hebt (dat zijn pijnstillers die je krijgt als je bijvoorbeeld iets breekt, een ontsteking hebt en ga zo maar door). Je kan bijvoorbeeld zeggen dat je door je enkel bent gegaan en je heel veel pijn hebt. Als je het goed doet, geeft de dokter je wel één van die twee medicijnen. Niet de medicatie nemen, na een tijdje terug gaan voor een nieuwe dosis, dan alles in een keer innemen en klaar.

Ik ben niet zo goed in liegen.
Ik hang mezelf wel op ofzo. Dan heb je alleen maar een stevig touw en een stoel nodig. ;-)

anonymous asked:

Bipolaire stoornis Borderline ontwijkende persoonlijkheidsstoornis Daarnaast heb ik nog traumas,angsten, slaapproblemen en een slechte thuissituatie Gelukkig helpt men medicatie wel☺ En daarnaast ben ik vooral mezelf😊

Komt veel overeen met de mijne dus 😱

anonymous asked:

Omdat er nog heel veel is om voor te leven. Je hebt vast nog niet alles gedaan wat je in je leven wilde doen. De anon is gewoon stom. You should live!

Sowieso kan ik niet eens aan die medicatie komen, dus.
Geen zorgen. ;-)

Lieve,

Eigenlijk ben ik gewoon bang voor allerlei vergezochte dingen. Of, om iets preciezer te zijn, ik twijfel over alles wat ik doe vanwege de gevolgen die het wellicht heeft. Zojuist heb ik bij een hele leuke kamer gehospiteerd en nu is het wachten of zij mij ook leuk (genoeg) vonden. Probleem is dat mijn hoofd al vele stappen verder is: wat as ik het wordt en ik ga verhuizen en het is de verkeerde keuze? Wat als ik het wordt en ik ga verhuizen en ik word daar ongelukkig? Wat als ik het word en ik ga verhuizen en het is daar helemaal niet leuk?

Stop. Adem in, adem uit.

Het is pure onzin en ik zou willen dat ik mijn hoofd even op pauze kon zetten. Misschien kiezen ze wel een andere nieuwe huisgenoot. Adem in, adem uit.

(Oh ja, de piek van ‘de medicatie werkt weer!’ is voorbij dus nu moet ik een manier vinden om te leren leven met het leven in al zijn normaalheid. Ervaring leert dat ik daar niet zo goed in ben. Mag ik een beetje van je kracht lenen, lieve?)

dieromantikundweltschmerz asked:

Aan de anoniem, allereerst ben je een klootzak voor zo iets voor te stellen, en ten tweede, elke medicatie dat pijnverdovend werkt of waarvan een overdosis schadelijk is bevat bij wet een lichte dosis die ervoor zorgt dat je maag opspeelt zodat als je probeert wat jij voorstelt het enige resultaat is dat je gaat braken en enorme hoofdpijn hebt. Niet proberen dus. Ik walg ervan dat je zulke dingen anoniem naar mensen stuurt met mentale problemen. Je bent laf om het anoniem te sturen. Verdwijn.

Thnx Jona. (Misschien heeft hij/zij wel gelijk. Ipv er zo over te zeiken kan ik er beter echt iets aan doen, toch? (Al denk ik dat slaapmedicatie beter werkt dan pijnstillers.))