lanetic

Perec bir kitabında şey diyordu, insan mutluluğu yakalayamaz, insan mutluluğu tarif bile edemez. İnsan sadece nedensizce mutlu olur, nedensizce de mutsuz. Bu ikisini birbirinden ayıran herhangi bir çizgi falan da yoktur. Sadece hayat vardır, içinde her boku barındıran lanet bir hayat, sırası geldikçe de her şey yaşanır. O kadar.. Şimdi diyorum ki ben de Perec ustanın affına sığınarak, sıram gelmedi mi hala?

Bombok hissetmek neymiş, şimdi anlıyorum.
Benim en iyi arkadaşım mutsuz şu anda ama ben onun yanında değilim, olamıyorum. O mutsuz ya, ben de mutsuzum şimdi. Kimseyi asla incitmek istemeyen, gördüğüm en iyi niyetli insanlardan biridir o ama incindi işte. Eli ayağına dolaştı, ne yapacağını bilemedi, incitmek istemedi ve incindi. Okuldan ayrılırken yüzünde o bakışı gördüm ya, o çaresizliği, tükenmişliği, mutsuzluğu, mahvoldum. İçim kanıyor ama o sevmez kan kelimesini, içim yanıyor diyeceğim o yüzden. Tekrar mutlu olsun istiyorum, belki biraz daha umursamaz ve umursamadığı için daha dertsiz. Kötü bir şey olsa da, onu mutsuz görmeye ve hatta görememeye, yanında olamamaya dayanamıyorum. Gerekiyorsa beni tanımıyormuş gibi davransın ama mutlu olsun istiyorum. İstiyorum da bir şey yapmıyorum. Ne yapılır bilmiyorum. Arasam işleri daha da boka çevirir miyim bilmiyorum. Sesini duymak istiyorum ama benim mutsuz sesim onu etkiler, daha da mutsuz eder mi kestiremiyorum. Bunu okur mu, okuma mı, en iyi arkadaşlarımdan bir başkası mı okur onu da bilmiyorum, lanet olsun ki şu an bildiğim bir halt da yok zaten, ama şunu bilsin istiyorum: Kocakarım, seni seviyorum! Hepimiz seviyoruz, üzülmeni istemiyoruz. Üzülme. Kendine kıydın da o güzel yüzünü yaşlara boğdun, bari bize kıyma, üzülme. Ege’yle serviste Whatsapp profil fotoğrafına baktık, gülümsüyorsun, kafanda yılbaşı şeysi var, nasıl içimiz gitti ikimizin de, “İrem’in eski mutlu hali ne güzeldi.” dedi Ege. Tekrarlıyacağım şimdi, seni seviyorum. Bak nerdeyse de ağlayacağım, hep sizin yüzünüzden duygusalın teki oldum çıktım. Olabilecek en iyi arkadaşsın. Şimdi bunu Tumblr’da paylaşacağım çünkü içimi dökmem gerekiyordu. Teşekkür ederim, arkadaşım olduğun için. İhtiyacın olursa, gerçi diğerleri yanında şimdi, bana ihtiyaç bile duymazsın ama, ben hep buradayım. Ne zaman gelirsen gel. Seni seviyorum.