keltisch

Bliksem, bloed, zwanen en ingewanden

Bliksem, Bloed, Zwanen en Ingewanden: Vergelijkbare beelden van strijdwezens in Ierse en Oudnoordse mythologie

In bekende Ierse verhalen als Tochmarc Emire, ‘De hofmakerij om Emer’, vinden we een van oorsprong Germaans concept terug: vrouwen die in zwanen kunnen veranderen. Er zijn veel meer vergelijkingen te vinden. In dit artikel zal ik enkele bespreken.

Oorlogswezens die het weer beïnvloeden
In het Ierse Cath Maige Tuired Cunga, ‘Het eerste gevecht van Mag Tuired bij Cong’, is het gevecht van de Túatha dé Danann tegen de Fir Bolg in volle gang wanneer Badb, Macha en Morrígan naar de Berg van het Gijzelen gaan en naar de Heuvel van het Oproepen van de Strijdmachten bij Tara. Daar roepen ze magische regens van tovenarij op, compacte wolken van mist en een laaiende regen van vuur. Rood bloed stort uit de lucht naar beneden op de hoofden van de krijgers. Deze vrouwen werken hier samen als een trio van tovenaressen om hun eigen krijgers te helpen en te beschermen.

Dit incident heeft een parallel in het Oudnoordse gedicht Helgakviða Hundingsbana önnor, ‘De tweede ballade van Helgi, doder van de Hondenzoon’. In deze ballade beïnvloeden de valkyrjur, de Walkuren, het weer. Helgi is op weg om de oorlog te verklaren aan de man die zich verloofd heef met de Walkure Sigrun, de liefde van Helgi’s leven. Sigrun beschermt Helgi tweemaal door een woeste onweersbui te bedaren zodat zijn schip veilig kan afmeren. We zien ook in andere gedichten dat de komst van de Walkuren vaak vergezeld gaat met donder en bliksem. Het is opvallend dat in beide culturen deze bovennatuurlijke wezens in staat zijn om het weer te beïnvloeden.

De rol van vogels
Walkuren zijn gedaantewisselaars, ze kunnen de vorm van een dier aannemen en kiezen meestal de gedaante van een zwaan. In Helreið Brynhildar, ‘Brynhilds Hellevaart’, geeft Odin acht zussen, waaronder Brynhild, zwanenmantels. Deze mantels maakten hen Walkuren en zorgen ervoor dat ze door de lucht kunnen vliegen. Agnar steelt de zwanenkleden van de meisjes terwijl zij aan het baden zijn, hierdoor zijn zij gedwongen hem te dienen.

In Völundarkviða, ‘De Ballade van Völund’, ontmoeten drie broers drie Walkuren aan de oever van een meer. De meisjes zijn herkenbaar als Walkuren door hun zwanenkleden. De broers verleiden de meisjes en ze brengen zeven winters samen door. Daarna vliegen de meisjes terug naar hun gevechten om nooit meer terug te keren.

Zwanenmeisjes hebben ook een andere functie: ze kunnen wensen vervullen. Ze worden daarom ook óskmeyjar genoemd, ‘wensmeisjes’. Deze naam versterkt hun connectie met Odin, aangezien Odin onder veel verschillende namen bekend is. Een van deze namen, zoals genoemd in de Snorra Edda, is Óski, afgeleid van het Oudnoordse woord ósk, ‘wens’.

In het Ierse verhaal Aided Derbforgaill, ‘De dood van Derbforgaill’, vinden we een interessante parallel met het zwanenmeisjesmotief. Nadat Derbforgaill verliefd is geworden op Cú Chulainn veranderen zij en een van haar dienstmeisjes in zwanen om zo naar Loch Cuan te kunnen vliegen, waar ze op zoek gaan naar Cú Chulainn. Volgens Aided Derbforgaill is Derbforgaill de dochter van de koning van Lochlann, ‘Noorwegen’. Een andere variant van dit verhaal is te vinden in Tochmarc Emire, ‘De Hofmakerij om Emer’. In dit verhaal is Derbforgaill echter de dochter van de koning van de Westelijke Eilanden.

In zijn artikel ‘The deaths of Lugaid and Derbforgaill’ merkt Carl Marstrander op dat hoewel het concept van mensen in de gedaante van dieren karakteristiek Germaans is, we niet kunnen aannemen dat Aided Derbforgaill onder Noorse invloed ontstaan is. Ierse teksten van een onomstotelijk eerdere datum bevatten hetzelfde concept. Marstrander noemt Compert Conculainn, ‘De geboorte van Cú Chulainn’, en Serglige Conculainn, ‘Het ziekbed van Cú Chulainn’, als voorbeelden (Marstrander: 203).

In Serglige Con Culainn wordt een groep vrouwen hopeloos verliefd op Cú Chulainn. Zij zien een troep prachtige vogels, allemaal willen ze wel een paar hebben en Cú Chulainn schiet voor iedere vrouw een paar uit de lucht. Voor zijn eigen vrouw heeft hij echter andere vogels op het oog; hij ziet namelijk twee nog mooiere vogels die door een rood-gouden ketting met elkaar verbonden zijn. Cú Chulainns vrouw verbiedt hem op deze vogels te jagen, volgens haar gevoel bezitten deze vogels een bepaalde bovennatuurlijke kracht. Cú Chulainn trekt zich niets aan van de waarschuwing van zijn vrouw en schiet toch. Hij doorboort echter alleen maar een van de vleugels van een vogel met zijn speer en hij valt boos in slaap. In zijn slaap heef hij een visioen waarin twee woedende vrouwen hem met een paardenzweep te lijf gaan. Zwaargewond laten ze hem achter. Cú Chulainn realiseert zich dan pas dat de vogels bovennatuurlijke vrouwen zijn.

In Oidhe Chloinne Lir, ‘De tragedie van de kinderen van Lir’, verandert de jaloerse Aoife de kinderen van Lir in zwanen in plaats van ze te vermoorden. Een ander voorbeeld waaruit blijkt dat het concept van een meisje dat in een zwaan verandert ook in Ierland bekend is, is Aislinge Óengusso, ‘De droom van Óengus’. Óengus wordt verliefd op Cáer Ibormeith, de dochter van de koning van Síd Úamuin. Dit meisje neemt het ene jaar de vorm van een zwaan aan en elke dag van het andere jaar de vorm van een meisje. Dit meisje is de dochter van de koning van een síd, een bovennatuurlijke plek. Dit zou haar en haar gave om in een zwaan te veranderen in verband kunnen brengen met de Andere Wereld.

Het met bloed wassen van wapenuitrusting
Gísla saga Súrssonar, ‘De saga over Gísli Sursson’, maakt deel uit van de IJslandse saga’s die rond 1200 v. Chr. zijn opgetekend. De gebeurtenissen die in deze saga’s beschreven worden, hebben waarschijnlijk meer dan 200 jaar daarvoor al plaatsgevonden. In de saga verschijnen twee vrouwen in Gísli’s dromen: een goede en een slechte droomvrouw. De goede vrouw beschermt Gísli en voorziet hem van adviezen, terwijl de slechte vrouw hem constant herinnert aan de verschrikkelijke manier waarop hij zal sterven.

De adviezen die de goede vrouw Gísli geeft, zijn zodanig dat de indruk gewekt wordt dat deze vrouw geïnspireerd is op het christendom. Zij drukt hem bijvoorbeeld op het hart om goed te zijn voor zijn minderen en zich verre te houden van de oude religie en magie. De slechte droomvrouw komt vaker in Gísli’s dromen voor en veel van deze ontmoetingen beangstigen hem. Zij verschijnt vaak druipend van het bloed, met dit bloed wil zij Gísli insmeren en wassen. Hij realiseert zich dat zij een teken van onheil in het gevecht is en dat zij uiteindelijk tevens zijn dood voorspelt. In een latere droom vertelt zij hem dat zij alles wat de goede droomvrouw hem beloofd heef zal terugdraaien. Daarna wast ze zijn haar met bloed uit zijn wonden en plaatst een bloederige kap op zijn hoofd. Wederom staat deze angstaanjagende verschijning voor hem, haar handen druipend van zijn bloed. 

Het wassen van een wapenuitrusting met bloed komt niet alleen in Oudnoordse verhalen voor. Ook in Ierse verhalen duiken soms oorlogsgodinnen op die de wapenuitrusting van een krijger met bloed wassen als een duidelijk voorteken van de dood. In Bruidne Da Choca, ‘De verwoesting van Da Choca’s hostel’, zien Cormac en zijn gevolg een rode vrouw op de oever bij een voorde een krijgswagen wassen. Als ze haar handen onderdompelt in het water, kleurt het water rood van het bloed. Cormac gruwt van dit tafereel en geef een van zijn mannen de opdracht om de vrouw te gaan vragen wat ze aan het doen is. De vrouw, strijdgodin Badb, antwoordt met een voorspelling terwijl ze op één been staat met één oog gesloten. Ze vertelt dat ze de wapenrusting van een gedoemde koning wast, deze koning zal spoedig omkomen in een gevecht. De boodschapper vertelt Cormac over deze profetie. Cormac gaat vervolgens naar Badb en vraagt haar wiens harnas ze wast. Badb antwoordt dat zij zijn eigen harnas en de harnassen van zijn gevolg wast.

In een versie van Aided Con Culainn, ‘De dood van Cú Chulainn’, genaamd Brislech Mór Maige Murthemni, ‘De grote nederlaag op de vlakte van Muirthemne’, ontmoet Cú Chulainn twee mooie jonge vrouwen die al weeklagend een bebloed kledingstuk wassen. In diezelfde versie probeert de moeder van Cú Chulainn hem drie keer melk te geven, maar iedere keer verandert de melk in bloed; dit is ook een waarschuwing dat Cú Chulainns dood nabij is (Thurneysen: 561, Hull).

In Reicne Fothaid Canainne, ‘Het gedicht van Fothad Canainne’, worden we getrakteerd op een levendige beschrijving van hoe Morrígan wordt gezien. Eerst heeft ze de vechtlust van de legers aangewakkerd tijdens de strijd en nu haar resultaat is geboekt, verschijnt zij op het slagveld om de wapenuitrustingen en een enorme hoeveelheid ingewanden te wassen. Terwijl ze wast, lacht ze een weerzinwekkende lach en werpt ze haar haar over haar schouder. Morrígan wordt hier beschreven als een afschrikwekkende vrouw die de krijgers aanmoedigt elkaar af te maken en die geniet van de gruwelen van het slagveld. Ze is een angstaanjagend voorteken van de dood.

Ierse en Oudnoordse oorlogswezens en het lot
Walkuren kunnen tot op zekere hoogte het lot beïnvloeden. Dit wordt bewezen in Völundarkviða, ‘De ballade van Völundr’. Deze ballade begint met een prozagedeelte waarin de ontmoeting met de Walkuren beschreven wordt. In het gedicht dat volgt, wordt deze ontmoeting samengevat en wordt verteld wat er gebeurde nadat de meisjes wegvlogen. In het eerste vers van het gedicht worden de meisjes omschreven als alvítur ungar/ ørlög drýgja, ‘jonge wezens die het lot van mensen bepalen’ (Oten: 114). Het is treffend dat het Oudnoordse woord ørlög zowel ‘lotsbestemming’, ‘(nood)lot’, ‘dood’ en ‘gevecht’ betekent. Drýgja betekent ‘zich bezighouden met’. ‘Lotsbestemming’ wordt als eerste betekenis gegeven, waarschijnlijk is dit de primaire betekenis, de andere betekenissen zijn echter ook opmerkelijk in deze Walkure-context. Het woord ørlög combineert de primaire functie van de Walkuren, het gevecht, met de primaire taak van de nornir, de ‘nornen’, die zich voornamelijk bezighielden met het bepalen van het lot van mensen. Dit woord verbindt deze wezens dus ook met elkaar en toont aan dat hun functies met elkaar verweven zijn. Deze connectie wordt nog duidelijker wanneer Snorre Sturluson Skuld als een van de Walkuren noemt in zijn proza-Edda (Snorre Sturluson is de twaalfde-eeuwse IJslandse dichter en geschiedschrijver die de proza-Edda heef samengesteld). Skuld is namelijk de jongste van de nornir (Sturluson: 56).

In een gedicht uit Njáls saga, ‘De saga van Njál’, genaamd Darraðarljóð, ‘De ballade van Dorrud’, wordt een gruwelijk beeld van de Walkuren geschetst. Een man ziet vrouwen, die zichzelf Walkuren noemen, weven met menselijke ingewanden. Ze gebruiken mensenhoofden als gewichten in het weefgetouw, een zwaard om het weefsel aan te slaan en een pijl als de spoel. Druk wevend zingen ze een gedicht waaruit blijkt dat het weven een waarschuwing is voor de slachtpartij die zal volgen. De vrouwen zingen dat ze de koning zullen volgen naar het slagveld, ze zijn immers Walkuren, zij kiezen de krijgers die in de strijd zullen vallen. Het gedicht voorspelt verder dat de Ierse krijgers gaan verliezen:

Tronge tider
vil timast irar,
aldri av minnet
vil det øydast.
Voven er veven
og vollen blodraud.
Fælslege tidender
vidt skal fara.

"Slechte tijden zijn in aantocht voor de Ieren, nooit uit het geheugen gewist. Het web is geweven en het slagveld is bloedrood. Vreselijk nieuws zal ver reizen."

Ook de hemel is roodgekleurd van het vergoten bloed. Aan het eind van het gedicht verklaren de vrouwen dat ze al neuriënd op paarden zonder zadel met getrokken zwaarden snel weggalloperen van het slagveld. Het gegeven dat de vrouwen met menselijke ingewanden weven, verbindt hen mogelijk met de nornir en daardoor ook met het lot. Van de nornen wordt immers gezegd dat ze het lot van de mensen weven.

In de Ierse verhalen ontmoeten we strijdwezens die proberen te waarschuwen voor bloederige strijd. De gevechten waar zij voor waarschuwen, gebeuren ondanks hun waarschuwing toch, hierdoor hebben hun waarschuwingen ook iets voorspellends in zich. Ze zijn immers gedoemd plaats te vinden.

In Táin Bó Cúailnge, ‘De runderroof van Cooley’, spelen oorlogswezens een grote lotsbepalende rol. Morrígan zorgt ervoor dat de runderroof wel moet plaatsvinden. Bijna strategisch steelt zij een ster die ze naar Cruachan brengt, daar zal deze ster de oorzaak zijn van de runderroof.

Morrígan heef ook de macht om een overwinning te garanderen. In Cath maige Tuired, ‘De slag van Moytura’, verzekert ze de Dagda en zijn volk van de overwinning door met hem te slapen. Wanneer Cú Chulainn haar echter afwijst in Táin Bó Cúailnge zorgt ze voor tegenslag op zijn pad.

Conclusie

Zowel in Ierse als in Oudnoordse verhalen worden strijdwezens veelal met dezelfde beelden en concepten geassocieerd, zo zien we strijdwezens die kleding en wapenrusting met bloed wassen, strijdwezens die in zwanen kunnen veranderen en strijdwezens die met het lot in verband worden gebracht. De overeenkomsten zijn treffend en de grote vraag blijft hoe deze overeenkomsten te verklaren zijn. Ze kunnen mogelijk verbonden worden aan de Vikinginvasies rond de 8ste eeuw v. Chr., maar Marstrander wijst op oudere teksten die al motieven bevatten die in beide culturen voorkomen (Marstrander: 203). Misschien dat het antwoord dan gezocht moet worden in een gezamenlijke Indo-Europese afkomst. Al met al maken de vrouwelijke strijdwezens deze verhalen een stuk interessanter, meer beeldend en bloederiger dan de helden in deze verhalen.

Bibliografie

Finch, RG. 1965. The saga of the Volsungs. Londen.

Fraser, J. 1916. ‘The frst batle of Moytura’, Ériu 8: 1-63.

Gray, EA. 1982-1983. ‘Cath Maige Tuired’, Eígse 19: 230-62.

— 1982. Cath Maige Tuired. The second batle of Mag Tuired. Irish Texts Society 52. Kildare.

Hreinsson, V. (red.). 1997. The Complete Sagas of Icelanders. 5 vols. Reykjavík: Leifur Eiríksson.

Hull, E. 1898. The Cuchullin saga in Irish literature. Londen.

Koch, JT. en J. Carey. 1994. The Celtc heroic age. Literary sources for ancient Celtc Europe & early Ireland and Wales. 4e edite 2003. Aberystwyth.

Marstrander, C. 1911. ‘The deaths of Lugaid and Derbforgaill’, Ériu 5: 201-218.

Oten, M. 1994. Edda. Amsterdam.

Sturluson, S. vert. door E. Hagen. 1973. Den yngre Edda. Oslo.
— vert. door A. Holtsmark and D.A. Seip. 2003. Heimskringla: Snorres kongesagaer. Oslo.

Thurneysen, R. 1921. Die irische Helden- und Königsage bis zum 17. Jahrhundert. Halle an der Saale.

Franken, C.J.M., ‘Bliksem, bloed, zwanen en ingewanden: vergelijkbare beelden van strijdwezens in Ierse en Oudnoordse mythologie,’ Kelten 42 (mei 2009) 7-9.

Kasteel Radboud viert het Keltisch Feest Herfest

Kasteel Radboud viert het Keltisch Feest Herfest

Medemblik – Op zondag 12 oktober 2014 organiseert kasteel Radboud voor de tweede keer het Keltisch Festival Herfest. Herfest werd gevierd op de dag dat het even lang licht als donker was. Het was een feest om te danken voor de oogst, die net binnengehaald was. Er werd aan Moeder Natuur geofferd en veel gegeten en gedronken. Na het uitgebreide maal zong en danste men tot de dageraad.

Om de oude…

View On WordPress

Keltisch festival "Herfest" terug op kasteel Radboud Medemblik

Keltisch festival “Herfest” terug op kasteel Radboud Medemblik

Medemblik – Na een succesvolle en zeer sfeervolle eerste editie in 2013 wordt ook dit jaar weer het Keltische Herfest gevierd op kasteel Radboud. Op zondag 12 oktober van 11:00 tot 18:00 uur organiseert kasteel Radboud – na een succesvolle en vooral gezellige eerste editie – voor de tweede keer haar Keltisch Festival, Herfest geheten!

Herfest werd gevierd op de dag dat het even lang licht als…

View On WordPress

Watch on ozmania.tumblr.com

Von Mythen, Sagen und Legenden - Thor (via BaldrOkIss)

thor, der nordische donnergott. einer meiner lieblingsgötter. hab auch gerade eben das buch "thor" von wolfgang hohlbein durchgelesen, cooles zeug. fängt hammer an, wird in der mitte etwas langweilig und langatmig, zwischendurch und zum ende hin aber wieder ganz fett. fazit: selbst für fans des fantasy-genres kein muss, aber doch ganz nett für zwischendruch, wenn man mal in alte sagen eintauchen will. die fortsetzung mit “thors” sohn als hauptperson werd ich mir trotzdem irgendwann holen, bis dahin hab ich aber noch einige bucher, die durchgekloppt werden müssten.. egal..

ich find jeder, der hier in deutschland lebt, sollte sich mit sowas beschäftigen. zumindest germanische, keltische, nordische mythologie und so, sollte man schon bischen was kennen. odin, thor, loki.. walhalla, asgard, midgard.. ist germanisch-deutsche geschichte. scheißt mal auf jesus, gott, mohammed und allah. alles nur billige kopien. die germanischen, ägyptischen, indischen mythologien rocken einfach um einiges mehr. außerdem stellt man früher oder später fest, das jede (!) geschichte in der bibel, auch in anderen mythologien vorhanden ist.

alle hatten ne große flut und ne arche, die jungfräuliche geburt eines propheten, dem “alpha und omega” und den weltuntergang, dies und das.. wird alles schon seit tausenden von jahren erzählt, bloß immer mit anderen protagonisten, orten und umständen verknüpft. but in the end, it’s all the same shit.

egal.. lang leben die alten götter. und lang leben die neuen. internet, fenseher und BILD-zeitung.

Recensie: Pelgrimage van Smaragd, Annemarie Latour en Frank G. Bosman

Recensie: Pelgrimage van Smaragd, Annemarie Latour en Frank G. Bosman @arkmedia

De Nederlanders raken steeds meer in de ban van Ierland. Zo luisteren velen naar muziek in Keltische stijl, lezen in Ierse gebedenboekjes en ondernemen pelgrimstochten. Blijkbaar hebben de Kelten iets wat veel mensen inspireert en aanspreekt. In het boek Pelgrimage van smaragd lees je over de historische achtergrond van de Kelten, met alle kenmerken die daarbij horen. Daarbij worden natuurlijk…

View On WordPress

24.Oktober 2014

image

Schoki-Zeit und Griechisch.
Schoki und Griechisch-Zeit.
Schoki und Zeit auf Griechisch.
(Vorsicht: Wortwitz!  χρονος = chronos = Zeit)
Wie auch immer. Lernen macht Spaß!

Das ich das noch mal sagen werde, hätte ich nicht gedacht. Aber anscheinend bin ich gar nicht so unfähig, Vokabeln zu lernen, wie ich es von Latein in Erinnerung habe. Wenn man es genau nimmt, macht es mir sogar Spaß. Wahrscheinlich liegt es daran, dass es nicht nur eine andere Sprache, sondern auch eine andere Schrift ist. Da hatte ich schon immer Freude dran. Irgendwann habe ich mal angefangen, mir keltische Runen beizubringen. Ein bisschen kann ich die auch noch lesen. Und schreiben!
Und jetzt ist eben das Alt-Griechische Alphabet dran. Die Minuskeln (“Kleinbuchstaben”) bekomme ich mittlerweile fast vollständig hin. Zumindest die wichtigsten. Die Majuskeln (“Großbuchstaben”) klappen noch nicht sooo gut, aber da ich momentan eigentlich nur die Minuskeln brauche, ist das Ganze nicht so tragisch! :)

Jetzt ist schon die 2. Woche um.
Ich bin immer noch begeistert!
Es ist einfach genial!
Der Unterricht macht echt Spaß und meine Stufe ist einfach toll! Da sind unglaublich tolle Menschen bei. Besonders die Jungs aus dem Sauerhaus mag ich echt. Da waren wir in der vergangenen Woche mehrmals nachmittags zu Besuch. 

Jaaa, jetzt ist erst mal wieder Wochenende und ich freue mich schon auf Sonntag Abend auf Decide.plus!
Und natürlich auf die nächste Woche und besonders auf das nächste Wochenende. Dann geht es auf Klassenfahrt nach Osnabrück!
Das könnte ganz schön genial werden! Meine Klasse ist nämlich einfach toll! ;)

Liebe Grüße,

image

21. Dezember 2014

Mittwinter oder Wintersonnenwende[Bearbeiten]
Sonnenfest
Dieses Fest findet immer etwa am 21. Dezember (Wintersonnwende) statt, dem kürzesten Tag des Jahres. Das Fest geht auf irische und schottische Feuerfeste zur Mittwinterzeit zurück die in Irland und Teilen Schottlands Dubluachair genannt wird. Es ist unklar, ob es sich hier um alte keltische Bräuche handelt oder ob diese Feste vielmehr auf…

View On WordPress

Geïnspireerd door Keltische cultuur en IJzertijd re-enactment, biedt Taranartos u een selectie heerlijke mede en de gepaste drinkhoorn aan. | Inspired by Iron Age history and Celtic culture, Taranartos aims to bring you a fine selection of mead and the appropriate drinking horn.

My first officially released website recently got a complete rebuild.

A website with a list of products that is hardcoded into the html and scripts, makes frequent changes and/or updates unnecessarily complicated. And way too exhausting. Since I am both the webdesigner and webmaster for the Taranartos site, all of that work fell to me.

In other words: the perfect motivation to change the whole thing to be more accessible and flexible toward adding/removing products and making changes. And Angular.JS had been glistening in the corner of my eye to learn and play with for a while.

So: Exit jQuery stage left, enter Angular.JS

Almost the entire site was rewritten from scratch, though usable parts were salvaged from the previous version. All jQuery was thrown out - part to see what I could do with Angular, part to prevent myself from taking the easy way out. 

The end result is a Single Page website in with 2 different languages and routing to dynamically load views for the different “pages”. Tranlation strings, product list and store feature messages in separate files for easy access/maintenance and fully responsive layout from smartphone to desktop. Fancy fade animations were unfortunately left out, but a much speedier website and menu replaced them.

Een innerlijke zoektocht…

De ruïnes van Glendalough

Een slingerende weg brengt me vanaf de zuidelijke rondweg van Dublin twintig kilometer de bergen in om uit te komen bij de pittoreske ruïnes van Glendalough.

In 1972 werd in de omgeving een drie meter breed pad van platte granieten stenen ontdekt onder een dikke laag van heide en veen. Het bleek een middeleeuws pelgrimspad naar Glendalough te zijn waarover duizenden pelgrims naar de kloosterstad van Sint Kevin zijn getrokken. Van oudsher werd het pad gemarkeerd door rotsblokken en stenen. De beroemdste van deze stenen werd aangetroffen in de nabijheid van het gehucht Hollywood op dertig kilometer afstand van Glendalough. De steen toont een ingekerfd labyrint dat symbolisch aangaf dat hier de innerlijke zoektocht begon. Wie het labyrint liever fysiek ervaart, kan buiten het centrum eenzelfde labyrint bewandelen in het groene gras. De oude pelgrimsroute naar Glendalough is in 2001 opengesteld onder de naam St. Kevins Way.

A. Latour, F. Bosman, Pelgrimage van Smaragd. Een inspirerende route door Keltisch Ierland. 2014

image

Op weg naar St. Kevins church

Uit de bijbel

‘Aan wie moe is, verleent Hij kracht,
aan wie geen weerstand heeft, 
schenkt Hij overvloedige energie.
Jonge mannen kunnen moe worden en uitgeput,
kerels kunnen bezwijken,
maar allen die op de Heer vertrouwen
ontvangen nieuwe kracht,
en slaan hun vleugels uit als adelaars:
zij lopen, maar worden niet moe,
zij rennen, maar raken niet uitgeput.’

Jesaja 40,30-31