kalmte

Meestal tot altijd

- Mei 2014

Meestal is het door muziek, nog goed eigenlijk. Muziek of een beeld, een pakkend dan. Niet perse de lyrics, eerder de noten of de verhouding tot elkaar, de klank en de kleur, want noten zijn kleuren. Neerkomen, heet dat. Niet met een smak maar als een vallend blad. Hét vallend blad. En daar waar je valt, is wijsheid. Wijsheid in potten, potten die je opendraait en geuren naar de waarden waar ik altijd naar opkeek. Jammer dat er zo dikwijls een deksel opzit. Jammer dat ik dat vaak vergeet. Zoveel jammer, maar muziek is een sleutel naar de rust die er te vinden is. En die is het helemaal waard.

Neerkomen klinkt negatief, en ik mijd het derde woord uit de tweede alinea zo vaak als mogelijk. Het heeft met vibes te maken: natuurlijk zeg ik elke ochtend tijdens het opstaan dat ik deze dag even zo ga leven of dubbel ga beleven, maar dat is theorie en die vind je in boeken. In de praktijk plakken je ogen toe, zit je nek vast en heb je twee hoofdkussens waarvan de geur uit het ene is of je jezelf afvraagt waarom je dat ene nog bijhoudt. Het zijn de zaken die je herinneren dat je er al even bent, en al heel wat gedaan hebt. Nutteloze zaken in wezen, maar wel belangrijk. Gandhi heeft dat eens gezegd, en ik probeer zoals Gandhi te zijn, maar kijk, weer theorie. Blokken om te blokken en er dan niets mee doen. Zo ken ik me weer. 

Toch net -nét niet oud genoeg om ‘erbij’ te horen, dacht ik dan tot ik door had dat ‘erbij’ niet bestaat. Toen ik daarachter kwam, ging het plots wat beter, maar probeer dat eens uit te leggen. Onmogelijk, denkt meneer en redenen genoeg daarvoor. Zeker zonder muziek. Het gaat om terug gaan naar de basis. Minder mooi woord, mooie betekenis.

Anderzijds te oud om zich jong voor te doen. Acteren is vermoeiend en eist zijn tol. Ik beweer niet dat ik daarom hoogbejaard ben. U hoort mij dat niet zeggen…- hoorde u dat? Neen? wel, ik zei het ook niet, vandaar. 

Of ik over de helft ben dan? Ik geloof van wel. Ik kan al tien jaar over de helft zijn, in dat geval heb ik er nog twee te gaan want tweeëntwintig min tien is twaalf, en twaalf maal twee is vierentwintig en vierentwintig min tweeëntwintig is twee. Vandaar, twee. Maar misschien ben ik pas morgen over de helft, niet over datum, gewoon over de helft. We zien dat dan wel. Spannend. Benieuwd wie er zou rouwen of wie er nog kan rouwen dan. Daarover praat ik niet graag. Paarden en olifanten hebben dat ook. 

ik, Michiel

tywin asked:

Hey, darling~

1. First impression: Super awesome person~

2. Truth is: I wish we could talk more.

3. How old do you look: I never really saw you, so D8

4. Have you ever made me laugh: Many times~

5. Have you ever made me mad: Nope o3o

6. Best feature: YOU’RE AWESOME. PERIOD.

7. Have I ever had a crush on you: Ssh~

8. You’re my: Sister-in-law xD

9. Name in my phone: I don’t have you in my phone ;A;

10. Should you post this too? Depends on you~

tywin asked:

Lol woops. tumblr just decided to clear out my 5 most recent follows. Anyways, hi! I'm Kae. Nice to meet you. ><;;

Gah, tumblr has been known to do that on occasion, for some reason.
Hello, Kae! Nice to meet you, too!

Ik verlies

Ik verlies in het vinden van juiste woorden
In het zeggen wat ik bedoel
Ik verdrink in gedachten
Maar nooit dat ik werkelijk overspoel

Ik verlies in niet verdwalen
In het vinden van het spoor
Ik verlies het zicht
In werkelijk alles wat ik hoor

Ik verlies in het houden
In het bewaren van wat warmte
Ik verlies de liefde
En gelijk ook alle kalmte

Ik verlies in het kunnen
In het doen van wat ik wil
Ik verlies van het leven
Omdat ik alles zo zwaar til

Ik wil voor altijd slapen

Ik word wakker van de zon die in mijn ogen schijnt. Ik draai me om. Daar lig jij, mooier dan ooit in het zonlicht. Ik kan niet wegkijken. Ik wil niet wegkijken. Onder de dekens beweegt je borst rustig op en neer met je ademhaling. Ik neem het ritme over en voel me verbonden met jou. Er is niks op de wereld, alleen wij. Dan strek je je armen naar mij uit. Ik leg mijn hoofd op je borst, onder mijn wang beweegt je borst rustig op en neer. Je slaat je armen stevig om me heen en kust mijn hoofd. Het enige wat ik hoor is je hart. Kalmte valt over de wereld en wij worden één.

anonymous asked:

Zelfs in de grootste chaos van het leven kan jij me met jouw woorden de kalmte terug geven. Mocht ik deze nacht in jouw gedachtengang voorbijrazen, beloof me dan dat je mijn hand neemt. Heel even maar om te voelen wat vrijheid is. Jouw woorden zijn als een kussen vol veren: hemels om op te vallen en zacht genoeg om te blijven liggen...

Neen ga niet liggen. 
Ik waarschuw u. 
Wees niet mijn fragiele woordkeuze, ga niet liggen op het web van lettergrepen. Het is genadeloos. 
Voor je het weet ben je gewikkeld in warme woorden en kan je niet weg. 
En zal ik u onder het schemerdonker van de sterren en onder het verschrikkelijke duister van het zonlicht, u aan de onfeilbare dood van de liefde moeten overgeven. 

Stabiliteit

De mensen worden me ontnomen, tranen stromen.
Geuren blijven achter, dat maakt het misschien iets zachter.
Het gemis van onze zomerwarmte, onder de bomen in de kalmte.
Het verlangen naar je woorden, je slimme antwoorden.
Nu zoek ik stabiliteit, helaas vind ik die niet in de realiteit.

Ode aan Israël

Oh Israël. Rust gevend oord voor moeder-Joden en vader-Joden. Oase van kalmte in de woeste woestijn. Het laatste bolwerk van gemoedelijkheid op de frontlinie waar de democratie stopt. Oh, heilig Zionistisch land met haar volwaardige en uiterst democratische regering vol vredelievende en pacifistische ambtenaren. Oh Israël, met haar groen in het gele zand, wat is ze prachtig. Alles is geoorloofd in liefde en oorlog, Israël. Opdat we het nooit meer laten gebeuren, de helse tijden van de Holocaust. Opdat we elke kritiek afdoen met het woordje antisemitisme.

In het beschermen van uw prachtige stuk grond, verkregen op basis van Bijbelse teksten, is al het geweld geoorloofd. Want, oh prachtig Israël, de Arabier is een moordlustig, gewelddadig iemand. De Arabier wilt geen vrede, zij willen u dood hebben. Slacht hen, neem hun rechten af opdat zij het niet in het hoofd halen u aan te vallen. Bouw muren, brand boerderijen en olijfplantages plat. Bombardeer scholen, sloop energiecentrales en laat de Arabier in aparte bussen plaats nemen. Neem hun grond in maar blijf uit de buurt van een ieder die 5 maal per dag op de knieën richting Mekka bidt.

Sloop de huizen van de nabestaanden van dode terroristen, opdat angst er voor zorgt dat men het niet meer zal doen. Gooi fosfor bommen om vrouwen en kinderen te verminken en te traumatiseren, opdat de dood te genadig is voor de moslims. Neem Palestijnse autoriteiten het recht af om lid te worden van internationale verbonden en verdragen, opdat het beter is dat het land langzaam sterft in eenzaamheid. Trek geld uit veroverde gebieden en geef deze niet terug aan hen, de barbaren, opdat ze terugkeren na hun status als staatloze groep moordenaars. Verklaar uw staat Joods, opdat niet Joden lager zijn dan Gods uitverkorene volk.

Oh Israël, ga door met uw beleid. Onderdruk de Moslim, dood hen desnoods. Laat uw gevallen broeders en zusters in de Holocaust trots op u zijn.

Ik weet het,

Ik ben niet geacht te voelen wat ik voel,

Maar ik kan me niet bedwingen.

Ik moet blijven gehoorzamen.

Zijn wil is die van mij,

Dat weet hij.

Maar een kind,

Zijn kind,

Zijn bloedeigen meisje.

Men klaagt over geen wind en koele kalmte,

Maar dit is echt een heuse storm.

En een kind,

Zijn kind,

Zijn bloedeigen meisje.

Zo jong.

De dood is een groot kwaad,

Het is alles,

Waar iedereen voor vecht.

En al ben ik nog zo oud,

Ook mijn angst deint niet weg.

Het meisje hoeft niet dood.

Daar is dan het moment,

Ze komen aan,

Iedereen juicht,

Om haar dood?

Waarom,

Waarom wachten we niet,

Als de wind niet waait

De wind kan niet eeuwig (weg)blijven

Ik speel de oude man, de slaaf van Agamemnon, in een stuk van Pauline Mol. Het heet ‘Ifigeneia Koningskind’. In woord kregen we de opdracht om een stukje te schrijven dat ons personage zou kunnen vertellen. Dit is het geworden.

korte inhoud:

De Trojanen hebben Helena, de vrouw van de Griek Menelaos, geroofd. Het leger van Menelaos’ broer, koning Agamemnon, is paraat om haar terug te veroveren. Vol adrenaline wachten de soldaten op het strand tot de wind opsteekt. De wind die hen naar Troje zal voeren, aan de overkant van de zee (om oorlog te voeren). Maar er komt geen wind en de mannen worden onrustig en opstandig. De druk op Agamemnon neemt toe: moet hij zijn dierbaarste bezit, zijn dochter Ifigeneia,  gebruiken om de goden gunstig te stemmen in ruil voor wind?
(korte inhoud -> http://www.rosapeters.nl/index.php/voorstellingen/66-ifigeneia-koningskind)

Haagse burgemeester stelt zijn islamitische burgers niet gerust

Ik las gisternacht het persbericht op Den Haag FM. De Haagse burgemeester riep op tot een demonstratie om zo solidariteit te tonen met de slachtoffers van de aanslag in Parijs. De burgemeester riep verder op om Franse instellingen/gebouwen te beschermen in verband met eventuele aanslagen. Ik had toen echt zoiets als: WTF! Indirect worden alle moslims op deze manier als potentiële daders en terroristen gezien door zo’n oproep. Alle moslims worden op deze manier veroordeeld. Nergens las ik dat de burgemeester opriep tot kalmte in zijn stad of dat moslims in zijn stad er niks mee te maken hebben. Lees verder: http://www.doorbraak.eu/haagse-burgemeester-stelt-zijn-islamitische-burgers-niet-gerust/