anonymous said:

wat vind je ervan dat ze de Sinterklaasliedjes hebben herschreven? Xx

echt de grootste bullshit die er is, ik vind dat hele gezeik over zwarte piet ronduit belachelijk. zwarte piet zou überhaupt niet gezien moeten worden als discriminatie, het is een traditie en alhoewel daar misschien een racistische grondslag aan ligt vanuit het slavernijverleden, daar is vandaag de dag totaal geen sprake meer van. niemand ziet zwarte piet als een ondergeschikt personage, en ik vind dat een eeuwenoude traditie als sinterklaas met deze onzin echt ten gronde wordt gericht, eeuwig zonde.

Het verhaal van de olifant

Er bleek een olifant geweest
die door de kamer donderde, die blies heel boos
heel hard naar het verhaal
– dat bijna niet bleef staan –
en bij gebrek aan lef is weggerend.

Met de pret was het uit en wel drie weken
hadden er twee nog amper
naar de ander omgekeken,
en lagen beiden helaas en niet
plezier te trappelen in bed.

Het grote dier kreeg het te kwaad,
het voelde allerlei emoties
waarvan de grootste verdacht veel leek op spijt.

Het verhaal was kwijt en het bleek toch haast zijn schuld.

Toen blies het beest – radeloos, per ongeluk gericht –
nog één keer de groteloze ruimte in, blies het
uit wie-dan-ook-z’n-naam het verhaal nieuw leven in
en zo het zwarte hoofdstuk dicht.

dieromantikundweltschmerz said:

Oeh vertel leuk joh! :D

Er gebeurt hier echt de vreemdste shit op campus joh, knul van 19n heeft met getrouwde vrouw van 49 gezoend, er is er al 1 met zn dronken kop het wad op gedonderd, er is een fiets in zee gesneuveld, ik ben van de trap en van de pooltafel afgevallen (beide keren met blauwe plekken als gevolg), er is er een op z’n bek geslagen met 6 hechtingen van 1 klap… Grootste chaos constant xD

kahve dünyanın en büyük buluşu

coffee the world’s greatest invention

capulus in orbe terrarum maxima inventionem

Die weltweit größte Kaffee erfunden

Inventado café más grande del mundo

caffè più grande invenzione del mondo

世界のコーヒー最大の発明

Изобретение на най-голямата кафе в света

اختراع من أكبر القهوة في جميع أنحاء العالم

最大的咖啡世界各地的發明

De grootste uitvinding koffie wereldwijd

La plus grande invention de café dans le monde entier

кофе величайшим изобретением в мире

9

Ryan McGinley is geboren op 17 oktober 1977 in Ramsey. Woont en werkt in New York. Ryan McGinley wordt gezien als één van de grootste internationale beloftes van het moment. Hij had exposities in het MOMA, het Whitney Museum of American Art in New York en Galerie du jour Agnés b. in Parijs.

Ryan McGinley heeft de opleiding Graphic Design gevolgd op Parsons School of Design in New York.

Ryan McGinley maakt foto’s van zijn vrienden die op een dakterras, drinkend aan het feesten zijn. Hij legt de geest van de generatie vast. McGinley maakt vaak ritjes met zijn tourbus door Amerika met een dozijn modellen en zijn camera. Waar hij zijn modellen naakt, rennend door weides klimmend in bomen en zwemmend door meren vastlegt.  

De foto’s van Ryan McGinly bezitten een zekere dromerigheid, een vrijheid en adembenemende schoonheid die hun oorsprong vinden in het naakt zijn – losgekoppeld van de wereld en vol van een zorgeloos optimisme en de overtuiging dat alles mogelijk is.

Ik leef graag.

Deze tekst beginnen met wie ik ben, zou al te veel verwachtingen invullen. Ik ben wetenschapper noch sommelier, rekenen is niet mijn sterkste vak en een Grammy Award winnen staat niet op mijn bucketlist. Wat natuurlijk niet betekent dat ik niet geniet van de ongelofelijke dingen in de wereld, een goed glas wijn elke avond en optreden onder de douche voor mijzelf, door mijzelf.

Ik ben altijd al een dromer geweest, maar nooit een wenser. Mijn opa leerde mij al heel snel dat dromen, veel efficiënter is dan iets enkel wensen, als je ze tenminste najaagt. Dat is niet het enige wat mijn Grote Vriendelijke Reus mij leerde. Ook heel wat manieren, waarden en scheldwoorden heeft hij overgedragen aan zijn kleindochter. Mijn grootste dromen zijn niet perse de absurdste, wel de spannendste. Ik maak een film. Ik maak een verschil. Ik schrijf een boek. Ik maak een wereldreis. Ik ga een mooie bruid zijn. Mijn broer wordt gelukkig. Ik blijft voor altijd even verliefd als nu, even simpel en even ingewikkeld.

Ik ben verliefd geworden op een grote, blonde voetballer met blauwe ogen, die een beetje op Dennis Praet van Anderlecht lijkt. Hij is niet altijd de gemakkelijkste, maar ben ik dat zelf wel? Hij vindt mij grappig en ik geef zijn leven kleur, dat zei hij vorige week nog. Ik mis hem. Ik vertrouw erop dat hij mij ook mist en dat hij niet bij een troela zit. Dat is liefde: Je geeft je hart aan iemand en je vertrouwt erop dat ze jou er eentje in ruil geven.

Mijzelf samenvatten in een tekst was confronterend. Onmiddellijk schoten er allemaal herinneringen, eigenschappen en mankementjes naar boven, waarvan ik enkele ook effectief neergepend heb. Andere zijn te delicaat en nog andere geven een verkeerd beeld van mij weer. Mijzelf samenvatten in één zin is heel wat gemakkelijker.

Mijn naam is Manon en ik word ooit wel iemand.

Waarschuwing: Blijf hardlopen!

Waar heel veel mensen bij elkaar zijn, gaat er helaas vaak iets mis. Bij een festival, een voetbalwedstrijd, een concert, maar ook bij een hardloopevenement.

Er is de afgelopen dagen al veel geschreven over Nederlands grootste hardloopevenement: De 30e Dam tot Damloop. Helaas ging het voornamelijk over het incident; het overlijden van een pas 24-jarige deelnemer. Verdrietig. Doodsoorzaak lijkt een hitteberoerte. Van de bijna 80.000 mensen die afgelopen weekend wandelend, fietsend of hardlopend naar Zaandam gingen, ging het bij deze geneeskunde student mis.

In verschillende media wordt gesuggereerd dat dit ongeluk voorkomen had kunnen worden en een enkeling beweert zelfs dat hardlopen sowieso ongezond zou zijn. Erg frustrerend, niet juist en niet eerlijk ten opzichte van de organisatoren van de Damloop. Het slachtoffer heeft helaas heel veel pech dat juist zijn hart niet sterk genoeg was om verder te kloppen.

Mensen die beweren dat het verstandiger is om maar niet te gaan hardlopen, zullen je waarschijnlijk ook adviseren om vooral niet te gaan vliegen, auto te rijden, witte druiven met pitten te eten, naar de kroeg te gaan, champagne te drinken als er iets te vieren valt of je USB stick zomaar uit je computer te trekken.  Wat nog wel mag is me een raadsel, dat het saai wordt lijkt me een zekerheid.

Te weinig lees je over het positieve effect van hardlopen. Hoe gezond het is of hoe ontspannend, hoeveel mensen je ontmoet, op welke plekken je komt, wat het doet met je zelfvertrouwen en hoeveel jaar langer je er van leeft. Als het over de Damloop gaat kan men schrijver over het voldane gevoel na de finish, of eigenlijk al honderd meter voor de finish. Schrijven over Jan Smit, Zanger Rinus en Andre Hazes die dwars door elkaar klinken op de bomvolle Zuiddijk, over de buitenaardse toptijden van de Kenianen,  het opgehaalde bedrag voor Right to Play, over de gezamenlijke warming up van duizenden mensen in het startvak, over vriendschappen van 10 Engelse Mijlen, over overwinningen en over geluk, plezier en trots. Maar nee, we focussen ons op wat er mis ging. Dat we stilstaan bij het noodlot van een jonge hardloper is meer dan terecht, ook moeten we altijd kijken naar wat er beter had gekund. Maar wat we ons vooral moeten beseffen is dat we juist wel zoveel mogelijk moeten doen. Zo vaak mogelijk.

Ga naar een concert van Pharell, ook al is het warm in de Ziggo Dome, proost met champagne op persoonlijk geluk en word dronken, schreeuw je longen uit je lijf na de zweefduik van Robin van Persie tegen Spanje, spring met een salto het zwembad in en blijf dus vooral hardlopen!

image

Foto: Erik van Leewen

Mijn broer is de grootste klootzak die er is. Ik vond ‘em leuker toen ik hem miste. Nu komt er eindelijk iets uit zijn mond, en is het alleen maar keiharde onzin en stront. 

Indrukwekkend!!!

Oases of the Seas, grootste cruiseschip van de wereld voor werfbeurt in Rotterdam
2706 hutten, 16 passagiersdekken en 6296 passagiers

Foto © @gemeenterotterdam (at Rotterdam)

TRENDS VAN VANDAAG EN MORGEN: CONTENT OVERLOAD. WELKE VORM NEEMT ONZE CONTENT VAN MORGEN AAN?

In een digitaal tijdperk waarbij elk uur gemiddeld 13u beeldmateriaal wordt upgeload op Youtube en Flicker ondertussen meer dan 4 miljard foto’s op haar servers heeft staan draaien, laat het internet zich stilaan enkel in een vertreffende trap van supperlatieven omschrijven. Sneller, groter, beter en meer.  Maar hoe snel kan het internet nog groeien zonder zichzelf overbodig te worden? Een inkijk in het hoofd van een trendwatcher in spe.

Waar de overgang van het jaar 1999 naar het jaar 2000 de vrees voor een Milleniumbug voedde – een binair systeem zou de omschakeling naar drie nullen nooit tot een goed einde kunnen brengen – is een decennium later de algemene sfeer er niet meer een van totale hysterie, maar eerder een van (gezonde) verontrusting.  

Deze onrust heeft in grote mate te maken met de snelheid waarbij het internet 1.0 in amper tien jaar evolueerde van de donkere exclusieve kamer waarbij we niet goed wisten voorwat die uiteindelijk zou dienen tot de grootste ontmoeting en informatieplaats zoals we die vandaag kennen.

Het mag dan eigen zijn aan ontwikkelingen, trends of evoluties dat een bepaalde groep steevast niet rond het gevoel kan dat ‘het allemaal te snel gaat’.  Minder van zelfsprekend is dat deze groep steeds meer weerklank krijgt. Waar onder het voorwendsel dat ‘morgen sneller en digitaler zou zijn dan vandaag’ en het een kwestie was van digitaal aanpassen of digitaal uitsterven lijkt een steeds grotere groep stilaan naar de rem te zoeken. Opvallend is dat deze groep niet langer meer uit de sceptici, late-adaptors of analogenbestaat maar steeds meer  uit kernspelers die het internet zelf omarmden en mee vorm gaven.


De zenuwachtigheid in dit decennium heeft in grote maten te maken met de bouwsteen van het internet; data. De huidige ongerustheid over data uit zich in twee actuele en onderling met elkaar verweven discussies; deze van Big Data en Content Overload.  Over eerstgenoemde is al veel geschreven en het ziet er naar uit dat voorvechters  als Snowden en Anonymous ons recht op privacy hoog op de publieke agenda zullen houden.  Laatst genoemde discussie eist met initiatieven als Blendle – een Itunes bibliotheek voor krantenartikels, Flipboard – een online magazine in een app – en Pith.li - een fluostift voor het digitale tijdperk - steeds prominenter aandacht over welke vorm internet 4.0 zal moeten aannemen wil ze relevant blijven. 

Blendle, Flipboard en Pith.li – remedies voor de Content Overload?

 Hoewel de vorm van internet 4.0 naar alle waarschijnlijkheid het scenario zal volgen dat we ‘nooit hadden kunnen voorspellen’ ontglipt aan het oog van de aandachtige waarnemer toch een aantal embryonale vormen.

Het natuurlijke evenwicht – of hoe we anders zullen gaan consumeren. 

De eerste embryonale vorm is er een van natuurlijk evenwicht; alle biologische entiteiten – planten, dieren en mensen – streven naar evenwicht. Deze zoektocht en drang naar evenwicht – in de fysiologie verwijzend naar homeostase – is een van de basiswetten in structuren die ook buiten ons menselijk lichaam te vinden zijn. Zo kent de psychologie het gegeven van ‘het dynamische (mentale) evenwicht’ en de economie haar ‘wet van vraag en aanbod’. In praktische termen vertaalde deze evolutie zich het afgelopen decennium op een globaal niveau in een revival van het analoge. Zoals gerenomeerd trendwatcher Herman Konings in zijn boek ‘Trends voor het volgende decennium’ treffend wist te verwoorden leidt high tech onvermijdelijk tot meer high touch. Zo zagen veel domeinen zichzelf overspoeld worden door een herwaardering van het analoge; de iPod werd ingeruild voor de platenspeler, de laatste Canon voor een Polaroid-camera en guerrilla-marketing leverde steevast meer stof tot discussie op.

Echter gaat deze analoge-trend niet volledig op voor de manier waarop  content in het volgende  decennium naar alle waarschijnlijkheid gecreëerd zal worden. De trend in het volgende decennium is onvermijdelijk digitaal – de papieren krant bestaat naar alle waarschijnlijkheid binnen enkele jaren niet meer en de nichebladen slechts in beperkte oplagen. Op dit moment van schrijven lijkt het digitale kamp over betere argumenten te beschikken dan analoge kamp. Zo werd de digitalisering van content nog maar redelijk recentelijk ingezet en lijkt ze nog wat groeimarge te hebben voor ze tegen de onvermijdelijke wetten van het natuurlijke evenwicht zal botsen. Ik spreek daarom bewust van de hypothese waarbij enerzijds de krant die we ’s morgens zullen lezen een digitale krant zal zijn en anderzijds bepaalde content zal blijven vasthouden of in sommige gevallen zal teruggrijpen naar het analoge. Nichemagazines lijken mij alvast de eerste om analoog te worden of te blijven; hun content is persoonlijk(er) en de emotionele verhouding die ze met hun lezer hebben is de reden waarom ze in de eerste plaats kunnen blijven bestaan. Ze emotioneren en herbronnen de lezer op een manier die (vooralsnog) het voorrecht blijft van print media. Hoeveel marge is er nog voor een situatie van natuurlijk evenwicht wordt geinstalleerd brengt ons bij een tweede trend in het gegeven content; deze van aggretatie van content.

Content-aggregatie – of hoe we morgen content vanop een plek zullen (willen) lezen. 

Mocht het u nog niet duidelijk zijn geworden; content is zowat de rebelse tiener als het gaat over haar toepasbaarheid van trends. Waar de trend in andere domeinen vooral een is van decentralisatie – weg van een logge centrale plek – is de trend binnen content creatie onvermijdelijk een van aggregatie.  Dat vraagt om een woordje uitleg. 

Het computerwezen, de productie – en distributie van ons voedsel en zelfs de besluitvorming door onze politiekers om maar enkele voorbeelden te geven, allen worden ze gestuurd door een algemene trend naar decentralisatie: weg van een vaste  plaats. Zo zijn de bestanden van je computer door Cloudcomputing niet meer gebonden aan een centrale plaats maar zijn ze door handige tools als Google Drive, Dropbox of iCloud altijd en overal beschikbaar. Nieuwe productie – en consumptiemodellen als buurttuinen of huisbereide afhaalmaaltijden bieden een waardig (en betaalbaar) alternatief voor het klassieke model van grootwarenhuizen met hun geglobaliseerde leveranciers en voorstanders van een nieuwe democratie als de G1000 pleiten steevast  voor meer macht bij burgers via (bindende) volksdebatten en tussentijdse verkiezingen.

Content aan de andere kant laat zich allesbehalve leiden door deze roep naar het enkelvoudige, het lokale of het diffuse. De toekomst van online content is er een van aggregatie: alle content op één plaats. Je bezoekt geen tien aparte websites of blogs om up to date te zijn. Het liefst van al wil je een plaats waar je dit allemaal kan vinden.  Je mag er jezelf dan niet bewust van zijn Facebook is het aggregatie-medium bij uitstek: op een centrale plaats krijg je zowel updates van je vrienden als nieuwsupdates.  Het is hier dat content-aggregatie de core van dit artikel weer oprakelt: content-overload. In een eindeloze stroom van updates over je favorieten artiest op Youtube, de release van de wintercollectie op de website van  je favoriete kledingsmerk of het laatste nieuwtje uit je subcultuur op een blog. Al snel zie je door de bomen het bos niet meer. Onze attentionspan is onderworpen aan een kritische toets – is dit wel interessant genoeg als de volgende twintig artikels die ik absoluut moet hebben gelezen? – en  lange scrolls worden al snel tijdverlies als je twitter-feed weer eens 300 nieuwe berichten heeft ingeladen die je nog moet lezen.

De evolutie naar aggregatie van content verklaart in ruime maten de populariteit van sociale media als Pinterest, Spotify en Instagram. Je content komt op een plaats binnen; je volg op Pinterest enkele websites die hun content doorpinnen naar jouw Pinterest-feed en selecteert vanuit Pinterst welke artikels je al dan niet gaat lezen of je stelt je eigen playlists samen en laat je inspireren door andere playlists op Spotify waarbij je door een simpele knop alles muziek in de volgorde die jij wilt op een centrale plaats stockeert; je muziek is via Spotify Premium ten alle tijden beschikbaar en je bespaart jezelf het tijdrovend zoeken en omslachtig samenstellen van je eigen playlists. Tot slot volg je het reilen en zijlen van je vrienden, idolen of influencers  door middel van een simpele volgknop en update je je eigen publiek vanuit een plek over jouw current-mood.

Voorlopig staan minder bekende concepten als Blendle – een online kiosk waar je in plaats van een abonnement op tien verschillende kranten op iTunes-gewijze manier een artikel kan kopen net zoals je een nummer koopt online, Flipboard – een app waarin je door een simpele druk op de ‘+’- knop je via een RSS-feed kan abonneren op je favoriete website en je in een swipe-interface door al je (al dan niet gegroepeerde) content kan bladeren en tot slot Pith.Li – een digitale tool om de core van een artikel digitaal te highlighten waardoor je de core van een artikel met je vrienden kunt delen – allen staan ze in de rij om op hun manier een oplossing te bieden voor een internet op steroïde.

En hiermee is de cirkel weer rond en zijn we alweer bij het gegeven van natuurlijk evenwicht gekomen: de entiteit zoekt een manier om bij de een toename van x (in dit geval een overload aan informatie) adequaat te reageren door zich te beroepen op een nieuw evenwichtsmechanismes y (in dit geval door de stroom aan content die verspreid is te herleiden en te filteren tot een centrale plaats die bereikbaar en goed aanvoelt).

 Waarom we ZELF moeten nadenken over content-overload. 

Het is van alle belang dat we zelf nadenken over hoe we met een overaanbod aan content het volgende decennium zullen omgaan. Wanneer we verzaken aan deze inspanning zullen logaritmes in steeds snellere en intelligentere doch onpersoonlijke manier de keuzen maken welke content we wel te zien krijgen en welke niet. Hoewel logaritmes een interessante rol kunnen spelen in het selecteren van hordes aan data mogen we niet vergeten dat het at the end enkel een aanschakeling is van codes die we niet noodzakelijk zelf zullen blijven schrijven en monitoren, laat staan dat deze codes de complexiteit van ons wezen ooit zullen kunnen vatten.  Natuurlijk reist in het verlengde hiervan de de aloude vraag quis custodies ipsos custodes – wie zal de bewakers zelf bewaken? De beste controle is dus met andere woorden zelf-controle, middelen als Pinterst, Instagram, Spotify, Blendle, Flipboard en Pith.Li kunnen ons daarbij helpen en zullen naar alle waarschijnlijkheid een steeds grotere rol gaan spelen.

Het internet maakt teken van haar eerste groeipijnen: we kunnen naar analogie met een plant: hoogstens de tak die onder haar eigen gewicht het volledige groeiproces dreigt de ondermijnen met een touw dichter bij te stam houden, maar we kunnen niet snoeien of onverschillig laten. Zo kunnen we bij het internet niet door censuur gaan bepalen welke informatie belangrijk is en welke niet (snoeien) of het internet haar gangetje laten gaan (onverschillig blijven.)

                                            ————— 

Back to high school

De derde week is begonnen. Terwijl ik de sheets van de lessen nogmaals doorneem, krijg ik een beetje het gevoel weer terug te zijn op de middelbare school. Verlichting, rationeel denken, Calvijn en Luther… Allemaal begrippen en namen die ik in het derde jaar van het Ashram College tot me heb genomen. En ik moet toegeven, het grootste deel is niet blijven hangen. Een goed moment om mezelf weer eens terug te nemen naar die tijd.  

Modern denken vs religieus denken

Het modern denken is langzaam maar zeker een hoofdrol gaan spelen in de samenleving, doordat er een breuk met de middeleeuwse traditie en de kerk is ontstaan. Deze breuk is door verschillende factoren ontstaan, waaronder de groeiende kritiek op de Rooms-katholieke kerk en door de komst van personen als Calvijn en Luther. Niet alles wat kerkelijke autoriteiten zeiden werd meer geloofd. Sterker nog, de kerkelijke autoriteiten werden in twijfel genomen, en de waarheid werd door steeds meer mensen gezocht door middel van rationeel nadenken (nadenken met het eigen verstand). Het grote verschil tussen het modern denken en het religieuze denken, is dat de moderne denker vanuit zijn/haar ratio nadenkt over zaken. De religieuze denker gelooft nog dat alles de wil van God was en vertrouwde op de kerkelijke autoriteiten.  

Rationalisten vs empiristen

Rationalisme is een stroming binnen de filosofie die stelt dat de rede, het verstand en de ratio de voornaamste bron van kennis is. Empirisme stelt dat alle kennis gebaseerd is op (zintuiglijke) ervaring. Daar waar rationalisten hun kennis en waarheid baseren op het verstand, halen empiristen hun kennis en waarheid uit ervaringen die zijn opgedaan.

Montesquieu, mijn favoriete moderne filosoof

Bij het beantwoorden van de vraag: ‘Wie is jouw favoriete moderne filosoof?’, schiet er meteen één naam mijn geheugen binnen. Montesquieu. Toen ik nog op de middelbare school zat heb ik zijn naam regelmatig horen vallen. Op de een of andere manier heeft zijn naam een indruk op me achtergelaten, al weet ik niet meer precies waarom… Tijd om dit uit te zoeken dus.

Montesquieu, was een Franse filosoof. Hij wordt beschouwd als een van de grondleggers van de sociologie en als een van de belangrijkste filosofen van de Verlichting. De huidige politieke inrichting van westerse democratieën is mede gebaseerd op ideeën van Montesquieu.

Ik kom er steeds meer achter dat filosofen die een grote invloed hebben gehad op het huidige,   Westerse denken, mij erg intrigeert. Zo ook Charles de Montesquieu, die een bijdrage heeft geleverd aan de ontwikkeling van het strafrecht. Hij verzette zich tegen de toen bestaande folterpraktijken, waarbij gevangenen werden gemarteld totdat zij een toegaven een misdaad te hebben gepleegd. In zijn optiek dienden de straffen in verhouding te staan tot de misdrijven. Hierbij gaf hij de voorkeur aan geldstraffen boven lijfstraffen. Hij was ook een van de eersten die de preventiegedachte op de voorgrond plaatsten.

Een uitspraak van Montesquieu die mij aan het denken zet is: “Ik weet wel waarvoor ik vlucht, maar niet waarnaar ik zoek.” Het mooie aan dit citaat vind ik dat ik ook vaak weet wat ik niet wil in het leven, maar niet precies wat ik nou wel wil. Ik kan me voorstellen dat er meer mensen zijn die zich hierin kunnen vinden.

Een ideale (maakbare) samenleving, bestaat dat?
Na drie weken filosofie is het mij duidelijk geworden dat er door heel veel mensen heel veel en lang is nagedacht over het leven, de waarheid, ethiek enzovoort. Hierbij heeft iedereen een eigen mening over wat goed en fout is, welke rol God speelt in het leven, wat wel en wat niet belangrijk is. Uiteindelijk hebben alle filosofen van vroeger een invloed gehad op de huidige westerse maatschappij. Toch denk ik niet dat zoiets als een ideale, maakbare samenleving bestaat. Ieder mens blijft anders, iedereen kiest op een andere manier te leven en te denken. En hoeveel goeds onze wereld ons ook biedt, er is altijd een deel op de wereld dat ontstaat uit oorlogen, geweld, misdaden, dood, verdriet en vernieling. Nee, een ideale samenleving voor iedereen zal er misschien ook nooit zijn op aarde. Maar je kan je eigen bijdragen leveren aan de maatschappij om de samenleving een zo mooi en fijn mogelijke omgeving te maken.    

Is het moderne (filosofische) denken in deze tijd nog aanwezig?

Ik denk zeker dat we in een maatschappij leven waarin modern filosofisch nog altijd een rol speelt. Dankzij de Verlichting en de Renaissance zijn mensen onafhankelijk gaan denken met behulp van het eigen verstand. God is lang nog niet voor iedereen verleden tijd, maar Hij begint langzaam naar de achtergrond te schuiven. Er is meer behoefte gekomen aan wetenschap en onderzoeken. Mensen willen de waarheid naar boven halen, alles moet zo transparant mogelijk zijn, en men ziet wetenschap als dé manier om dit te doen.

Er zijn talloze programma’s op de televisie, waarbij de waarheid boven water gehaald wordt. Niet alleen zien we dit op het NOS journaal, maar ook bij consumentenprogramma’s als Radar. Radar is een programma dat transparantheid van bedrijven naar consumenten probeert te brengen. Ik vind dit soort programma’s een mooi voorbeeld van de samenleving waarin we tegenwoordig leven: kritisch, transparant, helder, niet snel genoegen nemend en denkend vanuit het eigen verstand – eigenschappen die voortgekomen zijn uit de moderne filosofie.

Mocht je geïnteresseerd zijn in Radar en wat dit consumentenprogramma precies inhoudt, kijk dan op http://www.npo.nl/radar/15-09-2014/AT_2014319     

Text
Photo
Quote
Link
Chat
Audio
Video