grimley

Friends...Family...Framily!

Hoi allemaal! (English Below)

Vorige week had ik gezegd om deze week een vervolg te schrijven op de blogpost “my life as a classical musician”. Maar aangezien de vorige 2 weekends zowat de tofste weekends van het jaar waren heb ik besloten om het vervolg uit te stellen tot volgende maand en deze maand iets te schrijven dat nog steeds verband houdt met mijn leven als klassieke muzikant maar enkel op de laatste 2 weekends en de volledige vereniging waarin ik actief ben gebaseerd is.

Over hoe ik bij die vereniging ben terecht gekomen ben lees je hier : http://normalbelgiumgirlwithdreams.tumblr.com/post/117169093414/my-life-as-a-part-one OF hier : http://belgiumgirlwithdreams.blogspot.be/2015/04/my-life-as-part-one.html  (gisteren de 1000 views gepasseerd ö )

Goed, ik stop met zeveren en begin aan mijn verhaal van de laatste 2 weekends… of eigenlijk de laatste maand(en) :)

Het begon allemaal een paar maanden geleden toen we te horen kregen dat we samen met onze toneelvereniging het stuk “Brassed Off” gingen opvoeren. Nu, al goed en wel, ik had nooit gedacht dat het zo leuk zou worden!

Even kort het verhaal(zonder al te veel te spoilen :p ) :

Yorkshire - Mijn van Grimley (Engeland), 1984. De mijnwerkers van Grimley staan aan de vooravond van een stemming over de mijn. Ze hebben de keuze: stemmen dat de mijn openblijft OF stemmen dat de mijn sluit in ruil voor een ontslagspremie van 15.000 pond + 5.000 extra.(wat voor velen onder hen eigenlijk goed uitkwam want rijk waren ze niet) Het verhaal volgt de 5 vrienden en mijnwerkers Andy, Jim, Harry, Ernie en Phil(die ook in de mijnwerkersband spelen). Daarnaast ook de dirigent van de mijnwerkersband, Danny, en de nieuwkomer in Grimley, Gloria. Danny wil met zijn band naar de nationale competitie maar door de (mogelijke) sluiting van de mijn dreigen ook de bandleden ermee te stoppen want zonder mijn, geen mijnwerkersband. En ja, ook voor de liefhebbers van de romantische wendingen, er is een romance in verwerkt :p !

En hoewel dit nog niet veel vertelt over het verhaal (ik kan hier het hele verhaal vertellen maar dan ben ik over 4 pagina’s nog niet klaar) is het zeker een aanrader om te kijken! De trailer = https://www.youtube.com/watch?v=FxU9qEltkYk 

Een grote nieuwigheid

Eind maart, begin april begonnen de gezamenlijke repetities (fanfare en toneelgroep) in ons cultureel centrum. En die verliepen eerlijk gezegd niet zo vlekkeloos als gehoopt. De regisseur veranderde nog zeer veel last minute en zo waren we op de generale repetitie nog niet honderd procent zeker waar we moesten staan/zitten wanneer we op welk teken binnen moesten komen, wat we moesten dragen en wanneer we mochten babbelen op scene. Ik was het dan ook eens met sommige van de acteurs dat we veel vroeger samen moesten gerepeteerd hebben. Aan de andere kant verliepen de repetities wel zeer vlot en hadden we heel veel plezier!

Gelukkig ging het op de eerste opvoering een stuk beter! De regisseur, redelijke weirdo :p , riep ons samen een kwartier voor de voorstelling begon en, geloof het of niet, las een gedichtje voor XD

Er waren in totaal 4 voorstellingen waarvan ik er 2 heb meegedaan. De derde voorstelling ben ik dan zelf gaan kijken en op de laatste voorstelling ben ik foto’s gaan trekken backstage en frontstage(of hoe je dat ook zegt) :) .

Qua muziek speelden we (de fanfare) de originele werken zoals Concierto De Aranjuez (voor de muzikanten onder ons beter bekend als Orange Juice ), Willem Tell Ouverture, Danny Boy…. Op sommige punten niet zo'n gemakkelijke stukken maar de dirigent was over het algemeen zeer tevreden.

(Foto Danny Boy)

Het is mij in die weekends ook opgevallen hoe goed een amateurtheatergezelschap eigenlijk kan zijn. Hoe jong (of oud(er)) de acteurs ook waren, iedereen gaf het beste van zichzelf en amuseerde zich op het podium. Te bedenken dat ze het script vlak na hun eigen eindejaarsvoorstelling hadden gekregen én een nieuwe regisseur moesten inwerken én een bende nieuwe acteurs die nog nooit op een podium hadden gestaan opeens een grote rol kregen én (als laatste) er eigenlijk gebruik werd gemaakt van een zeer simplistisch decor.

De acteurs

Ik weet niet of iemand van de groep mijn blog leest… let’s hope not XD… maar om te vermijden dat er rellen ontstaan zal ik geen namen gebruiken :( . 

(vlnr: Ernie, Jim, Phil, Harry en Andy)

Andy 

Andy werd in onze vereniging gespeeld door een van de “jongeren” aangezien Andy in het verhaal ook de jongere gast van de groep is. Aangezien ik hem al een paar keer had zien spelen wist ik wel dat hij een goede acteur was maar man, in Brassed Off is hij pas echt opgegaan in zijn rol en speelde de pannen van het dak (hoewel er op on CC geen pannen liggen). Bij bepaalde scènes kon je een speld horen vallen omdat  echt iedereen die zat te kijken zo verdiept was in het verhaal. Ik vraag mij dan af wat er zou gebeurd zijn moest hij een monoloog gehad hebben… 

Danny

Danny werd vertolkt door, vreemd genoeg, de vader van de persoon die Andy speelde. Tevens een zalige acteur en speelt echt overtuigend. Zo vader zo zoon zeker? :) 

Gloria

Werd voor de gelegenheid (Vlaams volkstoneel) “Griet” gedoopt. Niettemin was ook zij een geweldig actrice. Mede verantwoordelijk voor de “stille” momenten op scène waardoor het verhaal net dát beetje meer diepgang kreeg. Over het feit dat ze bijna dubbel zo oud was als haar tegenspeler zullen we maar zwijgen want dit viel echt niet op :). 

Ernie

Jacky gedoopt voor de gelegenheid :). Een van de nieuwe acteurs in het gezelschap en hopelijk krijgen we nog meer van hem te zien. Hij moet echt nog tot bloei komen waardoor het moeilijk is om te zeggen of hij alles heeft gegeven of niet. 

Harry

image

Zat volgens mij nog te veel in zijn rol van het vorige stuk. Maar blijft een uitmuntend acteur die altijd wel weet hoe hij zijn publiek moet bespelen. Vooral zijn gezichtsuitdrukkingen kunnen boekdelen spreken :p

Jim

Omgedoopt tot Jan :) Ik kende hem vooral van de kleine “idioot” rolletjes die hij speelde bij de vorige optredens van de toneelgroep. Nooit gedacht dat hij zo’n grote rol zo goed kon brengen. Ik was aangenaam verrast door zijn luide stem en z’n mimiek. Daarnaast weet hij gelukkig ook zeer snel te improviseren waardoor  onverwachte gebeurtenissen snel opgelost werden. 

Phil

Voor deze opvoering “Phillipe” gedoopt. En maar goed ook aangezien er twee personen met dezelfde naam op set liepen. We bleven hem dus maar Phillipe noemen om verwarring te voorkomen. Kan als enige (behalve Andy en Danny dan) ook echt een instrument bespelen waardoor de uitvoering net dat beetje meer Swung had. Ook hij was goed in improviseren wat op een bepaald moment tot een hilarische scène leidde. En eerlijk gezegd heb ik ieder optreden zitten duimen “Val niet over je clownsschoenen, val niet over je clownsschoenen!” 

Dit waren de voornaamste hoofdpersonages. Uiteraard waren zij niet de enige aangezien we met meer dan 40 acteurs op scène stonden. Daarom wil ik het over nog 1 bepaald iemand hebben.

Simon

Simon is één van de zonen van Phil en voor het theaterstuk een soort van verteller. Hij leid de voorstelling in en komt af en toe ook op samen met zijn “broer” en “moeder” om kleine stukjes te spelen. Ik was aangenaam verrast door onze “Simon” aangezien het ook voor hem, een jongetje van 13 (nu, 12 zal ook wel goed zijn zeker? :p ), het de eerste keer was dat hij op zo’n groot podium stond tijdens zo’n groot spektakel. Hij heeft zeker potentieel om het nog ver te schoppen en ik hoop dat hij later zeker in het toneelgezelschap zal opgenomen worden.

Wat ik anders had gedaan

Misschien op bepaalde punten wat meer licht gegeven want het was echt moeilijk om foto’s te trekken met te weinig licht. Verder had ik (uit persoonlijke ervaring dan) liever mijn dikke muziekjas achterwege gelaten voor bepaalde stukken want het was echt warm onder zo’n spots. 

Keep reading

youtube

The Completely Mental Misadventures of Ed Grimley