vine
4

Not just for pillows anymore. More photos I took of Saeru’s G1 gear:

- The Soundwave sling bag (which, incidentally, holds an iPad perfectly) can be found here.

- The Cassetticon pouches (for stashing change, phones or…uh, actual Cassetticons) can be found over here.

- …And the heavy-duty acrylic mini-charms of everybody can be found here.

The Best G1 Transformers Episodes
  • The episode where Optimus is turned into an alligator
  • The episode where Seaspray becomes a mermaid
  • The episode where Starscream and Soundwave open a nightclub
  • The episode where Smokescreen loses Optimus Prime in a poker game
  • The episode where Powerglide falls in love with a human
  • The episode where Starscream comes back as a ghost
  • The episode where Starscream travels through time and becomes ruler of a Medieval fiefdom
  • The episode where everyone turns gold
  • The episode where Megatron clones Prime
  • The episode where Megatron convinces Earth to banish the Autobots and hold a parade in his honour
  • The episode where Trypticon steals every major global landmark
  • The episode where the Decepticons pass out drunk in the desert and the Autobots take the oppourtunity to shrink themselves down and sneak inside Megatron and steal one of his parts
  • The episode where Megatron builds this: 

Χρυση Αυγη

Θα μπορουσα να αρχισω να βριζω. Σχεδον ετρεμα απο τα νευρα μου. Ξες τι εκανα; Πηρα ενα ποτηρι ζεστο νερο, εριξα 30 σταγονες βαλεριανας και το ηπια. Οποτε σβηνω το κραξιμο που ειχα ηδη ετοιμασει, σβηνω τις βρισιες και το μισος. Παντα γραφω στο σκοταδι, μολις αναψα το φως. Αδειασα το θρανειο μου, εβαλα το τετραδιο και το στυλο στο συρταρι. Εκλεισα την πορτα, να μην ακουγεται αλλο ο Χατζηνικολαου. Εβαλα ΒηταΠεις, Vodka Juniors, το Rebirth. Αν δε το ξερεις, ακουσε το. Λοιπον.

Καπου στον Οκτωβρη, γνωρισα μια κοπελα. Αν κρινω απο την στοχοποιηση που θα δεχθει αυτο το κειμενο και τις λιγοστες πιθανοτητες που υπαρχουν, ενας φασιστας να εχει μυαλο ωστε να ψαξει απο μονος του, δεν θα αναφερω το ονομα της, για να την προστατεψω. Ηταν 2014, Οκτωβρης. Long story short, με εκανε να την ερωτευτω. Απο σινεμα, μεχρι καπνους και γαμησια, ξες. Τα γνωστα, τα ομορφα του ερωτα, δε μας ελλειψαν. Και μενει εκει που μενει, κι εγω μενω εδω. Θεσσαλονικη. Και χρειαζεται τραινο ξερω γω, συγγνωμη αν γραφω σα μαλακας, αλλα η βαλεριανα δε πιανει σημερα.

Τελος παντων μπηκε στο τραινο, κατεβηκε εδω. Και ηταν η ομορφοτερη γυναικα που εχω δει στη ζωη μου. Ειχε ηλιο, την ειδα να κατεβαινει απο το δρομο πανω, στο αγαλμα του Βενιζελου, στο κεντρο. Και ‘γω ειχα ενα τσιγαρο μισοτελειωμενο στο στομα, γιατι ειχε πορειες και αναγκαστηκα να περπατησω. Και δε μπορουσα ουτε με ταξι να φτασω. Οποτε, καπνισα και καπνισα απο νευρα. Μεχρι που εφτασα εκει, στην στιγμη που προανεφερα. Με πλησιασε, με εκανε αγκαλια, δε την αγκαλιασα. Καθομουν σαν ενας χαρουμενος μαλακας, με μισοτελειωμενο τσιγαρο στο στομα, ακινητος, οσο αυτη με ζουλαγε.
-Εεε γεια..
-Εσυ δε θα με κανεις αγκαλια;

Δε βαριεμαι να τα λεω, αν το πρωτο μας φιλι δεν ηταν ενα κλισε σε παγκακι, δε θα ‘χε τοσο ενταση το μετα. Οσο τ’ οτι δεθηκα, σαρκικα και μη. Κι ας μισω αυτη τη λεξη. Και εφευγε, ερχονταν, πηγαινα εγω. Τοτε πατουσα και στη σχολη, μαγκες ολοι εκει μεσα. Καλα παιδια. Ειχε γκει, ειχε βαμμενα μαλλια, σκουλαρικια και ουτοπικους. Δεν υπηρχαν κομματοσκυλα, αλλα υπηρχε ενα σαπιο 5% της σχολης, στη ΔΑΠ. Και αυτη κινουσε τα παντα εκει μεσα. Κοινως, ολοι οι χρυσαυγιτες ηταν εκει μαζεμενοι, κι εξου ο φασισμος της σχολης. Τις πρωτες μερες ετρεμα λιγο, δεν ειχα φιλους, αμηχανια. Και να, που στην πορεια καταλαβα οτι αυτο που ηθελα να κανω παντα, δε χρειαζοντανε σχολη.

Και τραβηξα στο γαμωσπιτο μου, χωθηκα στα βιβλια και πανω τους ακουμπουσα σελιδες. Και κοιτουσα τον τροπο που ο συγγραφεας, ενωνε τις εικονες στο μυαλο του. Δε διαβαζα το βιβλιο, χαζευα τις λεξεις. Ανοιξα τον υπολογιστη, δημιουργησα μια σελιδα, ανοιξα και ενα 14σελιδο κειμενο που ειχα δημιουργησει καπου το καλοκαιρι στις πανελλαδικες. Και νομιζω ειναι η στιγμη, ειναι αναγκη. Ονομαζοταν “Rebel”.

Και σκεφτηκα, αν μαζεψω τοσο κοσμο που να με γουσταρει, ισως γραψω βιβλιο. Και χωθηκα και δημιουργησα σελιδες, κειμενα, μιλουσα με ατομα. Η κοπελα με στηριζε. Δεν εγινε ποτε κοπελα μου, αλλα θα γινει και θα την κανω ευτυχισμενη. Και θα ‘ρθει εδω μονιμα και θα γαμιομαστε ολη μερα, θα πινουμε και θα βγαζουμε βολτα το σκυλο. Εγραφα και εγραφα, ωσπου μια μερα, ξανανοιξα την αδεια σελιδα που ειχα δημιουργησει. Την κοιταξα καλα καλα, κι εγραψα σαν τιτλο “Κεφαλαιο Πρωτο. Καπου στο 2006.”

Το ονειρο μου, ηταν να βοηθησω τους τυπαδες που σημερα μου στελνουνε μηνυματα. Γιατι ηξερα απο πριν οτι υπαρχουν. Ημουν σιγουρος. Ετων 16, Γιαννης. Πολυ ψηλος. Δεχθηκε επιθεση απο χρυσαυγιτες στο διαλλειμα του σχολειου, επειδη ειχε κοκκινη μοικανα. Ετων 17, Ιωαννα. Λεσβια. Την εδιωξε η αστυνομικος μητερα της απ’ το σπιτι, επειδη δεν ειναι straight. Μενει στην κοπελα της. Ετων 32, Ανωνυμος. Ο πατερας του, Πακιστανος, εφαγε ξυλο απο τους χρυσαυγιτες και βρισκεται στο νοσοκομειο. Κλαιει καθε βραδυ. Ετων 15, Ανωνυμη. Την λενε πουτανα, επειδη την βιασαν οταν ητανε 12 και δεν ειναι παρθενα. Ετων 15, Ανωνυμος. Υπερβολικα λεπτος. Ειναι ο μονος αναρχικος της ταξης του και παει σε ψυχιατρο. Ετων 15, Βασιλικη, πασχει απο διαταραχη αγχους και νομιζει οτι ειναι μονη. Ετων 13, Αντωνης. Χοντρος. Δε θελει να ξαναπαει σχολειο, μετα την τελευταια του φορα. Ετων 21, Νικητας. Δε θελει να δουλεψει, φοβαται να βγει απ’ το δωματιο του, παρατησε τη σχολη γιατι δεν τον εκαναν παρεα. Ετων 18 και πεντε μηνες, Γιωργος. Θυμα bullying στο γυμνασιο και στο λυκειο, καταθληψιομανης, με χρονιο αγχος και κρισεις πανικου. Απο παιδι θαυμαζε τα ειδωλα του, εχει ονειρα που αγγιζουν τα ορια της τρελας, μπορει να καταντησει αηδιαστικα ρομαντικος, κρυος ή καυλωμενος με τη μουσικη του. Γραφει βιβλιο.

Να δεις την ομορφη πλευρα, δενω τα ποδια μου και ακουμπαω προς τα πισω, στο κρεβατι. Με χτυπαει το φως του παραθυρου, καθομαι στο πατωμα, πρωι. Το δωματιο ακαταστατο, οι σκεψεις μου σερνονται. Ηταν να μου πουλησει μαγκια ο ψηλος, αλλα τον ξαπλωσε ο Κωστας πριν προλαβω να αναλαβω. Τον εκανα μια αγκαλια, ειναι παντα εκει, ακομη κι αμα δεν εχει λογο. Οι αναμνησεις μου κουβαλανε ιστοριες, που θελω να τις βγαζω γραφοντας. Δεν ειναι χρονος χαμενος, δε πιστευω σ’ αυτο. Ξες τι θελω; Ειρηνη, στο μυαλο μου. Να ξυπνησω και πριν κοιταξω, να ξερω οτι χαμογελαει διπλα, γυμνη. Ή οτι αμα κανω παιδια, αμα μπορω να κανω παιδια και αμα δε με σκοτωσουν μεχρι τοτε, να μπορω να τα πηγαινω στο σχολειο. Και στο σχολειο, να ειναι ευτυχισμενα, το αντιθετο απο ‘μενα. Να ζησουνε μια ομορφη ζωη, με τα σκυλια τους, τα παιχνιδια τους, σε καλυτερη οικονομικη κατασταση απο μενα. Σ’ ενα κοσμο τους, λιγο πιο ουτοπικα χτισμενο, με μπεσα παραπανω αγαπη απ’ οση δεχθηκα.

Και στο 2022, να γιορτασουμε την εικοσαετια των ΒηταΠεις, στο ΟΑΚΑ. Θελω να ζησω μακρια απο ιδεολογιες, να ειμαι ανεξαρτητος στη σταση μου. Θελω να βγαλω χρηματα, να μοιρασω σε φιλανθρωπιες και να παρω στουντιο. Θελω να μη χασω ουτε ενα fan. Ουτε ενα αδερφο, εναν ανθρωπο. Θελω να στεκονται εκει, να με σμπρωχνουνε οταν ειμαι θλιμμενος και να μου λενε “ξεκολλα”. Και θελω τη γιαγια μου να ζησει παραπανω χρονια, να ‘ναι εδω την επομενη χρονια, να γιορτασουμε το 2016.

Και ‘συ ψηφιζεις το ιδιο κομμα που χρονια πισω θα τουφεκιζαν. Και το ιδιο κομμα που θα μπορουσε να σου προκαλεσει χουντα. Η αντιδραση σου δεν ηταν απο δεξια, αριστερα. Η αντιδραση σου ηταν ο νεοναζισμος. Και θελω να πιστευω, οτι εν ετη 2015, ισχυει αυτο που εθεσε πολυ σωστα η κυρια Κανελλη κι ας μη την ψηφιζω, οτι εγινε ολο αυτο απο αντιδραση, οτι δεν ειναι ολοι τους νεοναζι. Θελω να πιστευω οτι δε θα βγουν τριτο κομμα. Θελω να πιστευω, οτι σε 10 χρονια απο τωρα, αν ζω, δε θα περπαταω στο πεζοδρομιο, διπλα απο ανθρωπους που βαψανε τα χερια τους, με το αιμα του Παυλου Φυσσα. Και οτι ολοι αυτοι οι κυριοι, μας κανουνε πλακα. Παιζοντας με ζωες μεν, αλλα κοροιδευουνε.

Γιατι αν δεν κοροιδευουνε και βαφουνε εσκεμμενα την πολη γκρι και κοκκινη.. Αν δεν κοροιδευουνε, οταν κλωτσανε στο κεφαλι τους ξενους, τους σκεπτικιστες, τους αντιθετους.. Αν δεν κοροιδευουνε που ριξανε τη ψηφο τους, σ’ ενα κομμα που οι μισοι ειναι φυλακισμενοι ψυχοπαθεις φασιστες, και οι υπολοιποι ειναι εξω απο θαυμα.. Τοτε κυριες και κυριοι, εχουμε πολ—————————-.
-Γ.

"Μα εγω δε βλεπω πολεμο καπου. Βλεπω την εθνικη ψευτια, να παραμυθιαζει λαους. Ακου!" -Μ.Κατοικος.