feest!

youtube

Kinderen voor Kinderen - Feest! [Netherlands]

More Kinderen voor Kinderen

6

Had my last exam yesterday (Yey!) and yesterday night we had a surprise birthday party for my dad’s 50th birthday. So yeah I worked behind the bar all night with my buddies Tim and Gijs! Because I have such awesome friends that wasn’t too hard :)
Had lots of fun!
Also note how I can look bad on every picture! I’m bad at pictures.
Okay, maybe the last one was on purpose
(If you’re wondering: I’m the guy with the slayer shirt)

La dotta, la grassa, la rossa - het echte feest komt nog

‘Ciao, regazzi’, roept ze ons na met brede grijns terwijl we het taalschooltje uitstappen. Zou het de Italiaanse economie zijn die niet geheel voor de wind gaat, of hebben ze hier echt heel veel zin in onze komst? Hoe dan ook word ik er net zo enthousiast van als hen: over twaalf weken spreken we min of meer vloeiend Italiaans. Dan kunnen we eindelijk meedoen in de slimme, de vette, de rode. Bologna.

Ik denk te kunnen zien dat we met intelligent Italië te maken hebben in deze grote universiteitsstad. Sjek rokende, ongeschoren jongelui staan op woensdag in het namiddag zonnetje verwilderd met groot gebaar en aperitivo’s in de hand te discussiëren, zoals Italianen dat kunnen. Stotterend doe ik mijn eerste bestelling in het Italiaans bij die barman met mascara en nagellak die als een diva ongeduldig tikkend op de bar op me staat te wachten. Als ik na drie minuten terug ben, staat er een andere jongen in een versleten spijkerjas met V. te flirten, zoals een Italiaan dat doet.

In Bologna drink en eet je de hele nacht alleen aperitiefjes. Het houdt eigenlijk nooit op. Je rolt van een plek voor die ene spritz naar een tentje voor die insalata bar, naar een biertje hangend op het plein, naar een nachtcafé met borden kaas en prosciutto, naar een volgend biertje op het plein, naar de snackbar (lees: pizzeria). Wanneer beginnen we aan het hoofd? Het gerucht gaat rond dat je in Bologna zelfs dik wordt van de koffie.

Lopend door het net iets te mooie centrum besluit ik dat ik hier vrienden ga maken waar ik aangeschoten mee door dit doolhof van kleine straatjes met rode muren en daken kan trekken. Ik ga als een gek Italiaans leren. Om straks iets bijdehands te kunnen zeggen en veel onzin te verkondigen, ook groot gebarend. L’Abel-d’Italia. Wacht maar, interessant-uitziend sjek rokend jong-mens, over een paar weken zie je me staan. Sto arrivando. Sono pronto per te, oh, bella Bologna.

Ik schrijf soms columns, of blogs, over het leven in mijn tijdelijke woonplaats Bologna, Italië. Dit is de eerste. Enjoy.

Zusjesliefde van de bovenste plank.
  • ik:*stuur een grappig onderons-sms'je naar mijn zus*
  • zij:NU MOET IK LACHEN IN DE TREIN!!!!
  • ik:Dan worden de mensen gelukkig.
  • zij:Ik wil jou enkel gelukkig maken!! (En X ook hè, maar zusjes gaan voor jiepie jeej feest)
  • ik:Maar jij bent al het lichtpuntje in mijn leven hoor!
  • zij:Maar van dat lichtpuntje kunnen we altijd een brandende zon maken hè!!
  • ik:Oooooh gij protje. Hartje x ontelbaar-en-zoveel
  • zij:Lief hè???????
  • ik:Hebt ge nu nog bevestiging nodig ook ja?!
  • zij:HET SPIJT ME!!!! Moet jij straks ook iets hebben van de frituur (Yolo)
  • ik:Ik ben eigenlijk al misselijk... Maar waarom ook geen frietjes? (Hahaha omg)
Over mannen en meisjes

De klok slaat tien over acht in de ochtend. Naast mij ligt een man met een bloot lijf en de slaap nog in zijn warrige haren. Zijn benen lijken te lang voor mijn twijfel-bed. Hij is een man die de krant leest in de morgen en zijn koffie al jaren drinkt met één schepje suiker. Hij is een man die werkt, en woont in een huis waar hij de sleutel van heeft, waar hij degene is die rond een uur of twaalf alle lichten dooft. Naast mij ligt een man en ik ben maar een meisje. Een meisje die studeert en leest, en veel te veel feest. Een meisje met een springerige krullenbos en grote, nieuwsgierige ogen die jeugdig verlangen. En naast mij ligt een man.