Door een list van de vijand zit ik
gevangen. Men neemt dat ik gek ben
maar ik begrijp de bedoeling: wijk
ik hier ben verandert men de aarde
zodat ik, eenmaal vrijgelaten
erin verdwalen moet.


Ik dwaal in eindeloos hoge zalen
vol zwijgende gedaanten. De kreten
kan ik niet van de stilte onderscheiden,
schaduwen vallen van waar geen licht is.
Overal is licht.

—  Jotie ‘T Hooft, Napoleon
Ruis

Ik zou zo graag iets positiefs willen schrijven, een lach op andermans gezicht toveren maar ik krijg de knop maar niet omgedraaid. Ik ben als een radio die de juiste post maar niet vindt. Ik dwaal al geruime tijd rond in de sneeuwstorm in mijn hoofd. Ik weet niet hoe lang ik dat nog kan volhouden.

Ik heb ergens gelezen dat mensen die doodvriezen sterven met een glimlach op hun gezicht. 

Laat mijn verdriet dan sterven met de glimlach.

AFTELLEN GEBLAZEN

image

De Conferentie komt eraan!

Vroeger (3 jaar geleden ;-) heette het nog gemeenteweekend. Maar omdat er steeds meer mensen van buitenaf komen, hebben we het een minder ‘interne’ naam gegeven. Je wilt toch niet dat je gasten zich getolereerde indringers voelen?

Sommige mensen voelen zich dat trouwens in Twente. Die hebben schijnbaar nooit Twentse Jong en Vrijers ontmoet! Zelfs als je ze niet kunt verstaan, druipt de liefde en gastvrijheid er nog vanaf. En wie bang blieft kieken, die kriegt nen diek van ‘n knuffel. Oi vief (oh boy, als dit maar niet aanmoedigend werkt).

Ik dwaal af. De naam ‘Conferentie’ gaat de Heer natuurlijk niet beperken om onze gemeente te bouwen. Ik heb dit jaar, sterker dan ooit, het gevoel dat Jezus heel doelgericht goede plannen heeft voor Jong en Vrij zelf. Dan bedoel ik zowel persoonlijk als voor ons als geheel.

Het woordje vrijheid zingt in me rond. Loskomen. Bevrijd worden van ballast. Of dat er nu nog bewust zat of onbewust. Het weekend opgelucht en licht verlaten. En de samenkomsten daarna in het hele land van een ander level? Why not!?

Wie er niet bij kan zijn: Je kunt via de livestream thuis online live meekijken. Maar we zullen jou wel live missen! ;-)

Als ik straks maar niet jaloers ben op de thuisblijvers. Wat haal ik me op de hals met dat knuffel-verhaal? Fysieke aanraking is niet mijn liefdestaal. Straks gaan de notoire huggers uit de hele gemeente proberen mij te bevrijden? Ik zie mezelf al een heel weekend spartelen! Moest ik daarom denken aan ‘loskomen’? Wat noe? Westerling wel biedehand, moar nie wies? Help, ik wil bedenktijd! Hoe zouden de wijzen uit het Oosten dit aanpakken? Stoppen met aftellen?

Doar is ne stek an lös’.

Eeuh….draadje losmaken? Stopt dan het aftellen? J

Tot morgen!

ik dwaal af in mijn gedachten. De realiteit doet er even niet toe. Ik wil even weg zijn in mijn eigen perfecte wereld waar alles mooi en onschuldig is. Als ik wakker word en mijn ogen opendoe realiseer ik me dat het allemaal een droom was en dat de wereld niks meer is dan een verotte vuilnisbak waar je duizende fouten moet maken voor dat je uitvogeld hoe je deze spelletje mee moet spelen om te kunnen blijven leven want mensen eten je tegenwoordig op met hun daden en woorden , je voeld je op een gegeven moment zo klein en kwetsbaar terweil je het niet wild. Je wild aan iedereen laten zien hoe sterk je bent en dat het je niks doet. Je bedekt al de ellende met een lach op je gezicht , gewoon zo dat niemand merkt hoe erg je dood gaat van binnen.

Hardloop playlist #1

Muziek is tijdens het hardlopen voor mij zeer belangrijk. Door de muziek raak ik vaak mijn gedachte bij het hardlopen kwijt en dwaal ik af naar een wereld diep in mijn hersenen. Dat punt dat ik mijn benen niet meer voel is zo fijn. Dan voelt het alsof ik de hele wereld aan kan en dan loop ik zonder moeite opeens 10 km!

Met Iris van Run with fashion

Tijdens de Rock en Run had ik ervoor gekozen om…

View On WordPress

Vreemdgaan is niet op dieet zijn

image

Uit onderzoek van Psychologie Magazine blijkt dat de helft van de Nederlanders vreemd gaat. Slecht één op de twee Nederlanders is trouw aan zijn of haar liefde. Nu ken ik wel een paar ‘mensen’ die buiten de pot hebben gepist, maar als er met cijfers worden gegooid is het toch vrij schokkend dat het om de helft van Nederland gaat. Nadat ik wat discussies in mijn vriendengroep heb opgestart over vreemdgaan (misschien moet ik eens een discussiegroepje gaan starten? Wacht… ik dwaal af), ben ik tot de volgende conclusie gekomen; Eigenlijk is niet vreemdgaan net zoiets als altijd op dieet zijn.

Want geef toe, de verleiding van iets zoets/ongezonds in je mond stoppen (of ergens anders instoppen, ligt een beetje aan je eigen voorkeur) is er altijd. Kijken en aan M&M’s ruiken (niet dat ze een zwaar penetrante lucht hebben, maar toch) is net even iets anders dan dat ze na een flinke kauwbeurt worden verzadigd in je maag. Eigenlijk ben je op dieet, maar je kon de verleiding van de overheerlijke M&M’s met chocolade- en pindasmaak niet weerstaan. En dat is dus precies hetzelfde wat er gebeurt als je vreemdgaat.

Bij vreemdgaan ben je eigenlijk ontrouw aan je dieet. Mannen zijn vooral goed in het bekijken van het schap ‘lekker maar niet verstandig’. Volgens het onderzoek kijken zij ook regelmatig rond op datingssites. Alleen nu klinkt de vergelijking van je liefje met een dieet niet heel gezellig. Wie wil er nou op dieet? Het is eigenlijk een kutwoord (sorry papa) en ik zou zelf ook niet willen dat ik daarmee vergeleken word.

Maar laten we het positief bekijken. Natuurlijk is het fijn om alles tot je te kunnen nemen wat het ‘lekker maar niet verstandig’-schap je te bieden heeft. Maar is het dan nog leuk om elke avond een zak chips te eten, een beker Ben & Jerry’s soldaat te maken en zure matten te eten totdat je zuurder kijkt dan tante Pastellia van Pippi Langkous? Op een gegeven moment ga je dat ook weer tegenstaan (het is ook nooit goed). Dus misschien is op dieet zijn juist goed. Het maakt je mentaal sterker, je wordt niet dik en het laat zien dat je niet zo’n zwakkeling bent die bij de eerste verleiding al bibberende pootjes krijgt (drie-vliegen-in-één-klap-momentje).

Maar als vreemdgaan dan eigenlijk het skippen van je dieet is, wat is dan de perfecte vergelijking van een scharrel als je vrijgezel bent? Een lekker tussendoortje zoals een heerlijk stuk chocoladetaart? Je weet dat het niet goed voor je is, maar de verleiding is zo groot want hij ziet er zo lekker uit. Nadat je een beetje van hem geproefd hebt, zit je in een enorme sugar rush. Want wat is die taart toch lekker, dus je wilt nog meer.  En als de chocoladetaart dan op is of je weet inmiddels wel hoe die smaakt, krijg je spijt van je ongezonde tussendoortje. Want ja, zo heel leuk en ontzettend aardig is die scharrel/tussendoortje nou ook weer niet. Al kan ik mij niet meer herinneren dat een chocoladetaart niet aardig tegen mij is geweest… vreemd.

Het fijne aan het singlebestaan is dus dat je nooit op dieet bent of hoeft te zijn. Je hoeft met niemand rekening te houden, je rijdt geen scheve schaats en je kunt chocola eten wanneer je wilt (wat je erna natuurlijk wel even af moet sporten). Nee, ik zie dat dus best positief. Dus kom maar door met die chocoladetaart!

Foto en het recept voor een overheerlijke chocoladetaart: Albert Heijn

Hoe muziek niet de oren maar de ogen opent.

Ik ben terug van weggeweest, na een lange vakantie, zonder vakantie en full-time werk, ben ik weer terug bij af. Waar is mijn blog ritme gebleven? Mijn inspiratie evenals mijn motivatie zijn drie maanden geleden gestorven, een langzame stille dood. Bij het halen van mijn Propedeuse, het vooruitzicht aan geen echte vakantie, en het opzeggen van mijn woning was mijn geest vervuild met bergen belemmerende afval, door sommige ookwel stress genoemd. 

Ik dwaal af, jullie alwel bekend. Deze blog gaat over de wedergeboorte van mijn inspiratie, doormiddel van mijn enige echte vriend, minnaar en vertolker van mijn innerlijke stem: Muziek. 

Muziek en ik kennen elkaar al een lange tijd, waar dit vroeger eerder de vriend van mijn ouders was, heb ik hem in de loop van mijn leven ook leren kennen en waarderen. Klassiek, soul, jazz, hiphop en blues, mijn raadgevers, luisterend oor en goeie raad in slechte tijden. Maar ook het gezelschap wanneer mijn onbewuste geest fietst, luistert of droomt. 

Met Clair de lune van Debussy kijk ik in stilte gevuld door piano klanken vol ongeloof en ontzag naar de oude gevels in het zonlicht, passerende mensen en de rimpels en uitdrukkingen op hun gezichten, de wolken die net geschilderd lijken, de bomen die alles zien maar niet kunnen praten.

Ik ben intens gelukkig wanneer ik dans op Got to give it up van Marvin Gay en de wereld om me heen zie zwieren als vanuit een zweefmolen. Dat mijn lichaam en geest als een rood lint op een stormachtige dag als een geheel onverstoord lijkt te bewegen. Hoe dit mensen verbind, zonder woorden, en iedereen elkaar begrijpt, omdat de muziek de conversatie is tussen de dansende mensen.

Muziek opent mijn ogen, laat me vanuit verschillende perspectieven aandachtiger kijken. Muziek maakt stilte in mijn hoofd en lichaam, en neemt me zacht bij de hand, en laat even, heel even mijn onderbewuste toe. Stilte, gevuld door muziek.

Text
Photo
Quote
Link
Chat
Audio
Video