dwaal

Amsterdam

Door deze stad lagen al zoveel herinneringen verspreid, maar de laatste maanden dwaal ik er zelfverzekerd rond omdat ik met alle liefde naar je afreis - en bij jou zijn voelt als thuiskomen.

COMVA: met je gedachten erbij zijn

Heykesss 

Ken je dat gevoel dat je luistert maar eigenlijk niet? Het is als lezen en de inhoud niet begrijpen. Ik heb het vaak, te vaak dat ik mij afvraag of ik geen ADD heb. 

Iedere dag als iemand babbelt tegen mij, ben ik verzonken in gedachten en hoor ik maar de helft. Soms probeer ik de aandacht er echt bij te houden en dan nog dwaal ik af met mijn gedachten. Wat ik dan vaak doe is herhalen wat de persoon heeft gezegd en die persoon vult aan waar ik gaten heb. Zo ben ik weer mee in het verhaal. 

Ik maak dan wel oogcontact en knik met mijn hoofd maar toch ben ik elders met mijn gedachten. Ik ben er mij bewust van en probeer er aan te werken maar het is niet even makkelijk. 

Iemand enige tips? 

Groetjes 

Birgit