dermies

I’m not a poet,
I’m not a poet on paper,
But I am the poet of your heart, mind and soul
The only trouble is you have pulverized any trace of them in my life,
My eyes and mouth no longer sing when they wake up
You were the first death, the first grief I experienced,
I did not feel that I would die,
but I knew that I did.
You were more than just a name, a fantasy in my blood stream,
You were the dermis in my body,
You were the cushion from all my worries, stress and strains,

Again, I am not a poet,
But every day you don’t believe my every call,
Parts of me die.
I’m terrified that one day there won’t be any me left over.

You were the first death, I experienced.
I’m not a silly 15 year old girl writing this,
I’m an adult. I don’t have a mom. I don’t have dad.
And these are the moments I resent them.
The moments I become passionately sad, because I realize that part of me will always secretly wish for a guardian.

You were my first guardian other than myself.
I’m tired of being the guardian of my heart and soul.
I’m too young and I’m too ashamed of my love.

I’m too desperate.
I’m too naive.
I’m too inexperienced.
I’m too honest.
I don’t know enough of the world other than
the compartments of my mind.

And even my head tells my heart that you are its guardian.

I don’t know what to do.
I kick.
I scream.
Nobody listens but me.
Again, I am my only guardian.

And I say this will all honesty, please stop fleeing baby.
You are my klan.

—  Anonymous

Beetles needed feeding again today. They reduced that fuzzy to bones pretty quick, threw in a small mouse that was relieved of its skin and most of its organs, and they were starting to attack that when i put them back under my desk.
I’m not sure about the colony growth rate because they scatter when i bring them out into the light, but they seem to be getting greater in numbers, which is good.

anonymous asked:

wtf even is your hair?? ugly asf

Hair is a protein filament that grows from follicles found in the dermis, or skin. Hair is one of the defining characteristics of mammals. The human body, apart from areas of glabrous skin, is covered in follicles which produce thick terminal and fine vellus hair. Most common interest in hair is focused on hair growth, hair types and hair care, but hair is also an important biomaterial primarily composed of protein, notably keratin.

anonymous asked:

En güzel,ataerkil olmayan tefsir hangisidir? Kadının şahitlik mevzusu,dövebilirsiniz vs gibi ifadeleri eritene kadar her tefsiri okuyacağım gerekirse yoksa Allahtan uzaklaşacağım kafayı yemek üzereyim

Es Selâm Allah'ın kulu etme Allah'tan başka bir yare meyletme..Gönlünü zelil ve perişan etme..Gel erenler meclisinde akan bir damlacık su ol .O'nun aşkıyla yanıp tutuşan ona ulaşmak için ırmaklarda kaybolan bir damla ol veyahut kendini tamamlamadan düşmeyen bir damla ol ne olursan olda O'nun şeriatinş kuru akıl ile tartmaya kalkma zira senin aklın beyninde değil kalbindedir.Kendini bul kendini bil ! Olma kötülüğe fenalığa düçar olma.Gelelim senin suâllerine dermişsinki kadın dövülür veyahut dövülebilir Haşa Allah ve Resulü sana karını döv demez Buyurmadımı O Aranızdan en hayırlılar eşlerine güzel davrananlardır diye.yine aynı vakit buyurdularki Sizlerin mahiyetinizdekiler Allah'ın emanetidir onlara hak ile muamele edin.Gelelim şahitlik veya boşanma hakkının kadına verilmemesine kadın ve erkek yarafılış olarakda düşünce olarakta farklı konumlarda yaratılmıştır.Kadın annelik için tasarlammıştır iş kadınlığı vs. meseleler için değil kadın karar verirken hissidir zihni değil bundan sebep çeşitli vuk'ularda Allah en güzel hükmü koymuştur.Ve kadının hissiliğine değil erkeğin zihniliğini öne çıkartmıştır.Bir nazariyeye hüküm vermek için o nazariyeye tam manası ile hakim olmak gerek hakim olmadan verilen hüküm hükümsüzdür! Tefsir sordun okumak için Ruhül Furkan'da oku Celaleyn tefsiride oku Gazali'nin ihyasınıda oku ama ‘Aklını vahyin filtresi sanma o aklın vahyin kabıdır O kabı doldur.Selametle..

Nature provides us with everything we need to be happy and healthy, but our incessant need for the use of toxic materials at the expense of our health often prevent us from recognizing the obvious. We are plagued with products that offer anything but a natural solution, and being that the FDA regulations are sold to the highest bidder, the ingredients on the labels don’t even have to be truthful. 



SECRETLY OBVIOUS Formulas are made with highly concentrated steam distilled essential oils, and are guaranteed to comprehensively restore your skin from the deepest dermis. There are no cheap filler oils used, as you will find from other essential oil companies, farmers markets and the like. At $12 a month for a 6 month supply, the products are affordable (less than the price of proactive), long lasting, and the best that nature can provide! Best of all they really work!! Our goal is to help you heal your mind, spirit, and body, without wasting any of your time or money.Your skin is the biggest organ you have, it is responsible for not only how you look, but your inside as it absorbs the world outside of you!

I have been replicating my mother’s essential oil formulas and experimenting with my own since I was 14, and haven’t struggled with acne or skin issues since. I encourage you to recognize that healing your skin is a fundamental requirement to your overall health.
Please schedule a reading to receive a discounted price.

Ölüme Fısıldayan Adamın hikayesi
  • Bir gün bir gün bir balık,
  • fanusunun içinde
  • okyanusu istermiş
  • tam olarak kalbinde.
  • Dileği gerçek olmuş
  • Soğuk bir günde,
  • Gitmiş okyanusuna,
  • Okyanus çok siyahmış
  • Korkmuş balık ilk defa
  • Ondan sonra alışmış.
  • Okyanus ona hep 'balığım' dermiş
  • Balık en çok bunu severmiş
  • bir gün balık okyanusa demişki 'denizkızı olmak istiyorum' okayanus ise;
  • "Sen balıksın" demiş.
  • "Ama denizkızı olmak istiyorum"
  • "Balıksın, benim balığım"
  • işte o zaman anlamış,
  • balık hatasını,
  • Okyanusa aşık olmuş
  • Yasak olan birşeye
  • ama en önemlisi
  • Ölüme fısıldayan adama aşık olmuş (sonu boka benzedi.)

“You grieve at first. And then slowly, with the yawning of the years, the disappeared gets scraped from your memory, the way your flesh can be peeled from your limbs. It’s very harsh and extremely painful. But it gets done, square inch-by-square inch. Until, the skin that is your memory gets completely scarred and numbed. You live. The disappeared is detached from the dermis of remembering.“ Capture @wickedmojo #fbf #flashbackfriday #doedarling

lifesided asked:

✿ c:

KISS MEME + 14. JAWLINE KISS ;; lifesided

     ‘ THANK YOU. 

          soft lips find a place on the curve of vision’s jaw, feeling the ridges
          and valleys that pattern the artificial dermis. she is GRATEFUL for
          his help, and while the words come out strangled ( she’s never been
          used to saying it, ‘less it was pietro ) she compensates with her kiss.
          she LINGERS; perhaps for too long, if it were only out of gratitude. 

                  … for all your HELP. ‘

Al lanzar

Al-lanzar
Con los hombros y con las piernas
Con las manos y con las uñas de las manos.

Con la dermis insurrecta
Con los ojos triglicéridos
Con la queratina implosionando
Desgarrando la carne, rompiendo el umbral
Entre el yo y el yo de adentro
Entre la dermis ajena y la mía
Todo se vierte
Todo fluye
Todo me deja y deja a todo para venir a mí
Al-lanzar la mano hacia atrás
Al-lanzar mi cara al pecho oblicuo
Al-lanzar la dermis
Al-lanzar el folículo piloso hacia eso que soy yo
Desprendiendo el vello capilar
Desprendiendo lo mío de lo suyo
Triturando con los dientes y las encías
Con la lengua enorme y diminuta
Con las uñas inventadas que nunca existieron
Con las ideas dentificadas
Con la dermis rasgada… con mi boca en su hombro.

(Lípidas las ideas de mi yo y mi otro yo y el otro que no soy yo,
Al-lanzar las ideas y trepar la dermis
Al-lanzar los movimientos y deglutir  lo venidero
Al desarmarme en sus brazos
Al fluir como día sin alma
Al fluir como lípido sobre la dermis ya lípidinosa).

[Idea en estado primero, sin edición ni cortes]

Falcon & Claw; If anyone out-there in Social Media Land wants some unique artwork applied to their Dermis… Hit me up because I have Book-Loads of Drawings that would make for Dope Tattoos! Let’s work together to make your Parents proud! #yolo -::) hhlittlesky@ymail.com www.hhlittlesky.com @hhlittlesky @terrariumtattoo
#hhlittlesky #terrariumtattoo #omeimsaraswatyeiswaha #customtattoo #occulttattoo #esoterictattoo #dharmicmagick #folkmagick #magick #fortcollins #fortcollinstattoo #colorado #coloradotattoo #drawing #igers #igdraws #falcon #bird #claw #sketch #sketchbook #proudparents #unique #putabirdonit #drawingadinfinitum

Constante.

Sigue siendo excitante.

Caminando por ahí, entre las piedras, entre las hojas y la lluvia.

Caminábamos sin parar, sin cesar.

Me agarrabas de un dedo con tanta diplomacia, que la dermis dormía aún, revoloteando en sueños erizados.

Caminábamos por ahí.

Nos mirábamos. Nos insultábamos con la seducción, hasta terminar drogados con el aliento caliente de nuestras bocas.

Más se movía el mundo.

Más se movía el árbol.

Más se movía la mano.

Y entre más movimiento, la quietud se expresaba en llantos inútiles.

Pasaron de ser las seis de la tarde, a ser el infinito.

La noche me tragó y disfrutó de mi piel. Luego te dio el secreto, y reclamaste lo que era tuyo, devorando mi carne astillada.

Caminábamos, y entre más lo hacía, más amaba tu forma de apaciguar el paso: respirar, virarse, asomarse, asombrarse, mirarme y continuar.

Sin rumbo. Sin destino. Sin metas. Sin sueños.

Luego de llegar a una pared sin salida, bajó de la intersección de nuestras mentes una escalera, que trepé de inmediato, ahogado en mis respiros, corriendo por cada pedazo de madera.

Al fin llegué. Al fin llegamos.

Del camino, el final.

Confesiones de un diario Inmoral


Codicio su desnudez…

Siento dilatar sus labios 

Ahogados en los míos 

Apretados entre mis nocturnas Horas de piel mojada.
Ansío humectarme en su espalda

Sin importar el murmurar

De las luciérnagasTestigas de mis caníbales desvaríos.

Ansío su boca para quedarme
En su imagen cautiva y sin salida
Rompiendo su cremallera al agitar
enardecido de mi deseo bravío

Como degusta mi Thanatos Dialogar entre el umbral con tu Inocencia!Henchiré de sordidez el seno de tu complacencia;esperando el desvanecer de las luces para arrastrar sin Medidas el presagio de que serás mioPara que dilatadas las pupilas,En éxtasis, jamás olvide el aroma de tu dermis…que retorna con demencia embriagada del venenoen donde se esconde mi pecado.

Estudiante de Licenciatura en Lengua Castellana UNIVERSIDAD DEL TOLIMA COLOMBIA amante de la buena poesía, libros y guitarra, apasionada en todos los aspectos de la vida.
“El hombre es hombre, y el mundo es mundo. En la medida en que ambos se encuentran en una relación permanente, el hombre transformando al mundo sufre los efectos de su propia transformación”  Paulo Freire

Lost Sons


she is her mother.
she is everyone that touched her
everyone that loved themselves
through her.

the abusing of her pores
as they pour into her
she is full of emptiness.

the safe house for soldiers
in steady rhythms,
their soles and souls
belittling her flesh

they did not see her skin
like the new world.

so some nights Christopher’s
saw her integument
like foreign lands
for exploring
calling her “my West Indian ting”
her real name pushed into
the well of her throat

his ship carrying sea men
test her waters
hands search in her thighs
for diamonds
until they spilt the skin
of an earth’s surface

she wishes she was the thickness of her mothers dermis

instead
she is sexy
her thickness deserves this
service
- is not one where God is present
she turns his name into prayers
waiting patiently for him to arrive
covering her with not so holy waters

she is just another lamb he slaughters
in the abattoir of his body
she wonders how it once
looked like a safe house
how sacrifice of herself cleanses his sin

as of recent,
she is forgetting how to do this;
how to be
a medic
a mother
a priest
to Christopher

the holster of her hips have
been home to the hands
of too many gunmen
that
cock back and shoot bullets

then return home
as she bleeds
the blood of women before her
through the wounds.


- Josette Dennis

Kelebek...

Küçükken, büyüyünce ne olacaksın diye sorduklarında kelebek dermişim hep.
Doktor olmak isteyenler ile öğretmen isteyenler arasında birde kelebek mesleğinin olması gerektiğini düşünürdüm.
Çocukluk işte, insandan kelebek olmuyor. 
Ama olsa güzelde olur, çünkü kelebekler hayatı dolu dolu yaşıyorlar ve asla kimseyi üzmeden gidiyorlar. 
Doktor olmak isteyen arkadaşlarım doktor oldular. Öğretmen olmak isteyenler ise, eline kalem yerine silah alıp polis olmak zorunda kaldılar. 
Çünkü, öğretmen çoktu, doktor az sayıda vardı, ama hiç kelebek yoktu. 
Ben, çocukken söylediğim sözü tuttum, kelebek oldum. 
Kimseyi üzmemek için, kimseye seni seviyorum demedim, içimde yaşadım. Belki anlar umuduyla da, bazen onun adına şiir yazdım.
Ama ne o anladı, nede biri çıkıp bana seni seviyorum dedi. 
Sadece iyi birisin diyenler çoğaldı.
İyiler kazanamıyor derler hep, ama iyiler hep kazandılar, bunu bilmiyorlar. Çünkü, kelebek olanlar ölümsüzdürler. 
Üstelik kelebek olanlar, her zaman hayatı dolu dolu yaşadılar. Emanet kondular, Allah’ın adıyla sevdiler, çay ile sarhoş olmayı seçtiler. 
Üç günlük hayatın, muhtemelen son günündeyim, geriye dönüp geçen iki güne baktığımda, mutluluk vardı, pişmanlıklar vardı.
Ama olsun, her pişmanlık, yeniden doğuma gebe değil mi zaten?
Ben,
emanet yüreklere kondum, ama yüreğimdeki hiçbir kimseyi tesadüfen seçmedim ve onlara emanet gözüyle bakmadım.
Sadece zamanı geldiklerinde, uçmaları için izin verdim. 
Ben, 
bu hayatta, kelebek olmayı seçtim.
Üzüldüğüm anlarda, her zaman yüreğimdeki kozama sığındım. 
Bir gün, yüreğimi avuçlarına sunacağım biri çıkacak elbet, o zamana kadar, çocuk kalmayı ve yüreğimde yaşamayı seçiyorum. 
Ama yalnız değilim, şah damarıma yakın olanla, yüreğime isim verdiğim her zaman yanımda. 
İyi ki, ben onları sevmişim, birinin sevdiğinden eminim. 
Diğerine gelince…
Neyse…