cedwick

Cedric and Baileywick for charming Doofapus~

AWW, thank you so much for helping Verdi and Tiptoes! And I had LOTS of fun with these two, they are adorable XD

The request was to draw Cedric looking sneaky and trying to keep Baileywick’s pocketwatch away from him (with the chain still attached to the butler) and Baileywick annoyed and trying to get it back, and ehehehee, I guess I got carried away a bit, I hope you like it! XDD

Thank you so much, Doofapus! X)))

Dark AU where the castle is attacked by a tyrant Warlord and the only survivors are Baileywick, Cedric and Sofia. So they’re gonna have to go off and keep her safe until she’s old enough to come back and claim the throne as the rightful heir. Yadda Yadda, Cedric forced to give up his dreams of being King when someone much more evil than he comes along. First time drawing Baileywick and Sofia. Well kinda Sofia. I drew her back. And yeah, I think she’d choose to sob more in Cedric’s chest than Baileywick’s, she seems to favor Cedric.

-

So I finally finished this. I fixed a few errors that were in the line art. /openly weeping about coloring.

Tangina kasi ng shop na pinaglalaruan ko. Minamadali ako at tangina, naiirita ako kasi mananalo na kami at lahat ng laro ko, talo kanina kahit na durog na durog kalaban ko pero tangina talaga ng mga bano na hihilahin ka pababa. Tatlong games akong talo tapos yung last game, mananalo na kami. E putangina, naiirita ako sa boses nung isa sa mga staff na pinapamadali ako kasi isasara na nila. Hindi makaintindi ng 5 minutes e. Binabasag na namin tapos tangina, nairita ako, ‘di ko napansin ‘yung character ko, pinapatay na pala. Tapos mukhang mababaliktad pa ‘yung laro tapos qinuit ko na, iniwan ko si Ced at Kokz [Pasensya na. Tapos bano ng mga kasama mo Kokz. Pasensya na ulit.] tapos ‘yun, nagdabog ako palabas ng shop. Tangina ba nila, papatanggal ko sila sa trabaho e.

Ganda pa naman ng KDR ko. Dami kong kills at ang konti ng deaths ko sa average game. Tapos talo parin. Tanginang effort ‘yan, umaapaw na nga e. E lahat ng umaapaw, nasasayang.

..l., Tangina kayong lahat. Pati na rin ‘yung mga natutulog at tahimik ang buhay.

A Half naked man at his mid-20s staring at the mirror while crying. ( Fiction )

Hindi malaman ng lalake ang gagawin niya sa sarili niya. Tulala siya at hindi alam ang gagawin. Hindi niya alam kung saan siya pupunta. Hindi niya alam kung ano ang unang salita na dapat sabihin niya. Patuloy siyang nakatitig sa salamin. Patuloy na tinitignan ang itsura niya pati na rin ang hubog ng katawan niya. Hindi niya alam kung ano ang iisipin, kung ano ang unang dapat gawin. Nalilito kasi siya, dahil nahihirapan siya mag desisyon.

Nahihirapan siya ng husto dahil hindi na niya alam ang takbo ng buhay niya. Isang lalake na hubad sa harap ng salamin. Isang lalake na bagsak sa eskwelahan, iniwan ng barkada dahil nakipagsuntukan, iniwan ng karelasyon dahil sa kapreskuhan.

Habang hinahawakan ang sugat, ramdam niya ang sakit at ang lahat ng pangyayari kung bakit niya natamo iyon. Pakiramdam niya, iniwan siya ng mundo niya. Mahigit kalahating minuto na nakatayo ang binata. Hindi pa rin alam ang bibigkasin na salita. Nakatitig, hindi alam ang gagawin, sa madaling salita walang patutunguhan ang buhay. 

Iyak siya ng iyak. Nakikita niya ang produkto ng isang lalakeng hindi maisalba ang sarili. Pakiramdam niya huling huli na siya sa oras. Hindi niya alam kung paano magsisimula ulit dahil wala yung mga taong tutulong sa kanya sa pagkakadapa. Napatingin siya sa katawan niya.. Sa rami ng tattoo niya sa katawan at hikaw sa kanyang tenga, ilong at dalawang utong. Nakikita niya sa sarili niyang astig siya. Pero sa kaloob looban niya eh sobrang nanghihina siya. Isang musmos na bata na walang landas na tinatahak.. Inuna ang sarap bago ang hirap. Kaya sa huli? Iyak ng iyak..

Huminga siya ng malalim, ngumiti.. At sa huli ay sinabing..

"Kaya ko to.. Magbabago na ko."