Sen, Ben ve O (Belki de biriz?)

İşte karmaşıksın sen…

Hep bir eşiktesin.
Hep bir adam var orada, uzakta…

bazen ona dokunacak kadar yakınlaşıyorum
                ama sonra bakıyorum ki
tozdan ve külden bir adam o
                dağılıveriyor havada
hayatında var olan bütün adamlar
                onun kadar gerçek değiller
o sanki hepsinden gerçek
                ama hepsinden de hayal sanki,
Anlamaya çalışıyorum seni… Çok uğraşıyorum.
Gerçekten takdir etmelisin çabamı.

fakat o adamı yitirip duruyorum.
o zaman üzülüyorum
çünkü trajik bir şekilde
birine hiç sahip olmadan
             onu defalarca kaybetmeyi düşünüyorum.
satır aralarında
aynadaki gölgelerde
sigara dumanlarında
kumsalda; deniz kabuklarının içinde
rüzgarla gelen çocuk seslerinde
uyku arası sayıklamalarında

kahvaltıda 
           ve akşam yemeklerinde…

Bar köşelerinde;
                   her yerde bulup
her yerde kaybetmek.
Belki o adam benim;
                   farkında değilim bunun.
                   belki o adam, O;
                                  farkında değil bunun.
                                  belki o adam zaten hiç yok.
                                               farkında değiliz bunun.
belki o adam gerçek olsaydı;
bu kadar güzel olmazdı.
belki gerçek…
bu kadar güzel belki.

uğraşıyorum didiniyorum anlamak istiyorum seni.
o olmak istiyorum, ondan nefret ediyor, onu merak ediyor;
kıskanıyor, kızıyor, susuyorum…
ama;

senin kadar olamasa da; o adam güzel belki.
belki
gülüşün gibi -kederli.
elin gibi -masum.

belin gibi -ince-;
dudakların kadar -sıcak-.
göğsün gibi -huzurlu-.
belki…

(Carpe-Mortem)
(12 Ağustos 2013
Yozgat)

Text
Photo
Quote
Link
Chat
Audio
Video