Confession #1890: Kilala akong manloloko ng mga kaibigan ko. Nagsimula yun noong niligawan ko ang best friend ko… Mahal ko siya pero nagsawa ako. Yung close friend niya palaging nandoon kapag nag aaway kami kaya syempre siya naman ang nagustuhan ko. Nagiiloveyouhan na kami ng close friend niya pero hindi alam ng girlfriend ko. Hanggang sa nalaman na ni gf nakipaghiwalay siya sakin kaya naging malaya ako para ligawan yung close friend. Naging kami… 8 months ang tinagal pero sa 8 months na yun  4 months ko siyang linoloko. Kasi nagkagusto din ako sa close friend niya. Nalaman niya din at naging kami naman ng close friend niya. Pagkatapos no’n habang kami na ng close friend niya, nagkaclose friend ako. May iba sakanya, alam kong may gusto na siya sakin at ganun rin naman ako. Sabi ko sa sarili ko na siya na talaga. Kaya nakipagbreak ako sa girlfriend ko. Linigawan ko yung close friend ko. Mga 6 months at sinagot niya ako.Ngunit hindi pa man lumalagpas ng isang buwan umaayaw na siya sakin. On off kami. Nalaman daw ng ate niya, di pa daw siya ready at studies muna pero nagkakabalikan naman kami kasi ayoko na mawala siya. Hanggang sa dumating ang March 28, 2009. Parehas kaming blogger na noong mga panahon na yun. Tiningnan ko ang blog niya at ang sabi, “SORRY TALAGA MAHAL KITA PERO PARANG HINDI KITA MAHAL.” At sa tag nakalagay “I’m sorry tatapusin ko na tayo.” para kong binagsakan ng langit at lupa pagkabasa ko non. Ganun pala kasakit yung iwan ka na lang ng tao. 3 months ang lumipas na iniiyakan ko yung babaeng yun at kinukulit ko na balikan niya ako pero wala hanggang sa nakausap ko best friend niya… Tinanong ko “San ba ko nagkulang?” Sabi ng best friend niya, “Wala. Alam mo bang nagsisisi siya kasi nagbago ka na nga talaga pero ayaw niya na daw kasi you’re too good to be true sabi niya sakin.” Hindi ko maintindihan kung bakit ayaw niya ko balikan. Nagbago na ako para sakanya, loyal na ko. Hindi na ako naghahanap ng iba pero ayaw niya pa rin sakin. 8 months na ang nakalipas noon pero hindi ko pa rin matanggap kaya araw araw ko siyang tini-ta, tinetext at sinisilip sa school nila. Pupuntahan ko siya araw araw para lang masilayan mukha niya, pero hindi niya alam at mukang sobrang saya niya na nga eh. Hanggang sa nabalitaan ko na may boyfriend na pala siya. gumuho nanaman mundo ko nung malaman ko yun. Nasa kwarto lang ako nagkukulong. Hindi kumakain hanggang sa mula sa 59kg naging 42 ako. Lalaki nga pala ako. Nag aalala na lahat sakin kaya pinapunta nila yung babae para kausapin ako. Sabi niya “Minahal naman talaga kita eh pero mas mahal ko yung ex ko. Sorry talaga. Please umayos ka na. Mag move on ka na ha?” Umiiyak na ako at nakaluhod na ko sa harap niya na wag siyang ganun pero wala umalis na din siya. Makalipas ang 2 months. Ganun pa rin ako. Malungkot at heart broken ika nga nila. Tumigil ako sa paghabol sakanya kasi masaya na siya. Mas okay na masaya siya sakanya kasi baka hindi ko maibigay ang kasiyahan na gusto niya. Subalit hanggang ngayon mahal ko pa rin siya. 2009 ko siya niligawan 2014 na ngayon… Wala pa ring nagbabago. Ikaw pa rin hinahanap ko. Ngayon lang ako naniwala sa karma. Putanginang karma ‘to sumakto kung kailan seryoso na ako.

4

St. Mary’s Church, the parish church of the North Yorkshire fishing town of Whitby. Located right next to the ruins of Whitby Abbey, St. Mary’s is well worth a visit while you’re in town. | Click the pictures for more info | b&w by me | 
 
St. Mary’s is a delightful hodge-podge of many eras. The oldest parts, primarily the tower and basic structure, are Norman and date from around 1110.

The church has never been entirely stripped or rebuilt, but various extensions, modifications and furnishings were added over the centuries. The interior is mostly 18th-century and contains one of the most complete sets of pre-Victorian furnishings in England.

From 1890 to 1896, Whitby was the home of Bram Stoker, who set an important scene in Dracula (1897) at the church: For a moment or two I could see nothing, as the shadow of a cloud obscured St. Mary’s Church and all around it. Then as the cloud passed I could see the ruins of the abbey coming into view, and as the edge of a narrow band of light as sharp as a sword-cut moved along, the church and churchyard became gradually visible. Whatever my expectation was, it was not disappointed, for there, on our favourite seat, the silver light of the moon struck a half-reclining figure, snowy white. The coming of the cloud was too quick for me to see much, for shadow shut down on light almost immediately, but it seemed to me as though something dark stood behind the seat where the white figure shone, and bent over it. What it was, whether man or beast, I could not tell. source

'Lux Et Veritas' on the top of the CDV (carte de visite) meaning 'Light and Truth' 

C1890s Edwardian child - boy - photograph. Taken in Exmouth by H.T (J?) Cousins. I cannot find anymore information on this studio at this current time. Nor do I know any thing about the sitter. 

Ink is brown on the front and back, and very decorative - edwardian script font. 

Text
Photo
Quote
Link
Chat
Audio
Video