bulursun

Şems-i Tebrizi ne güzel söylemiş..
En çok kimi seviyorsan,
seni en çok o yorar,
ki bu tuhaf’ tır..
Seni en çok kim yoruyorsa,
en çok O’ nunla huzur bulursun,
ki bu daha tuhaf’ tır..
Ve,
huzur bulduğunuz şeyler için,
Her zaman yorulmaya değer..
- Âşk ola

Şems-i Tebrizi ne güzel söylemiş..

En çok kimi seviyorsan,
seni en çok o yorar,
ki bu tuhaf’ tır..
Seni en çok kim yoruyorsa,
en çok O’ nunla huzur bulursun,
ki bu daha tuhaf’ tır..
Ve,
huzur bulduğunuz şeyler için,
Her zaman yorulmaya değer..

- Âşk ola…

H a y ı r l ı A k ş a m l a r

”Aklını değil, ayaklarını deniyorlar. Zarf atıyorlar sürekli ve tuzağa düşmeni bekliyorlar dört gözle!
Severken hayran mı oluyorsun? Yoksa hayvan mı? Seviyor musun o an? Gerçek mi bu? Yoksa öldürüyor musun seviyorum diyerek? Birini sevmek ondan ömür boyu uzaklaşmayı talep etmek değil midir?
Seviyorsun, seviyorum, seviyor… Herkes sevebiliyor, ne tuhaf… Ben de severim, sevdim, seviyorum… Çocukken, daha aklım ermezken bu sevme işlerine, o zamanlarda da severdim. Hatta ilkokulun ilk sınıflarından birinde sevdiğimi düşündüğüm kıza, kız bile demek fazla, sevdiğimi düşündüğüm çocuğa, çocuk halimle “seni seviyorum” dedim. Sonrasında, ne zaman yüzüne baksam, göz göze gelsek kaçırdı gözlerini gözlerimden ve bir daha da konuşmadık. Büyüdüm, sevgililerim oldu, onlara da söyledim sevdiğimi. Gün oldu ayrıldık. Bir daha da görmedim yüzlerini. Seviyorsun, söylüyorsun, bitiyor, bir daha da hiç olmuyorsunuz. Hatta adını duyduğunuzda mideniz bulanıyor, ya da suratınız ekşiyor… 
Sevmemek mi gerek, doğru olan bu mu? 
Herkesin ağzında aynı laf “bir gün gerçek sevgiyi, sevgiliyi bulursun”. Hiç olmamak üzere başlayan bir ilişki, sevgi, sevgililik, aşk! her neyse işte o, o gerçek değil! O doğru değil, o olmaması gereken. Yanında uyuduğun, nefes alışını, yaşamayı, öğrenmeyi, sevmeyi paylaştığın kişi bakkaldan daha uzak olacaksa bir gün sana, hiç olmamalı! 
Adın mideme yumruk,
Fotoğrafların koca, kara bir delik…
Boğuyorsun, iki elin boğazımda.
Kaçak bu sevgi,
Sövüyor beynim kalbime!”

ZekRıd

Yaşamıyoruz.
Resimlerimiz, fotoğraflarımız kadar yaşamıyoruz. 
Mendilimiz gömleğimiz kadar yaşamıyoruz.
Bir sigara kağıdını şu masaya koy, üstüne bir taş bırak, kapıları kapa ve git! 
Üç yüz sene sonra gel, yerinde bulursun.
Belki sararmış, belki buruşmuş, fakat yine o. Bir sigara kağıdı kadar yaşamıyoruz. Kefenimizden evvel çürüyoruz.
Duyuyorum! Kulak ver sen de duyarsın.
Toprak altında milyarlarca kurdun, çıtır çıtır dut yapraklarını yiyen milyarlarca ipek böceği gibi, milyarlarca ölüyü yediğini duyuyorum.

Necip Fazıl Kısakürek

anonymous asked:

İstesen sevgili bulursun niye dert çekiyosun ki

paşam sen yanlış anlamışsın. bizim derdimiz yanımızda sembolik olarak gezdireceğimiz karşı cins değil. aksine ömür boyu yüreğimizde taşıyabileceğimiz, imanımıza iman katacak bir sevda. ve bizim derdimiz, bulamamak değil, ömrümüze hayırlı olanı bekleyip o’nu gönlümüze razı kılmak.