bosn

10

Pictures of the most impressive city - Sarajevo.
I’ve been to many places so far but I have to say that Sarajevo left its mark on my heart. The magnificent buildings and the narrow streets create an unique, spiritual atmosphere. More pictures will follow!!

"Sarajevo, divno mjesto
lijepo, gizdavo
u tebi su i kad nisu
tvoji sinovi i kceri, Bogami” - Dino Merlin

7

Don’t ever forget what happened on July 11, 1995. More than 8,000 Muslim men and boys were killed when Serbian forces overran the town of Srebrenica, Bosnia. Their remains are being gradually found in mass graves and buried every July 11th.

youtube

Snijeg - Snow

Aida Begic

2009

non è un film eccezionale. non è una storia eccezionale. tanto meno i personaggi. ma piace lo sguardo, neanche la fotografia, proprio lo sguardo. i bambini che giocano trascurati sullo sfondo. il fare le conserve come centro narrativo (piu che il paese stesso). il senso di solitudine. 

ambientato in un paesino semidistrutto nella bosnia orientale, in cui vivono circa 20 persone, quasi tutte vedove. musica classica in sottofondo.

6,5

bosn - de

Ko me poznaje, zna koliko sam protiv braka i današnjih, uglavnom lažnih ljubavi. Koliko nikad nisam maštala o romantičnom venčanju, sebi kao ženi koja će sedeti mirno kod kuće i voditi računa o porodici. Primeri brakova koje sam imala oko sebe, nimalo nisu bili savršeni. Nije li logično onda što razmišljam ovako?
Ali, uvek to ali. Moji baba i deda, osobe koji su više od pola veka proveli zajedno. Koje, apsolutno ništa, nisu radile jedno bez drugog, bili su idealni za mene. Imali su ljubav kakvu sam želela, i kakvu i dalje želim, ali ne verujem da ću je doživeti.
Pa, hej, njih su svi voleli! Oni su obrazovali i izveli na pravi put toliko ljudi. Sedamdesetih godina su se zalagali za pretvaranje četvorogodišnje škole u osmogodišnju u jednom selu u Bosni i uspeli u tome, a mislim da svi znaju da u mnogim selima i dan danas nema osmogodišnjih škola. Otišli su iz Bosne, ostavivši sređenu kuću tamo, izgubili su mnogo toga u inflaciji devedesetih i opet su uspeli da izgrade mnogo toga ovde. Ni od čega su napravili nešto na čemu nam mnogi zavide. Hiljadu puta su im komšije rekle da su sigurno mutnim poslovima došli do svega što imaju, a oni su im i posle svih uvreda pomagali. Deda se, spletom okolnosti, odrekao svega iz svoje domovine, pa čak i familije, a ona je uzela mizeran deo i opet su, i tamo, napravili dovoljno toga za život. Nikome se nisu zamerili. Živeli su mirno, savest im je bila čista, imali su nas i što je najbitnije, voleli su se. Sa sedamdeset godina šetali su gradom držeći se za ruke. Onako slabi, pomagali su jedno drugome onako kako su najbolje mogli.
I onda kraj. Njegov tvrdovičluk, nespretnost doktora, sahrana i ona je postala biljka. Sedi, gleda u prazno, svakodnevno odlazi do njega, po hladnići, kiši, snegu i svom nevremenu koje Užice zna da priredi. Molila ga je da se okrene i pogleda je još jednom, jer nikako nije mogla da se pomiri sa tim da ga više nema. Vrištala je, plakala, tražila da se vrati.. i ništa se nije desilo.
Tužno je što ja njih nikada nisam mogla da zamislim jedno bez drugog. Očekivala sam uvek da će otići zajedno.. Samo, sve se desilo prebrzo i apsolutno nisam bila pripremljena za njegov odlazak. Sad gledam nju, kako polako vene, potpuno nemoćna da uradim bilo šta, sem da sačekam da je joj taj Bog, u kog toliko veruje, usliši molitve i poštedi je patnje.
Oni su bili potpuno suprotnosti. Ona veruje u Boga, crkvu dok je on bio okoreli ateista koji je bežao od popova kako ih ugleda. Ona je bila vezana za svoju porodicu, on ih se odrekao. On je bio jak karakter i nije dao na sebe, ona je bila razumna, gledala je njegov najbolji interes i radila je protiv njegove volje samo onda kad je mislila da je to dobro za njega. Ali, ni to ih nije sprečilo da budu zajedno i da se vole.
I živim za tako nekog mog. Nije li to, na kraju, sve što nam je potrebno i sve za čim, većinski, bezuspešno tragamo čitavog života?

Western Culture is the predominant culture, so their media, their arts, their music is everywhere. You can’t escape it. Which makes it particularly interesting for me when people ask “What’s your favorite book”, “your favorite movie?”, “your favorite song”? “Your favorite poem?” Because all the answers to the above are Bosnian and I get a strange look for it.

Favorite book: “Death and the Derwish”- Mesa Selimović

Favorite movie: “Kod Amidze Idriza” (“Days and Hours”)- Namik Kabil

Favorite song: “Moja Pjesma” (“My song”)- Dino Merlin

Favorite poem: “Kako bolan nema Bosne” (“How can you say there is no Bosnia”) -Josip Pejaković

Favorite tv show: “Lud, Zbunjen, Normalan” (Crazy, Confused, Normal)

Favorite actor: Branko Djuric and Senad Basic

Favorite actress: Nada Đurevska

Favorite female singer: Hanka Paldum

instagram

#vrelobosna #ahmet #kaya #sarajevo #bosnia (at Vrelo Bosne, Federation Of Bosnia And Herzegovina, Bosnia And Herzegovina)